0 serisi Shinkansen
220 km/sa (137 mph) (1986–2008)
12 km/(sa·s) (7,5 mph/s) (1992–2008)
0 serisi (0系, Zero-kei) trenler, 1964'te açılan Japonya'nın Tōkaidō Shinkansen yüksek hızlı hattında çalışmak üzere inşa edilen ilk nesil Şinkansen tren setleriydi[2] Kalan son tren setleri 2008 yılında geri çekildi.
Tarihi
0 serisi (ilk olarak sınıflandırılmamıştı, çünkü daha sonralara kadar tren seti sınıflarını ayırt etmeye gerek yoktu[2]) Ekim 1964'te Tōkaidō Shinkansen operasyonlarının başlamasıyla hizmete girdi. Bu birimler beyazdı ve pencereleri boyunca ve ön pilot da dahil olmak üzere araba gövdesinin altında bir diğeri olmak üzere mavi bir şerit vardı.
Önceki Japon trenlerinden farklı olarak (Ou Ana Hattı ve Tohoku Ana Hattı üzerindeki standart ölçü bölümlerinde çalışan bazı trenler hariç), Tōkaidō Shinkansen ve sonraki tüm Şinkansen hatları, raylar arasında 1.435 mm (1⁄2 in) standart açıklık sahiptir. Trenler, 60 Hz'de 25 kV AC elektrikle çalıştırıldı ve tüm vagonların tüm aksları 185 kW cer motorlarıyla güçlendirildi ve 220 km/sa (140 mph) çalışma hızı sağladı.
Orijinal trenler 12 vagonlu setler olarak tanıtıldı, bazı setler daha sonra 16 vagona uzatıldı. Daha sonra, daha küçük görevler için altı vagonlu ve hatta dört vagonlu daha kısa trenler monte edildi. 0 serisi ünitelerin üretimi 1963'ten 1986'ya kadar devam etti.
Şinkansen setleri genellikle on beş ile yirmi yıl sonra kullanımdan kaldırılır. Kalan son 0 serisi setler, Shin-Osaka ve Hakata arasındaki San'yō Shinkansen'de ve 30 Kasım 2008'de emekli olana kadar Hakata-Minami Hattı'nda JR-West Kodama hizmetlerinde kullanılan altı araba setiydi.
Düzenli hizmetten emekli olduktan sonra, JR-West Aralık 2008'de bir dizi özel hatıra Hikari hattında çalıştı[3] R61 setinden güç alan Hikari 347,[4] 14 Aralık 2008'de 18:01'de Hakata İstasyonu'na ulaştı ve 0 serisi trenlerin 44 yıllık hizmetini sona erdirdi.
Set düzeni
Orjinal 12-vagon H/K/N/R/S setleri
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/1/1c/0_series_Yurakucho_19670505.jpg/220px-0_series_Yurakucho_19670505.jpg)
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/1/12/0_series_first_class_interior_19670508.jpg/220px-0_series_first_class_interior_19670508.jpg)
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/1/1b/Shinkansen-0-Speed-Meter.jpg/220px-Shinkansen-0-Speed-Meter.jpg)
1 Ekim 1964'ten itibaren Tōkaidō Shinkansen'de Hikari ve Kodama hizmetlerinde kullanılmak üzere teslim edilen ilk şinkansen filosu, 1. ve 2. parti vagonlardan oluşan 30 adet 12-vagon setinden oluşuyordu. H1'den H6'ya kadar altı set, Hitachi tarafından 1964 Nisan ve Ağustos ayları arasında, K1 - K6 olmak üzere altı set, Kisha tarafından Temmuz ve Eylül 1964 arasında, N1 - N6 olmak üzere altı set, Nippon Sharyo tarafından Mart ve Eylül ayları arasında inşa edildi. 1964, R1'den R6'ya kadar altı set, Kawasaki Sharyo tarafından 1964 yılının Temmuz ve Eylül ayları arasında inşa edildi ve S1'den S6'ya kadar altı set, Nisan ve Ağustos 1964 arasında Kinki Sharyo tarafından inşa edildi.[5] Bu setler Tokyo ve Osaka depolarına tahsis edildi.[6]
Nisan ve Temmuz 1965 arasında 120 adet 3. parti arabadan oluşan 10 adet 12-vagon set daha (H7/8, K7/8, N7/8, R7/8, S7/8) teslim edildi, beş adet 4. parti seti teslim edildi. Haziran ve Temmuz 1966 arasında teslim edildi ve Ekim ve Kasım 1966 arasında beş 5. parti seti teslim edildi.
