Ti101
![]() | |||
Producent | Krauss | ||
---|---|---|---|
Lata budowy | 1899–1909 | ||
Układ osi | 1'C n2v | ||
Wymiary | |||
Masa służbowa | 55,2 t[1] | ||
Długość z tendrem | 17435 mm[1] | ||
Rozstaw osi skrajnych | 14570 mm | ||
Średnica kół napędnych | 1340 mm[1] | ||
Średnica kół tocznych | 1006 mm | ||
Napęd | |||
Trakcja | parowa | ||
Typ tendra | bay 2'2' T 18 | ||
Ciśnienie w kotle | 12 at[1] | ||
Powierzchnia ogrzewalna kotła | 133,2 m²[1] | ||
Powierzchnia rusztu | 2,25 m²[1] | ||
Średnica cylindra | 420 mm[1] | ||
Skok tłoka | 610 mm[1] | ||
Pojemność skrzyni węglowej | 6,5 t | ||
Pojemność skrzyni wodnej | 18,0 m³ | ||
Parametry eksploatacyjne | |||
Prędkość konstrukcyjna | 60 km/h | ||
|
Ti101 – parowóz bawarskiej serii C VI i G 3/4, produkowany w latach 1899–1909.
Historia
Począwszy od 1897 roku monachijskie fabryki Krauss i Maffei produkowały dla Królewskich Państwowych Kolei Bawarskich serię parowozów o układzie osi 1'C, początkowo zaliczonych na kolei do serii C VI. Pierwsza partia 83 sztuk zbudowana została w latach 1899–1905 (Krauss, numery na kolei 1551–1633)[2]. 64 lokomotywy bawarskie zostały następnie przejętych przez koleje niemieckie DRG, gdzie otrzymały oznaczenie serii (Br) 5413 (numery od 54 1301 do 54 1364)[2].
W latach 1906–1907 dla kolei bawarskich Krauss wyprodukował dalsze 37 lokomotyw, oznaczonych według nowszego systemu jako seria G 3/4 N (cyfry oznaczały liczbę osi napędnych i wszystkich osi). Otrzymały one na kolejach bawarskich numery 1634–1670. Po przejęciu 37 sztuk przez koleje niemieckie, zostały oznaczone jako seria 5414 (od 54 1401 do 54 1432)[2].
Przypisy
Bibliografia
- Horst J. Obermayer, Taschenbuch deutsche Dampflokomotiven. Regelspur, Stuttgart: Franckh-Kosmos, 1991, ISBN 3-440-06341-0 (niem.)
- p
- d
- e
Pośpieszne |
| ||||||||||
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
Osobowe |
| ||||||||||
Towarowe |
| ||||||||||
Tendrzaki osobowe |
| ||||||||||
Tendrzaki towarowe |
|
- Wikiprojekt:Transport szynowy