Wielki Komorsk
wieś | |||
![]() | |||
Państwo |
| ||
---|---|---|---|
Województwo | |||
Powiat | świecki | ||
Gmina | Warlubie | ||
Liczba ludności (2011) | 1376[2] | ||
Strefa numeracyjna | 52 | ||
Kod pocztowy | 86-160[3] | ||
Tablice rejestracyjne | CSW | ||
SIMC | 0099530 | ||
Położenie na mapie gminy Warlubie ![]() | |||
Położenie na mapie Polski ![]() | |||
Położenie na mapie województwa kujawsko-pomorskiego ![]() | |||
Położenie na mapie powiatu świeckiego ![]() | |||
![]() | |||
|
Wielki Komorsk – sołecka wieś kociewska w Polsce, położona w województwie kujawsko-pomorskim, w powiecie świeckim, w gminie Warlubie, częściowo na Wysoczyźnie Świeckiej i w Dolinie Dolnej Wisły.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa bydgoskiego. Według Narodowego Spisu Powszechnego (III 2011 r.) liczyła 1376 mieszkańców[2]. Jest drugą co do wielkości miejscowością gminy Warlubie.
Integralne części wsi
SIMC | Nazwa | Rodzaj |
---|---|---|
0099547 | Komorsk | część wsi |
0099553 | Kozłowiec | część wsi |
0099560 | Lisi Kąt | część wsi |
0099576 | Prądki | część wsi |
0099582 | Ryżewo | część wsi |
Historia
O prastarym osadnictwie świadczą odkryte groby skrzynkowe (ok. 500-125 p.n.e.). Miejscowość znajdowała się pod panowaniem książąt Pomorza Gdańskiego, a od roku 1246 była w posiadaniu biskupów kujawskich. Pierwotny kościół pochodził z roku 1295 (zachowały się gotyckie fragmenty w dolnej części wieży), a obecny barokowy kościół, będący trzecią w historii Komorska świątynią, wybudowano w roku 1798. W kościele znajduje się ornat z XVIII wieku i witraże z roku 1896 (wykonane w Monachium). W XVI wieku wieś częściowo zasiedlona została przez mennonitów holenderskich. Do dziś zachowały się w Wielkim i Małym Komorsku XIX-wieczne chaty drewniane o konstrukcji zrębowej, wybudowane w stylu holenderskim.
Zobacz też
- Mały Komorsk
- parafia św. Bartłomieja Apostoła w Wielkim Komorsku
- gromada Wielki Komórsk
Przypisy
- ↑ Państwowy Rejestr Nazw Geograficznych – miejscowości – format XLSX, Dane z państwowego rejestru nazw geograficznych – PRNG, Główny Urząd Geodezji i Kartografii, 5 listopada 2023, identyfikator PRNG: 146249
- ↑ a b GUS: Ludność - struktura według ekonomicznych grup wieku. Stan w dniu 31.03.2011 r.
- ↑ Oficjalny Spis Pocztowych Numerów Adresowych, Poczta Polska S.A., październik 2022, s. 1463 [zarchiwizowane 2022-10-26] .
- ↑ Rozporządzenie Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia 13 grudnia 2012 r. w sprawie wykazu urzędowych nazw miejscowości i ich części (Dz.U. z 2013 r. poz. 200)
- ↑ GUS. Rejestr TERYT
Bibliografia
- redakcja Roberta Goni i Włodzimierza Bykowskiego, Dolina Dolnej Wisły dla ciekawych - przewodnik przyrodniczo-turystyczny, Wyd. TPDW, ZPKChiN, Apeiron. Świecie, 2010. Wydanie I, ISBN 978-83-61821-08-3, ISBN 978-93-62303-05-2
- p
- d
- e
Wsie |
|
---|---|
Osady |
|
Osady leśne |
|
Integralne części wsi |
|