Tadeusz Mazurkiewicz
Data i miejsce urodzenia | 30 września 1887 |
---|---|
Data i miejsce śmierci | 18 lipca 1968 |
Poseł II kadencji Sejmu (II RP) | |
Okres | od 1928 |
Przynależność polityczna | |
Odznaczenia | |
![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() |
Tadeusz Mazurkiewicz (ur. 30 września 1887 w Dąbrowie Górniczej, zm. 18 lipca 1968 w Warszawie) – polski dyrygent, dyrektor teatrów, poseł na Sejm w II RP II kadencji, prezes Związku Artystów Scen Polskich w latach 1924-1926, kierownik muzyczny Polskiego Radia 1933-1934
Życiorys
W 1905 brał udział w strajku szkolnym. W 1906 ukończył warszawskie gimnazjum realne i Szkołę Muzyczną przy WTM. W 1910 uzyskał dyplom Królewskiego Konserwatorium Muzycznego w Lipsku (fortepian i dyrygentura, studiował też filozofię na tamtejszym uniwersytecie. Z ramienia lipskiej organizacji PPS w 1908 brał udział w zjeździe Polskiej Partii Socjalistycznej – Frakcji Rewolucyjnej w Zakopanem. Po powrocie do Polski kierował Towarzystwem Muzycznym w Piotrkowie i uczył gry fortepianowej w szkole muzycznej przy Towarzystwie im. Chopina w Łodzi. W latach 1912–1915 sprawował funkcję dyrektora Towarzystwa Śpiewaczego "Lutnia" w Łodzi. W grudniu 1915 stanął na czele pierwszej w historii miasta Łódzkiej Orkiestry Filharmonicznej. W sezonie 1916/1917 został kapelmistrzem warszawskiego Teatru Wielkiego. Debiutował w tej roli dyrygując Walkirią Richarda Wagnera 21 grudnia 1916. W niepodległej Polsce pracował jako sekretarz poselstwa w Konstantynopolu (w 1919) i szef Wydziału Konsularnego poselstwa w Sofii. W latach 1923–1925 ponownie dyrygował orkiestrą Teatru Wielkiego. Od 1925 do 1932 był prezesem Związku Muzyków, w latach 1924-1926 - prezesem Związku Artystów Scen Polskich. Założył schronisko dla aktorów-weteranów w Skolimowie. Latem 1927 dyrygował orkiestrą w Ciechocinku. Od 1928 był sprawozdawcą muzycznym Epoki. Był posłem na Sejm II kadencji z listy BBWR z okręgu wyborczego nr 20 (Kielce). Zasiadał w Komisji Spraw Zagranicznych. W 1929 został członkiem Wielkiej Loży Narodowej Polski[1].
Od stycznia 1932 pełnił funkcję dyrektora artystycznego Teatru Wielkiego (od lipca 1932 do grudnia 1934 razem z Zygmuntem Mossoczym). Od kwietnia 1933 do grudnia 1934 był kierownikiem muzycznym Polskiego Radia. Dyrygował gościnnie m.in. w Sofii (1921), Palermo, Trieście (1922), Gdańsku, Zakopanem (1931). Drugą wojnę światową przeżył w Warszawie nauczając prywatnie muzyki. 15 marca 1944 dyrygował Cyrulikiem sewilskim na inaugurację Teatru Powszechnego w Krakowie. W 1945 był inspektorem orkiestr kolejowych w Ministerstwie Komunikacji. Od 1945 do 1949 pracował jako dyrygent Sceny Muzyczno-Operowej Miejskich Teatrów Dramatycznych w Warszawie, a od 1949 - Państwowej Opery i Filharmonii, a jednocześnie orkiestry Warszawskiego Towarzystwa Muzycznego (do 1950). Od 1951 był korepetytorem solistów Opery warszawskiej. Przeszedł na emeryturę w 1958. W PRL należał do SD. Był odznaczony Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski[2].
Pochowany na cmentarzu Powązki Wojskowe w Warszawie (kwatera B15-1-21)[3].
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/7/7e/Tadeusz_Mazurkiewicz_gr%C3%B3b.jpg/220px-Tadeusz_Mazurkiewicz_gr%C3%B3b.jpg)
Nagrody i odznaczenia
- Krzyż Niepodległości (1933)
- Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski (1938 i 1956)
- Złoty Krzyż Zasługi (1934)
- Krzyż Oficerski Orderu Korony Włoch
- Krzyż Oficerski i Kawalerski Orderu Św. Aleksandra
- Order Danebroga
Przypisy
- ↑ [cejsh.icm.edu.pl/cejsh/element/bwmeta1.element.hdl_11089_3873/c/05-stawiszynska.pdf A. Stawiszyńska, "Łódzka Orkiestra Symfoniczna czasów Wielkiej Wojny w recenzjach Feliksa Halperna" ACTA UNIVERSITATIS LODZIENSIS FOLIA LITTERARIA POLONICA 2 (20) 2013]
- ↑ [Malczewski Juliusz Jerzy (red.), Cmentarz komunalny (dawny Wojskowy) na Powązkach, Warszawa 1975, s. 204]
- ↑ Cmentarz Wojskowy [online], Zarząd Cmentarzy Komunalnych w Warszawie [dostęp 2023-01-25] .
Bibliografia
- Tadeusz Mazurkiewicz, [w:] Encyklopedia teatru polskiego (osoby). [dostęp 2022-07-26] .
- Piotr Majewski, Grzegorz Mazur (red. nauk.): Posłowie i senatorowie Rzeczypospolitej Polskiej 1919–1939. Słownik biograficzny. Tom IV M–P. Warszawa: Wydawnictwo Sejmowe, 2009, s. 127-128. ISBN 978-83-7059-875-4.
- ETP: 25047