Orijinal 12-vagon setler, iki birinci sınıf vagon (tip 15 ve 16) ve iki büfe vagon (tip 35) ile aşağıdaki şekilde oluşturulmuştur.[6]
Vagon No. | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 |
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
Adlandırma | Mc | M' | M | M' | MB | M' | MS | M'S | MB | M' | M | M'c |
Numaralandırma | 21 | 26 | 25 | 26-200 | 35 | 26-200 | 15 | 16 | 35 | 26 | 25 | 22 |
12-vagon H/K/N/R/S/T Kodama setleri
1967 ve 1969 arasında, Kodama hizmetlerinde kullanılmak üzere yalnızca bir birinci sınıf araba (tip 16) ile 21 adet 6. ila 9. parti 12 araba seti teslim edildi. "T" setleri Tokyu Car Corporation tarafından yapılmıştır.[6]
Bu setler aşağıdaki gibi oluşturulmuştur.[6]
Vagon No. | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 |
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
Adlandırma | Mc | M' | M | M' | MB | M' | M | M'S | MB | M' | M | M'c |
Numaralandırma | 21 | 26-100 | 25-100 | 26-300 | 35-100 | 26-300 | 25-300 | 16 | 35-100 | 26-100 | 25-100 | 22 |
16-vagon H/K/N/R/S Hikari setleri
Orijinal 30 12-vagon seti, 1970 yılında Osaka'da Expo '70'e gidip gelen yolcuların artan sayısını idare etmek için Hikari hizmetleri için yeni 10. parti vagonların dahil edilmesiyle Aralık 1969 ile Şubat 1970 arasında 16 vagona uzatıldı. 1972'de Sanyō Shinkansen'in açılışında, bu setler H1'den H30'a yeniden numaralandırıldı.[6]
Vagon No. | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14 | 15 | 16 |
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
Adlandırma | Mc | M' | M | M' | MB | M' | M | M' | MS | M'S | MB | M' | M | M' | M | M'c |
Numaralandırma | 21 | 26 | 25 | 26-200 | 35 | 26-200 | 25-700 | 26-700 | 15 | 16 | 35 | 26 | 25-500 | 26-700 | 25 | 22 |
16-vagon K Kodama setleri
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/7/76/Shinkansen_0-series-train_Tokyo_1982_with-foreign-visitor.jpg/220px-Shinkansen_0-series-train_Tokyo_1982_with-foreign-visitor.jpg)
1972 ve 1973 arasında, daha önceki 12 vagonlu Kodama setleri, yeni 13. ve 15. parti arabaların eklenmesiyle 16 arabaya uzatıldı ve K1'den K47'ye yeniden numaralandırıldı.[6]
Vagon No. | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14 | 15 | 16 |
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
Adlandırma | Mc | M' | M | M' | MK | M' | M | M' | M | M' | M | M'S | MB | M' | M | M'c |
Numaralandırma | 21 | 26 | 25 | 26-300 | 25-400 | 26-200 | 25-200 | 26-800 | 25-500 | 26-800 | 25-700 | 16 | 35 | 26 | 25 | 22 |
16-vagonlu H Hikari Restoran vagon setler
