Torpeda Typ 6
Państwo |
|
---|---|
Platforma przenoszenia | samoloty |
Przeznaczenie | okręty podwodne |
Historia | |
Lata konstrukcji | 1944 |
Dane techniczne | |
Długość | 2,964 m |
Średnica | 0,3 m |
Masa | 270 kg |
Napęd | brak |
Naprowadzanie | brak |
Torpeda Typ 6 (Kurai No. 6) – japońska, eksperymentalna, beznapędowa torpeda lotnicza z okresu II wojny światowej przeznaczona do zwalczania okrętów podwodnych (ZOP).
Historia
Prace nad torpedą rozpoczęto w kwietniu 1944[1]. Nie miała ona własnego napędu, jej ruch był rezultatem pędu nadanego jej przez samolot, z którego została zrzucona[2]. Po zrzuceniu z samolotu, torpeda uderzała w wodę i rozpoczynała krążyć, zataczając koła o promieniu około 80 metrów, zanurzając się o około 60 metrów co jedno okrążenie[2].
Torpeda miała zapalnik uderzeniowy, planowano także wyposażenie jej w zbliżeniowy zapalnik magnetyczny[2]. Z wyjątkiem metalowej pokrywy nosa torpedy i niewielkich metalowych klamer użytych do przymocowania skrzydeł do korpusu torpedy, jej cała konstrukcja była drewniana[2]. Głowica zawierała 100 kg materiału wybuchowego Typ 98, skrzydła i nieruchomy ster kierunku były klejone do kadłuba; skrzydła miały wznos wynoszący około 20°, nieruchomy ster przymocowany był pod kątem ośmiu stopni, nadając torpedzie w wodzie jej ruch kołowy[2]. Aby zapobiec wpływowi steru wodnego na ruch torpedy, w czasie lotu w powietrzu przykryty był on drewnianą osłoną, która odrywała się od niego w momencie uderzenia torpedy w wodę[2]. Długość skrzydeł wynosiła około 150 cm, a ich rozpiętość około 90 cm[1].
We wrześniu 1944 przeprowadzono około 40 testów, które dały niezadowalające wyniki[3]. Lecące w powietrzu torpedy były bardzo niestabilne i pomimo wznosu skrzydeł miały bardzo chwiejny lot[3]. Silne uderzenie w wodę powodowało oderwanie lub zniekształcenie skrzydeł, co miało negatywny wpływ na ruch torpedy w wodzie[3]. Przeprowadzono także szereg testów, w których sprawdzono w jaki sposób torpeda porusza się w wodzie[1]. Testy podwodne przeprowadzono wrzucając torpedę do wody z pokładu łodzi i obserwując jej tor ruchu[1]. Prędkość torpedy w wodzie wynosiła około 5-6 węzłów[1].
Łącznie zbudowano około stu torped tego typu z czego większość została zużytych i zniszczonych w czasie prób[1].
Testów z torpedą zaprzestano w 1944. Na jej podstawie zaprojektowano torpedę lotniczą Typ 7[3].
Przypisy
Bibliografia
- Edwin M. Dyer III: Japanese Secret Projects: Experimental Aircraft of the IJA and IJN 1939-1945. Hersham, Surrey: Midland Publishing, 2009. ISBN 978-1857803-174.
- US Naval Technical Mission To Japan: Japanese Torpedoes and Tubes Article 2, Aircraft Torpedoes (USNTMJ-200D-0471-0529 Report 0-01-02). US Navy, 1946.
- p
- d
- e
|