Włośnica ber
![]() | |||
Systematyka[1][2] | |||
Domena | eukarionty | ||
---|---|---|---|
Królestwo | rośliny | ||
Podkrólestwo | |||
Nadgromada | |||
Gromada | |||
Podgromada | |||
Nadklasa | okrytonasienne | ||
Klasa | Magnoliopsida | ||
Nadrząd | liliopodobne (≡ jednoliścienne) | ||
Rząd | wiechlinowce | ||
Rodzina | wiechlinowate | ||
Rodzaj | włośnica | ||
Gatunek | włośnica ber | ||
Nazwa systematyczna | |||
Setaria italica (L.) P. Beauv. | |||
|
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/3/30/Setaria_italica_MHNT.BOT.2015.34.19.jpg/220px-Setaria_italica_MHNT.BOT.2015.34.19.jpg)
Włośnica ber[3][4] (Setaria italica) – gatunek rośliny zbożowej (też pastewna) z rodziny wiechlinowatych (dawniej nazywanych trawami). Znana też jako proso włoskie[4], czumiza[5], ber[6], proso pałkowe[5], włośnica włoska[5], szarłat[5], szczypanki[5]. W Polsce rośnie jako antropofit zadomowiony. Pochodzi ze wsch. Azji, uprawiana głównie na Dalekim Wschodzie.
Morfologia
Wysokość 0,5-1 m, wiecha kłosokształtna, zwisająca.
Zmienność
Wyróżnia się 2 podgatunki:
- włośnica ber (Setaria italica ssp. maxima) – najczęściej spotykana, uprawiana głównie w północnych Chinach, na Półwyspie Koreańskim i Japonii.
- włośnica mohar (Setaria italica ssp. moharium) – uprawiany jako roślina pastewna na Węgrzech oraz w krajach sąsiednich.
Przypisy
- ↑ Michael A.M.A. Ruggiero Michael A.M.A. i inni, A Higher Level Classification of All Living Organisms, „PLOS One”, 10 (4), 2015, art. nr e0119248, DOI: 10.1371/journal.pone.0119248, PMID: 25923521, PMCID: PMC4418965 [dostęp 2020-02-20] (ang.).
- ↑ Peter F.P.F. Stevens Peter F.P.F., Angiosperm Phylogeny Website, Missouri Botanical Garden, 2001– [dostęp 2010-03-25] (ang.).
- ↑ Zbigniew Mirek, Halina Piękoś-Mirkowa, Adam Zając, Maria Zając: Flowering plants and pteridophytes of Poland. A checklist. Krytyczna lista roślin naczyniowych Polski. Instytut Botaniki PAN im. Władysława Szafera w Krakowie, 2002. ISBN 83-85444-83-1.
- ↑ a b Jakub Mowszowicz: Pospolite rośliny naczyniowe Polski. Wyd. czwarte. Warszawa: Państwowe Wydawnictwo Naukowe, 1979, s. 567. ISBN 83-01-00129-1.
- ↑ a b c d e Krzysztof Kwaśniewski. Uprawa bru w Małopolsce w XX w.,. „Lud”. 45, s. 203-222, 1958/1959.
- ↑ ber – Słownik języka polskiego PWN [online], sjp.pwn.pl [dostęp 2020-01-23] (pol.).
Bibliografia
- Mała Encyklopedia Powszechna PWN, Państwowe Wydawnictwo Naukowe, Warszawa 1976
- Britannica: plant/foxtail-millet
- БРЭ: 2221303
- SNL: kolbehirse
- DSDE: kolbehirse
Identyfikatory zewnętrzne:
- BioLib: 42722
- EoL: 1114673
- EUNIS: 192741
- Flora of China: 200026272
- Flora of North America: 200026272
- GBIF: 5289698
- identyfikator iNaturalist: 168879
- IPNI: 1207294-2
- ITIS: 41248
- NCBI: 4555
- identyfikator Plant List (Royal Botanic Gardens, Kew): kew-442451
- Plants of the World: urn:lsid:ipni.org:names:1207294-2
- Tela Botanica: 63621
- identyfikator Tropicos: 25509961
- USDA PLANTS: SEIT