Sanyo Shinkansen uzantısının Hakata'ya açılmasıyla, 16 vagonlu H Hikari setlerinden oluşan filo yeniden düzenlendi ve 1973 ile 1974 arasında büfe vagonuna ek olarak (tip 35) yeni restoran vagonu (tip 36) dahil olmak üzere yeni 16. ve 17. parti vagonların eklenmesiyle arttı. 10 Mart 1975 itibarıyla filo, H1'den H64'e kadar numaralandırılmış 64 setten oluşuyordu.[6]
Vagon No. | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14 | 15 | 16 |
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
Adlandırma | Mc | M' | M | M' | M | M' | M | M'D | MB | M' | MS | M'S | M | M' | M | M'c |
Numaralandırma | 21 | 26 | 25 | 26-200 | 25-700 | 26-700 | 27 | 36 | 35 | 26-200 | 15 | 16 | 25-500 | 26 | 25 | 22 |
16-vagon NH Hikari setleri
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/f/fa/Shinkansen_type_0_Hikari_19890506a.jpg/220px-Shinkansen_type_0_Hikari_19890506a.jpg)
711 / 5.000 Çeviri sonuçları 1977 ve 1980 arasında, Tōkaidō Shinkansen ve Sanyō Shinkansen hatlarındaki Hikari hizmetleri için −1000 alt seri vagondan (22 ile 29 arasındaki partiler) 35 yeni 16 araba NH seti oluşturuldu. 100 serisi ve daha sonra 300 serisi trenlerin tanıtımı, Hikari hizmetlerinde kullanılan 0 serisi trenlerin sayısını azalttı ve JR Central tarafından işletilen 0 serisi Hikari hizmetleri 1995'te sona erdi. Daha sonra JR-West tarafından ek tatillerde kullanılmak üzere küçük bir filo bakımı yapıldı. Hikari hizmetleri, kalan son birim NH32 ile Aralık 1999'da dağıtıldı.
Restoran vagonların kullanımı 1990'ların ortalarından itibaren durdurulmasına rağmen, NH setlerinde iki Yeşil (birinci sınıf) vagon ve bir büfe vagon ek olarak bir restoran vagonu vardı.
Vagon No. | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14 | 15 | 16 |
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
Adlandırma | Mc | M' | M | M' | M | M' | MA | M'D | MB | M' | MS | M'S | M | M' | M | M'c |
Numaralandırma | 21-1000 | 26-1000 | 25-1000 | 26-1200 | 25-700 | 26-700 | 27 | 36 | 35-1000 | 26-1200 | 15-1000 | 16-1000 | 25-500 | 26-1000 | 25-1000 | 22-1000 |
- Yeşil vagonun iç kısmı, 1982'de NH15 setinin 15-1019'u
- 1982'de NH15 setinin 25-526 numaralı standart sınıf vagonun içi
- 1992 yılında bir NH set restoran arabasının iç görünümü
16-vagonlu YK setleri
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/7/75/JRC-TEC-0.jpg/220px-JRC-TEC-0.jpg)
16 araçlık YK setleri, tüm istasyonlardaki Kodama servislerinde JR Central tarafından işletildi. Bu setler, 16 arabalık set başına yalnızca bir Yeşil vagon hariç, 100 serisi koltuklar kullanan 2+2 koltuklu ayrılmış koltuk vagonlarını yükseltti. Standart koltuklar standart sınıfta 3+2, Yeşil arabalarda 2+2 idi.
Filo, son birimler 18 Eylül 1999'da geri çekilene kadar Tokaido Shinkansen'de JR Central tarafından işletildi. Hizmetin son iki ayında, ön uçlarında "Arigatō 0 Serisi" çıkartmaları ile çalıştılar.
