Wyżni Czarnostawiański Kocioł
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/3/3f/Wo%C5%82owy_Grzbiet_%C5%BBL2019_%282%29.jpg/240px-Wo%C5%82owy_Grzbiet_%C5%BBL2019_%282%29.jpg)
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/6/6c/Czarny_Staw_pod_Rysami_%C5%BBSzW2020_%282%29.jpg/240px-Czarny_Staw_pod_Rysami_%C5%BBSzW2020_%282%29.jpg)
Wyżni Czarnostawiański Kocioł (słow. Vyšná kotlina Čierneho plesa pod Rysmi[1]) – kocioł na północnej ścianie Wołowego Grzbietu w polskich Tatrach Wysokich. Jest typowym kotłem polodowcowym, od dołu poderwanym urwistym progiem lodowcowym. Śnieg zalega w nim długo. Prawe (patrząc od dołu) ograniczenie kotła tworzy północno-wschodnia grzęda Mięguszowieckiego Szczytu Czarnego. Nad kotłem tworzą ją mieszanina trawiastych zboczy, żlebków i stromych ścianek. Od zachodniej i północnej strony ograniczenie kotła tworzą ściany Wołowego Grzbietu na odcinku od Mięguszowieckiego Szczytu Czarnego po Wołowe Rogi. Lewe ograniczenie tworzy Filar Wołowego Grzbietu. Pomiędzy jego dolną część a próg kotła wcina się Mały Wołowy Żleb[2].
Dolna część progu Wyżniego Czarnostawiańskiego Kotła jest zupełnie pionowa, górna zbudowana jest z litych, wymytych, jasnej barwy płyt. Części te rozdzielone są trawiastym, poziomym zachodem. W dolnej części progu znajduje się wodospad Dymiąca Woda[2].
Taternictwo
- Pierwsze przejścia
- Kocioł znajduje się w rejonie zamkniętym dla turystów, ale dopuszczonym do uprawiania taternictwa. Pierwsze przejście kotła: Stanisław Groński 11 lutego 1935 roku. Pierwszy raz na nartach przez kocioł przejechał Piotr Konopka 11 maja 1994 r.[2]
- Drogi wspinaczkowe
- Prawą częścią progu (Poziomkowa Droga); IV w skali UIAA, czas przejścia 3 godz.,
- Przez lodospad (Rosyjska ruletka); IV+, A2, lód o nachyleniu 90°,
- Lewą częścią progu; II 30 min,
- Małym Wołowym Żlebem i lewą grzęda progu; 0+, od szlaku na Rysy 30 min,
- Ze Żlebu pod Rysami; 0+, od szlaku na Rysy 15 min[2].
Przypisy
- p
- d
- e