Yossi & Jagger
![]() | Ten artykuł od 2023-09 wymaga zweryfikowania podanych informacji. Należy podać wiarygodne źródła w formie przypisów bibliograficznych. Część lub nawet wszystkie informacje w artykule mogą być nieprawdziwe. Jako pozbawione źródeł mogą zostać zakwestionowane i usunięte. Sprawdź w źródłach: Encyklopedia PWN • Google Books • Google Scholar • Federacja Bibliotek Cyfrowych • BazHum • BazTech • RCIN • Internet Archive (texts / inlibrary) Dokładniejsze informacje o tym, co należy poprawić, być może znajdują się w dyskusji tego artykułu. Po wyeliminowaniu niedoskonałości należy usunąć szablon {{Dopracować}} z tego artykułu. |
Gatunek | melodramat wojenny |
---|---|
Data premiery | 1 sierpnia 2002 |
Kraj produkcji | Izrael |
Język | |
Czas trwania | 65 minut |
Reżyseria | Etan Fox |
Scenariusz | Avner Bernheimer |
Główne role | Ohad Knoller |
Muzyka | Iwri Lider |
Zdjęcia | Yaron Scharf |
Scenografia | Amir Pick |
Kostiumy | Natan Elkanovich |
Montaż | Josef Grunfeld |
Produkcja | Gal Uchowski |
Dystrybucja | Strand Relealsing |
Nagrody | |
2 nagrody Izraelskiej Akademii Telewizyjnej, GLAAD Media Awards |
Yossi i Jagger (hebr. יוסי וג'אגר) – izraelski melodramat wojenny w reżyserii Etana Foksa z 2002 roku opowiadający o gejowskiej miłości w armii izraelskiej.
Fabuła i wymowa filmu
Film jest opartą na faktach historią miłości pomiędzy dwoma izraelskimi żołnierzami. W pobliżu granicy stacjonuje niewielki oddział patrolujący rejony w pobliżu Libanu. Trwa militarne napięcie po wojnie między Izraelem a Libanem. Josi jest dowódcą samodzielnego plutonu, młodym człowiekiem skrytym i zamkniętym w sobie, szorstkim w obyciu, który swoją przyszłość chce związać z wojskiem. Lior, jego podwładny (nazywany przez całą kompanię Jaggerem) to otwarty, wesoły człowiek i dość wyluzowany jak na warunki wojskowe, który niedługo kończy obowiązkową służbę w armii i w którym podkochuje się dziewczyna z oddziału. Obaj odkrywają siebie niespodziewanie podczas zimowego, samotnego patrolu.
Jagger jest w stanie zaryzykować i „jak w amerykańskim filmie” spróbować wspólnego życia i szczęścia bez względu na wszystko. Dla Josiego ta miłość może trwać tylko w ich prywatnym świecie, a jej odkrycie oznaczałoby całkowitą kompromitację. Paraliżuje go strach i agresywnie reaguje na propozycje wspólnego życia w cywilu. Splot wydarzeń sprawi, że odważy się wykrzyczeć „kocham cię” dopiero w dramatycznych okolicznościach.
Film pokazuje życie młodych Izraelczyków, którzy poświęcają młodość armii i ojczyźnie próbując przy tym zachować odrobinę spontaniczności, własnej indywidualności i uczuć. Portretuje też społeczeństwo Izraelskie skazane na życie w tych trudnych czasach. Film ma przy tym wyraźną wymowę antywojenną.
Realizacja i przyjęcie filmu
Film powstał na fali powszechnej liberalizacji postaw społecznych wobec homoseksualizmu oraz tolerancji w dziedzinie prawa i praktyki politycznej wobec LGBT, które nastąpiły w Izraelu po 1998 r.[1] Zrealizowany został przez reżysera Etana Foksa i producenta Gala Uchovsky'ego, otwarcie deklarujących swój związek. Przewodnią piosenkę do ścieżki dźwiękowej nagrał bardzo popularny w Izraelu piosenkarz Iwri Lider, który również jest gejem[2].
Osobny artykuł: Sytuacja prawna i społeczna osób LGBT w Izraelu.