Vagon No. | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14 | 15 | 16 |
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
Adlandırma | Mc | M' | M | M' | MB | M' | M | M'S | M | M' | M | M' | M | M' | M | M'c |
Numaralandırma | 21 | 26 | 25 | 26 | 37 | 26 | 25 | 16 | 25 | 26 | 25 | 26 | 25 | 26 | 25 | 22 |
İç görünümü
- Bir YK setinde Yeşil vagonun içi, Eylül 1999
12-vagonlu SK setler
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/2/2d/0_series_SK5_West_Hikari_Nishi-Akashi_199703.jpg/220px-0_series_SK5_West_Hikari_Nishi-Akashi_199703.jpg)
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/6/61/0_series_SK_West_Hikari_logo_199703.jpg/220px-0_series_SK_West_Hikari_logo_199703.jpg)
Hakata Deposunda bulunan bu 12-vagonlu SK setleri, Shin-Osaka ve Hakata arasındaki Sanyo Shinkansen Batı Hikari servislerinde JR-West tarafından işletiliyordu. Geliştirilmiş 5000 ve 7000 alt serisi araçlardan oluşan setler, koltukları iyileştirilmiş ve büfe vagonları özel oturma alanı ile yenilenmiştir. Tüm standart sınıf otomobillerde 2+2 koltuk yükseltilmişti. Takımlar, pencerelerin altına ekstra ince bir mavi çizgi eklenmesiyle (100 serisine benzer) ve kapıların yakınındaki büyük "West" çıkartmalarıyla dışarıdan tanınabilirdi. Bazı setler başlangıçta özel olarak dönüştürülmüş sinema vagonlarını içeriyordu, ancak bunlar 1996'da geri çekildi. 21 Nisan 2000'de Batı Hikari hizmetlerinin sona ermesinin ardından, kalan SK birimleri, Sanyo Shinkansen Kodama hizmetlerindeki yenilenmemiş setlerin yerine yeni 6-vagonlu R60 setlerine dönüştürüldü.
Vagon No. | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 |
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
Adlandırma | Mc | M' | M | M' | MB | M' | M | M'S | M | M' | M | M'c |
Numaralandırma | 21 | 26 | 25 | 26 | 37 | 26 | 25 | 16 | 25 | 26 | 25 | 22 |
4-vagonlu Q setler
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/8/83/0_Q4_Kodama_Hakata_19980700.jpg/220px-0_Q4_Kodama_Hakata_19980700.jpg)
4-vagonlu Q setleri, Hakata ve Kokura/Hiroshima arasında çalışan Kodama servislerinde ve ayrıca bazı Hakata-Minami Hattı görevlerinde kullanılmak üzere Mart 1997'den itibaren oluşturuldu. Bu setlerde Yeşil araba yoktu. Kalan son birim Eylül 2001'de geri çekildi.[6] Q3 Seti, 2009 yılına kadar Shin-Shimonoseki İstasyonunda statik bir eğitim seti olarak kaldı ve yerini 100 Serisi P2 seti aldı.[7]
Vagon No. | 1 | 2 | 3 | 4 |
---|---|---|---|---|
Adlandırma | Mc | M' | M | M'c |
Numaralandırma | 21 | 26 | 25 | 22 |
6-vagonlu R setler
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/7/73/0_series_R24_37-7731_Family_Hikari_Children%27s_Saloon_logo_Nishi-Akashi_199703.jpg/220px-0_series_R24_37-7731_Family_Hikari_Children%27s_Saloon_logo_Nishi-Akashi_199703.jpg)
Yeşil vagon içermeyen 6-vagonlu R birimleri ilk olarak Haziran 1985'te oluşturuldu ve Shin-Osaka ile Hakata arasındaki JR-West Kodama servislerinde kullanıldı. Ayrıca Hakata İstasyonu'ndan kısa Hakata-Minami Hattı üzerinde hizmet vermek için kullanıldılar.
R2 ve R24 setlerinin 3 numaralı arabaları "Çocuk Salonları" olarak yeniden inşa edildi ve eski büfe tezgahı çocuklar için soft oyun alanına dönüştürüldü. Bu setler tatil dönemlerinde "Aile Hikari" olarak markalandı. Mart 1997'den itibaren, yeni iç döşemeler, döner koltuklar ve yeni tuvaletler/yıkama tesisleri ile R takımlarında bir yenileme programı başlatıldı. Yenilenmiş birimler, pencerelerin altındaki ekstra ince mavi bir çizgi (West Hikari SK setlerinde olduğu gibi) ve kapıların yakınındaki yeni "W" çıkartmaları ile dışarıdan tanınabilirdi.
