Władysław Rozmarynowski
![]() | |||
![]() | |||
Data i miejsce urodzenia | |||
---|---|---|---|
Data śmierci | 1946[2] | ||
Przebieg służby | |||
Siły zbrojne |
| ||
Formacja |
| ||
Główne wojny i bitwy | |||
Późniejsza praca | urzędnik państwowy | ||
Odznaczenia | |||
![]() ![]() ![]() ![]() ![]() | |||
|
Władysław Stefan Rozmarynowski, ps. Stefan Żarski (ur. 2 stycznia 1897 w Warszawie, zm. 1946) − major Wojska Polskiego i urzędnik państwowy.
Życiorys
Urodził się 2 stycznia 1897 roku w Warszawie, w rodzinie Józefa i Stanisławy z Głowińskich. Ukończył 6-klasową Szkołę Ogólnokształcącą w Warszawie. W latach 1912−1914 uczęszczał do Szkoły Mechaniczno-Technicznej Wawelberga i Rotwanda. Od 1912 działał w Organizacji Młodzieży Niepodległościowej „Zarzewie” oraz był członkiem Polskich Drużyn Strzeleckich. W czerwcu 1914 jako Stefan Żarski wyjechał do Nowego Sącza na kurs instruktorski Drużyn Strzeleckich, skąd został wcielony do I Kompanii Kadrowej[3]. W czasie I wojny światowej służył w 1 plutonie I Brygady Legionów Polskich. Po wyzdrowieniu powrócił do służby, trafił do 4 kompanii 6 pułku piechoty Legionów. Został ranny w bitwie pod Opatowem 7 marca 1916 roku i trafił do rosyjskiej niewoli, z której uciekł na przełomie 1917 i 1918 roku[1], po ucieczce współorganizował POW[2]. Od 1919 do 1927 roku pracował w Sekcji Opieki Ministerstwa Spraw Wojskowych, po czym przeszedł do pracy w cywilnej administracji państwowej[1].
Od 1927 roku pracował dwa lata jako starosta sandomierski[1], jednocześnie został naczelnikiem w Chropaczowie[4]. W Chropaczowie był także prezesem gniazda „Sokoła”[5]. Z dniem 31 grudnia 1928 roku przeniesiono go na stanowisko starosty do Rawy Mazowieckiej[6], a po kolejnych trzech latach (1932) mianowano starostą płockim[1]. Od 1936 do 1939 roku był natomiast starostą częstochowskim. Podczas kampanii wrześniowej ewakuował się na Kresy Wschodnie, a następnie do Rumunii i na Węgry[2].
Był żonaty z Marią z domu Przastkówna. Dzieci nie mieli[3].
Zmarł na emigracji w 1946 roku[2].
Ordery i odznaczenia
- Krzyż Srebrny Orderu Virtuti Militari nr 6361[3]
- Krzyż Niepodległości (17 marca 1932)[7]
- Srebrny Krzyż Zasługi (10 listopada 1928)[8]
- Medal Pamiątkowy za Wojnę 1918−1921[3]
- Medal Dziesięciolecia Odzyskanej Niepodległości[3]
- Odznaka Pamiątkowa „Pierwszej Kadrowej”[9]
Przypisy
- ↑ a b c d e f g Drogi do wolnosci, Pierwsza Kompania Kadrowa. 2010-08-06. [dostęp 2013-08-19]. (pol.).
- ↑ a b c d Jarosław Kapsa: Historie Jarosława Kapsy. Opowieść 30. CZ.info, 2012-10-15. [dostęp 2013-08-18]. [zarchiwizowane z tego adresu (2015-09-11)]. (pol.).
- ↑ a b c d e Kwestionariusz [online], wbh.wp.mil.pl [dostęp 2022-12-29] .
- ↑ Marzena Wojewoda - Rączka: Ratusz w Chropaczowie. 2008-10-26. [dostęp 2013-08-19]. [zarchiwizowane z tego adresu (2012-10-05)]. (pol.).
- ↑ Wincenty Ogrodziński: Dzieje Dzielnicy Śląskiej „Sokoła”. Katowice: Związek Towarzystw Gimnastycznych „Sokół” w Polsce Dzielnica Śląska, 1937, s. 202. [dostęp 2022-12-07].
- ↑ Wielkie przenosiny w województwach i powiatach. [dostęp 2013-08-19]. (pol.).
- ↑ M.P. z 1932 r. nr 64, poz. 82 „za pracę w dziele odzyskania niepodległości”.
- ↑ M.P. z 1928 r. nr 260, poz. 636 „w uznaniu zasług, położonych w poszczególnych działach pracy dla wojska”.
- ↑ 6 sierpień: 1914−1934, Warszawa: Zarząd Główny Związku Legjonistów Polskich, 1934, s. 20 .
- p
- d
- e
II Rzeczpospolita |
|
---|---|
Polska Ludowa |
|
III Rzeczpospolita |
|
- ↑ komisarz rządowy powiatu
- VIAF: 415153834734264450006
- PLWABN: 9810692804805606