Pierwotnie powstał dla izraelskiej telewizji, jednak po dobrym przyjęciu podczas emisji kinowych w Izraelu, twórcy zdecydowali się na rozpowszechnianie go w tej wersji również za granicą. Film odniósł niespodziewany przez twórców sukces – uzyskał szereg nagród, a kupiony przez Strand Relealsing podczas Berlinale 2003, został pokazany szerszej, międzynarodowej publiczności[3] i już przez pierwsze cztery tygodnie wyświetlania zarobił ponad 100 tysięcy dolarów[4]. Odtwórcom tyłowych ról, Ohadowi Knollerowi i Yehudzie Leviemu, obraz przyniósł dużą popularność.
Wersja na DVD wydana przez Strand Releasing ukazała się 30 marca 2004 r.
Soundtrack
Przewodnim utworem filmu jest piosenka pt. Bo (wymieniana również jako Let's, Come lub Your Soul), do której słowa napisał Miri Feigenboim, a muzykę skomponował Rami Kleinstein. Utwór ten przewija się przez fabułę filmu w wykonaniu izralskiej piosenkarki Rity Kleinstein. W ostatnich ujęciach filmu brzmi cover piosenki w wykonaniu Iwri Lidera. W tej interpretacji piosenka ukazała się również na wideoklipie (w wersji hebrajskiej i angielskiej) emitowanym w muzycznych kanałach telewizyjnych. Otrzymała też wiele pozytywnych opinii i w 2003 r. stała się jednym z najpopularniejszych utworów radiowych[potrzebny przypis]. W wideoklipe w dużej części wykorzystano ujęcia filmu.
Chodź, usuńmy tą mglistą zasłonę.
Wyjdźmy na światło i nie bądźmy więcej w cieniu.
Jak długo jeszcze można grać w tę wojnę?
Czasami masz prawo zapłakać, kiedy coś boli cię wewnątrz.
Opowiedz mi w chwilach strachu, albo coś o twojej rodzinie.
Przecież o wiele łatwiej jest odczuwać strach wspólnie.
Kiedy zimny wiatr zawieje na zewnątrz, prześlę ci ciepłe wspomnienie.
Być może któregoś dnia przestaniesz ukrywać w cieniu swoją duszę.[5]
Nagrody i nominacje
- 2003
- nagrody Izraelskiej Akademii Telewizyjnej
- dla Jehudy Lewiego w kategorii najlepszego aktora w dramacie, miniserialu lub filmie telewizyjnym
- dla filmu w kategorii najlepszego oryginalnego filmowego dramatu telewizyjnego
- nagroda dla Jehudy Lewiego w kategorii najlepszy aktor na The Annual Lesbian and Gay Film Festival (Dallas OUT TAKES)
- nagroda dla Ohada Knollera w kategorii najlepszy aktor na Tribeca Film Festival
- nagroda publiczności dla Etana Foksa podczas Milan International Lesbian and Gay Film Festival
- nagroda publiczności dla Etana Foksa podczas Torino International Gay & Lesbian Film Festival
- nagrody Izraelskiej Akademii Telewizyjnej
- 2004
- nagroda GLAAD Media dla filmu w kategorii wybitnego filmu o ograniczonej dystrybucji
- nagroda Glitter
- dla filmu w kategorii najlepszego obrazu filmowego
- dla filmu w kategorii najlepszego zagranicznego obrazu filmowego
Obsada
|
|
Linki zewnętrzne
- Yossi & Jagger w bazie IMDb (ang.)
- Yossi & Jagger w bazie Filmweb
- Oficjalny serwis filmu (niem.)
- Fragmenty filmu w serwisie YouTube: trailer, [1]
Przypisy
- ↑ Donna Rosenthal The Israelis. Ordinary People in an Extraordinary Land, wyd. Free Press, Nowy Jork 2003, ISBN 0-7432-7035-5, fragmenty w serwisie Forum Żydów Polskich w tłumaczeniu Mike'a Urbaniaka, dostęp 2008-10-03
- ↑ Mike Urbaniak Bańki mydlane Eytana Foxa, serwis Homiki.pl, dostęp 2008-10-03
- ↑ Hollywoodzkie gwiazdy świecą najjaśniej, serwis Stopklatka.pl 10 lutego 2003 r.. stopklatka.pl. [zarchiwizowane z tego adresu (2005-05-20)]., dostęp 2008-10-03
- ↑ Strand Releasing świętuje dobry rok, serwis Stopklatka.pl 4 listopada 2003 r., dostęp 2008-10-03
- ↑ Fragment tekstu z przewodniej piosenki filmu
- p
- d
- e