Nisan 2000'den itibaren, eski SK birim arabalarından 6-vagonlu "WR" setleri oluşturuldu ve R60 serisinde yeniden numaralandırıldı. Bunlar, eski West Hikari trenlerinin daha geniş büfe alanını (kullanılmayan) ve 2+2 koltuklarını korudu ve yavaş yavaş kalan yenilenmemiş R setlerinin yerini aldı. Bu birimler başlangıçta "West Hikari" markalarını korudu, ancak Mayıs 2002'den itibaren kademeli olarak yeni JR-West "Kodama" görünümüne yeniden boyandı. Başlangıçta 2006'da geri çekilmesi planlandı, kalan son üç set (R61/R67/R68) kaldı 30 Kasım 2008'e kadar hizmetteydi. Haziran 2008'e kadar gümüş çatılı orijinal fildişi ve mavi renklerine yeniden boyanmışlardı.
Vagon No. | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 |
---|---|---|---|---|---|---|
Adlandırma | Mc | M' | MB | M' | M | M'c |
Numaralandırma | 21 | 26 | 37 | 26 | 25 | 22 |
İç görünümü
- Temmuz 2003'te R61 setinde 2+2 koltuk
- Mayıs 2002'de genel bir salon alanı olarak kullanılan R62 setindeki eski büfe vagonu 37-7302'nin iç görünümü
Korunmuş örnekler
Çok sayıda eski 0 serisi vagon, Japonya'daki müzelerde ve diğer çeşitli yerlerde korunup veya saklanmaktadır. Japonya dışında, 0 serisinin önde gelen aracı İngiltere'de York'da bulunan Ulusal Demiryolu Müzesi'nde korunmaktadır. 2001 yılında JR-West tarafından müzeye bağışlanmıştır.[8]
Vagon numarası | Yapım tarihi | Çekilme tarihi | Yer | Notlar |
---|---|---|---|---|
16-1 | Mart 1964 | Mart 1977 | Nisan 2016'da açılan Kyoto Demiryolu Müzesi'nde muhafaza ediliyor. (Önceden Osaka'da Modern Taşımacılık Müzesi'nde sergileniyordu.)[9] | Ön üretim "C" set H1'den vagonlar.[10] |
21-1 | ||||
22-1 | ||||
35-1 | Ağustos 1964 | İlk üretim seti H2'den vagonlar. | ||
21-2 | Temmuz 1964 | Demiryolu Müzesi, Saitama | Orijinal set H2'den. Ağustos 2008'de Osaka'dan taşındı. Ekim 2009'dan itibaren sergilendi.[11] | |
22-2 | JR-West Personel Eğitim Merkezi, Suita, Osaka | Orijinal set H2'den. | ||
21-25 | Nisan 1964 | Mart 1978 | Demiryolu Müzesi, Saitama | Sadece kabin bölümü. Başta Tokyo Ulaşım Müzesi'nin dışında sergilendi. |
22-56 | Ağustos 1967 | Şubat 1982 | "Wine no Kuni" hoteli, Ikeda, Hokkaidō | Yalnızca ön üçüncü bölüm.[10] |
21-59 | Mart 1968 | Shintorimachi Parkı, Fuji, Shizuoka[10] | ||
21-73 | Temmuz 1969 | Ekim 1984 | Shinkansen Parkı, Settsu, Osaka | [10] |
22-75 | Ağustos 1969 | Mart 1985 | Ome Demiryolu Parkı, Ome, Tokyo | 1980'lerin sonlarında Tohoku fildişi/yeşil kaplamaya kısa bir süre için yeniden boyandı.[10] |
22-77 | Eylül 1969 | Mart 1990 | Satsuki Anaokulu, Fukuoka | Personel odası ve kütüphane olarak kullanılmaktadır.[10] |
