Moeksypryl
| ||||||||||||||||||||
Ogólne informacje | ||||||||||||||||||||
Wzór sumaryczny | C27H34N2O7 | |||||||||||||||||||
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
Masa molowa | 498,568 g/mol | |||||||||||||||||||
Identyfikacja | ||||||||||||||||||||
Numer CAS | 103775-10-6 | |||||||||||||||||||
PubChem | 91270 | |||||||||||||||||||
DrugBank | DB00691 | |||||||||||||||||||
| ||||||||||||||||||||
Klasyfikacja medyczna | ||||||||||||||||||||
ATC | C09AA13 | |||||||||||||||||||
Stosowanie w ciąży | kategoria D | |||||||||||||||||||
| ||||||||||||||||||||
| ||||||||||||||||||||
|
Moeksypryl, meksypryl – organiczny związek chemiczny, lek z grupy inhibitorów konwertazy angiotensyny zarejestrowany w Polsce w terapii nadciśnienia tętniczego (w monoterapii lub w połączeniu z innymi lekami). Jest dostępny na rynku pod nazwami handlowymi Univasc, Perdix, Cardiotensin, Cardiotensin Plus (w połączeniu z hydrochlorotiazydem).
Jest prolekiem, w organizmie zostaje przekształcony w formę aktywną – meksyprylat, który posiada 1000 razy większą aktywność.
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/4/4e/Moexiprilat.svg/220px-Moexiprilat.svg.png)
Mechanizm działania
Moeksypryl powoduje zahamowanie działania konwertazy angiotensyny i w efekcie zmniejszenie stężenia angiotensyny II. Końcowym efektem jest spadek ciśnienia tętniczego.
Osobny artykuł: Inhibitory konwertazy angiotensyny#Mechanizm działania.
Początek działania leku uwidacznia się po 2 godzinach, szczyt działania przypada na 3–6 godzin po podaniu, trwa 24 godziny. Pełny efekt hipotensyjny osiąga się po 2–4 tygodniach stosowania leku.
Przeciwwskazania
Osobny artykuł: Inhibitory konwertazy angiotensyny#Przeciwwskazania.
Działania niepożądane
Osobny artykuł: Inhibitory konwertazy angiotensyny#Działania niepożądane.
Interakcje
Osobny artykuł: Inhibitory konwertazy angiotensyny#Interakcje i łączenie terapii.
Dawkowanie
Lek podaje się doustnie. Na rynku dostępne są dwie dawki – 7,5 mg oraz 15 mg. Rozpoczyna się od najmniejszej dawki, tj. 7,5 mg, w razie potrzeby zwiększając ją do 30 mg/d w jednej lub dwóch dawkach podzielonych. Maksymalna dobowa dawka wynosi 60 mg. W przypadku terapii skojarzonej, np. z tiazydami dawki moeksyprylu ulegają zmniejszeniu.
Bibliografia
- Indeks leków Medycyny Praktycznej 2007, Kraków: Wydawnictwo Medycyna Praktyczna, 2007, s. 433–434, ISBN 978-83-7430-110-7 .
Przeczytaj ostrzeżenie dotyczące informacji medycznych i pokrewnych zamieszczonych w Wikipedii.
- p
- d
- e
- p
- d
- e
C09A – Inhibitory konwertazy angiotensyny |
| ||||||
---|---|---|---|---|---|---|---|
C09B – Inhibitory konwertazy angiotensyny w połączeniach |
| ||||||
C09C – Antagonisty receptora angiotensyny II |
| ||||||
C09D – Antagonisty receptora angiotensyny II w połączeniach |
| ||||||
C09X – Inne leki działające na układ renina–angiotensyna–aldosteron |
|