Hyrlata
![]() Widok na masyw Hyrlatej z wieży widokowej Przysłupiec przy szosie Cisna – Maniów | |||
Państwo |
| ||
---|---|---|---|
Pasmo | Bieszczady, Karpaty | ||
Wysokość | 1103 m n.p.m. | ||
Wybitność | 306 m | ||
Położenie na mapie Bieszczadów Zachodnich ![]() | |||
Położenie na mapie Karpat ![]() | |||
Położenie na mapie Beskidów Wschodnich ![]() | |||
![]() | |||
|
Hyrlata (1103 m) – dwuwierzchołkowy szczyt w Bieszczadach Zachodnich. Jest kulminacją zwartego masywu położonego pomiędzy dolinami Solinki i Roztoczki, będącego bocznym odgałęzieniem pasma granicznego, Inne wierzchołki tego masywu to: Berdo (1041 m) na północnym zachodzie oraz Rosocha (1084 m) na południowym wschodzie[1].
Hyrlata usytuowana jest w części centralnej. Stoki w niektórych miejscach są strome[1] i niemal całkowicie porośnięte bukowym lasem, ale szczyt jest trawiasty. Rozciąga się z niego szeroka panorama widokowa obejmująca niemal całą zachodnią część polskich Bieszczadów, a przy dobrej pogodzie można stąd zobaczyć Tatry. Na niższym, południowym wierzchołku znajduje się wychodnia piaskowców ciśniańskich[2].
Nieznane jest pochodzenie nazwy szczytu. W Aktach Sanockich z 1534 r. opisany był jako Howorlath[2]. Na austriackiej mapie Galicji ma nazwę Kummersberga[3].
Cały masyw Hyrlatej znajduje się na obszarze Ciśniańsko-Wetlińskiego Parku Krajobrazowego. Administracyjnie są to tereny miejscowości Liszna, Majdan, Żubracze i Solinka (tylko osada leśna). Wzdłuż zachodnich podnóży Hyrlatej, doliną Solinki biegną tory Bieszczadzkiej Kolejki Leśnej[4].
Z rzadkich w Polsce roślin występuje na Hyrlatej ciemiernik czerwonawy[5], a na zboczach są gawry kilku niedźwiedzi[2].
Szlak turystyczny
Żubracze – Roztoki Górne
- z Żubraczego 2:00 h (↓ 1:30 h)
- z Roztok Górnych 1:45 h (↓ 1:30 h)
Przypisy
- ↑ a b Geoportal. Mapa topograficzna i satelitarna [online] [dostęp 2015-10-12] .
- ↑ a b c Bieszczady : przewodnik. Pruszków: Oficyna Wydawnicza „Rewasz”, 1997. ISBN 83-85557-40-7.
- ↑ E. Callier, Słownik geograficzny Królestwa Polskiego, Ateneum, Warszawa 1880
- ↑ Bieszczady. Mapa turystyczna 1:50 000. Kraków: Compass. ISBN 978-83-7605-070-6.
- ↑ Zbigniew Mirek, Kazimierz Zarzycki, Władysław Wojewoda, Zbigniew Szeląg, Red list of plants and fungi in Poland. Czerwona lista roślin i grzybów Polski, Kraków:W. Szafer Institute of Botany, PAN, 2006, ISBN 83-89648-38-5.
![Panorama z wieży widokowej przy szosie Cisna – Maniów](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/f/f2/Hyrlata_2B2.jpg/1200px-Hyrlata_2B2.jpg)
Linki zewnętrzne
- Hyrlata, [w:] Słownik geograficzny Królestwa Polskiego, t. III: Haag – Kępy, Warszawa 1882, s. 240 .
- p
- d
- e
Pasmo połonin |
| ||||||||||||||||
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
Pasmo graniczne |
| ||||||||||||||||
Pasmo Łopiennika i Durnej | |||||||||||||||||
Wysoki Dział |
| ||||||||||||||||
Inne |
|