36-84 | 1975 | SCMaglev ve Demiryolu Parkı, Nagoya | [12] | |
21-86 | Aralık 1971 | Kasım 1991 | ||
22-86 | JR Central Hamamatsu Çalışmaları | [10] | ||
21-100 | Eylül 1973 | Ekim 1991 | Akishima Şehir Kütüphanesi, Akishima, Tokyo | Kütüphane okuma odası olarak kullanılır.[10] |
21-141 | Haziran 1976 | Ekim 2000 | Demiryolu Tarihi Parkı, Saijo, Ehime prefektörlüğü[13] | Eski H94 seti, daha sonra R52. Sadece ön yarı.[10] |
22-141 | Ulusal Demiryolu Müzesi, York, Birleşik Krallık | JR-West'in hediyesi 2001'de müzeye sunuldu. | ||
22-1003 | Kasım 1976 | Kasım 1994 | Namikawa Demiryolu Mirası Parkı, Kameoka, Kyoto | Sadece kabin bölümü.[10] |
21-2023 | Ocak 1985 | Haziran 1998 | J-TREC fabrikası, Yokohama | Sadece kabin bölümü. Kasım 2009'a kadar Sakuma Demiryolu Parkı'nda korunmuştur. Temmuz 2010'dan itibaren Tokyu Car'a taşınmıştır.[14] |
22-2029 | Mart 1986 | Eylül 1999 | Nippon Sharyo Fabrikası, Toyokawa | [10] |
16-2034 | 1986 | SCMaglev ve Demiryolu Parkı, Nagoya | [12] | |
37-2523 | 1983 | |||
21-5035 (önceden 21-1032) | Haziran 1978 | 10 Mart 2004 | Tainan HSR İstasyonu, Tainan, Tayvan | Eski R1 setinden kabin. 2008 yılına kadar Tayvan Yüksek Hızlı Treni'nin inşası sırasında yapı ölçme aracı olarak kullanıldı. Haziran 2021'den itibaren Tainan HSR istasyonunda sergileniyor.[15] |
22-7007 | – | Aralık 2008 | Suita Yard, Osaka prefektörlüğü | Eski R68 setinden kabin. Suita City Kento Kütüphanesi içerisinde 11 Kasım 2020 tarihinden itibaren sergilenmektedir.[16] |
21-7008 (önceden 21-2026) | 1983 | Aralık 2008 | Kawasaki Heavy Industries fabrikası, Hyogo prefektörlüğü | Son operasyonel setin vagonu, R61.[17] |
21-7038 | – | – | Kobe Denizcilik Müzesi içinde Kawasaki Good Times World | West Hikari logosu. Ön üçüncü bölüm.[10] |
Galeri
- Ekim 2016'da Kyoto Demiryolu Müzesi'nde 21-1
- Temmuz 2013'te Fuji, Shizuoka'daki Shintorimachi Park'ta 21-59
- Mayıs 2006'da Settsu, Osaka'daki Shinkansen Park'ta 21-73
- Nisan 2013'te SCMaglev ve Demiryolu Parkı, Nagoya'da 21-86
- Temmuz 2006'da Hamamatsu Works'te 22-86
- Aralık 2014'te Saijo'daki Demiryolu Tarihi Parkı'nda 21-141 (solda)
- Ağustos 2007'de Birleşik Krallık, York'da Ulusal Demiryolu Müzesi'nde sergilenen 22-141
- Kasım 2013'te Yokohama'daki J-TREC fabrikasında korunan 21-2023
- Ağustos 2008'de Tayvan'da yapı ölçme aracı olarak kullanılan 21-5035
- Temmuz 2006'da Kobe Denizcilik Müzesi içinde Kawasaki Good Times World'de 21-7038
Kaynakça
- Özel
- ^ 日本機械学会, (Ed.) (1999). 高速鉄道物語 -その技術を追う-. 成山堂書店. s. 34. ISBN 978-4-425-92321-2.
