Wilhelm Wichurski
Imię i nazwisko | Wilhelm Franciszek Gwizdała | ||
---|---|---|---|
Data i miejsce urodzenia | 19 października 1907 | ||
Data i miejsce śmierci | 4 lipca 1979 | ||
Zawód | aktor | ||
Współmałżonek | Katarzyna Wietek | ||
Lata aktywności | 1931–1976 | ||
Odznaczenia | |||
![]() ![]() | |||
|
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/4/4d/Przedstawienie_Rywale.jpg/220px-Przedstawienie_Rywale.jpg)
Wilhelm Wichurski, właśc. Wilhelm Franciszek Gwizdała (ur. 19 października 1907 w Tarnowie, zm. 4 lipca 1979 w Warszawie) – polski aktor teatralny i telewizyjny.
Życiorys
Urodził się w rodzinie Wojciecha Gwizdały i Marii z Bąków. W rodzinnym Tarnowie ukończył gimnazjum, aby następnie kształcić się w Miejskiej Szkole Dramatycznej w Krakowie. W wieku 22 lat zdał egzamin eksternistyczny ZASP-u.
Zadebiutował w roku 1931 na scenie Teatru im. Juliusza Słowackiego w Krakowie. Szybko też nawiązał współpracę z Teatrem Kameralnym oraz Teatrem im. Stefana Żeromskiego w Kielcach. Następnie do roku 1936 występował w Teatrze Miejskim w Grodnie.
Podczas II wojny światowej pracował najpierw w fabryce samochodów w Warszawie, a w roku 1944 był pracownikiem Dworca Wschodniego w Warszawie.
Krótko po wojnie, w roku 1946 udało mu się na nowo rozpocząć prace w swoim zawodzie, dzięki czemu pojawił się na deskach Teatru Dramatycznego miasta stołecznego Warszawy. W kilka lat potem, mianowicie od roku 1951 aż do przejścia na emeryturę w lutym 1976 roku związał się z Teatrem Narodowym.
Był dwukrotnie żonaty. Jego pierwszą żoną była Wanda z domu Gacek, a drugą Katarzyna z domu Wietek (1930–2010)[1], z którą był związany aż do swojej śmierci.
Zmarł 4 lipca 1979 roku w Warszawie, pochowany na cmentarzu komunalnym Północnym (kwatera W-XVII-3-4-7)[1].
Filmografia[2]
Filmy
- 1953: Celuloza
- 1956: Szkice węglem
Spektakle Teatru Tv
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/4/45/Wilhelm_Wichurski_Gwizda%C5%82a_-_gr%C3%B3b.jpg/220px-Wilhelm_Wichurski_Gwizda%C5%82a_-_gr%C3%B3b.jpg)
- 1955: Ostry dyżur – Korgut
- 1958: Koniec świata o godzinie ósmej – Stevens, woźny
- 1958: Dwie rurki z kremem – komisarz Lepere
- 1958: Kto z nas jest mordercą
- 1963: Cyd
- 1963: Skandal w Hellbergu – sierżant Blom
- 1964: Pożegnania – barman z Cafe Clubu
- 1965: Pięć minut przed północą
- 1965: Rano przeszedł huragan
- 1966: Amfitryon
- 1966: Jedna noc – woźnica
- 1966: Jegor Bułyczow i inni
- 1970: Piszę pamiętnik artysty – lokaj hrabiny
- 1971: Kurka wodna
- 1971: Pan Tadeusz – Szlachcic (cz. 7)
- 1977: Kremlowskie kuranty – Przewodniczący komitetu domowego
Ordery i odznaczenia
- Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski (1977)
- Medal 10-lecia Polski Ludowej (19 stycznia 1955)[3]
Przypisy
- ↑ a b Wyszukiwarka cmentarna --- Warszawskie cmentarze [online], www.cmentarzekomunalne.com.pl [dostęp 2023-12-19] .
- ↑ Wilhelm Wichurski w bazie filmpolski.pl
- ↑ M.P. z 1955 r. nr 101, poz. 1400 - Uchwała Rady Państwa z dnia 19 stycznia 1955 r. nr 0/196 - na wniosek Ministra Kultury i Sztuki - wymieniony jako Gwizdała Wilhelm.
Linki zewnętrzne
- Wilhelm Wichurski w bazie IMDb (ang.)
- Wilhelm Wichurski w bazie Filmweb
- Wilhelm Wichurski w bazie filmpolski.pl
- Wilhelm Wichurski, [w:] Encyklopedia teatru polskiego (osoby) [dostęp 2021-04-09] .