- ^ a b c Semmens, Peter (1997). High Speed in Japan: Shinkansen - The World's Busiest High-speed Railway. Sheffield, UK: Platform 5 Publishing. ss. 12, 55. ISBN 1-872524-88-5.
- ^ "Thank you Shinkansen Series 0- Special Website" (Japonca). 3 Ekim 2008 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 18 Ekim 2008.
- ^ "初代の「0系新幹線」が44年間の歴史に終止符" (news video confirming that the train used was set R61). tv-asahi.co.jp. 16 Aralık 2008 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 15 Aralık 2008.
- ^ Electric Trains for the New Tokaido Line Railway Gazette 5 Şubat 1965 pages100-104
- ^ a b c d e f g h 新幹線電車データブック2011 [Shinkansen Databook 2011]. Japonya: JRR. 1 Mart 2011. ss. 18-53. ISBN 978-4-330-19811-8.
- ^ "車両の動き2008-2009". Japan Railfan Magazine. Japonya: Koyusha Co., Ltd. 49 (579): 74. 1 Temmuz 2009.
- ^ National Railway Museum based article on the acquisition of the donated 0 series 23 Mart 2008 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.
- ^ 京都鉄道博物館 [Kyoto Demiryolu Müzesi]. Japan Railfan Magazine (Japonca). 56 (662). Japonya: Koyusha Co., Ltd. 1 Haziran 2016. s. 60.
- ^ a b c d e f g h i j k l 鉄道のテクノロジー Vol.1 新幹線 [Demiryolu Teknolojisi Cilt 1: Shinkansen]. Japonya: San-ei. 2009. ISBN 978-4-7796-0534-5.
- ^ JR East press release: "鉄道博物館における0系新幹線車両の公開について" (8 June 2009). Retrieved on 8 June 2009. (Japonca). Archived 10 June 2009.
- ^ a b 「リニア・鉄道館」ファーストガイド ["SCMaglev ve Demiryolu Parkı" İlk Rehber]. Tetsudō Daiya Jōhō Magazine. Japonya: Kōtsū Shimbun. 40 (324): 20-33. 1 Nisan 2011.
- ^ Sasada, Masahiro (25 Kasım 2014). 国鉄&JR保存車大全2015-2016 [JNR & JR Korunmuş Demiryolu Araçları Komple Kılavuzu 2015-2016] (Japonca). Tokyo, Japonya: Ikaros Publications Ltd. s. 124. ISBN 978-4863209282.
- ^ 0系新幹線電車前頭部を保存します [0 serisi Shinkansen Ön Bölümü korundu] (PDF) (Basın açıklaması) (Japonca). Tokyu Car. 23 Ağustos 2010. 11 Ekim 2010 tarihinde kaynağından (PDF) arşivlendi. Erişim tarihi: 24 Ağustos 2010.
- ^ 陳政偉 (22 Eylül 2020). "高鐵修復新幹線0系花魁車 110年第2季開放展示". 中央通訊社. 16 Ocak 2021 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 22 Mayıs 2021.
- ^ "駅ホームに新幹線、実は図書館です...大阪・吹田で初代「0系」公開". Yomiuri Shimbun. 17 Ekim 2020. 17 Ağustos 2022 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 22 Mayıs 2021.
- ^ 0系21-7008, 川重へ向けて輸送される [0 serisi 21-7008, Kawasaki HI'ya yüklendi]. Japan Railfan Magazine. Japonya: Koyusha Co., Ltd. 49 (578): 171. 1 Haziran 2009.
- Genel
- JR全車両ハンドブック2006 [JR Rolling Stock Handbook 2006]. Japonya: Neko Publishing. 2006.
- JR電車編成表 '07冬号 [JR EMU Formations – Winter 2007]. Japonya: JRR. December 2006. ISBN 978-4-88283-046-7.
Dış bağlantılar
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/4/4a/Commons-logo.svg/30px-Commons-logo.svg.png)