Szeflera najwytworniejsza
![]() | |||
Systematyka[1][2] | |||
Domena | eukarionty | ||
---|---|---|---|
Królestwo | rośliny | ||
Podkrólestwo | |||
Nadgromada | |||
Gromada | |||
Podgromada | |||
Nadklasa | okrytonasienne | ||
Klasa | Magnoliopsida | ||
Nadrząd | astropodobne | ||
Rząd | selerowce | ||
Rodzina | araliowate | ||
Rodzaj | szeflera | ||
Gatunek | szeflera najwytworniejsza | ||
Nazwa systematyczna | |||
Schefflera elegantissima (hort. Veitch ex Mast.) Lowry & Frodin Baileya 23:9. 1989 | |||
Synonimy | |||
| |||
| |||
|
Szeflera najwytworniejsza, dizygoteka najwytworniejsza (Schefflera elegantissima) – gatunek rośliny z rodziny araliowatych (Araliaceae). Pochodzi z Nowej Kaledonii[3]. Strefy mrozoodporności: 10-11[4].
Morfologia
- Pokrój
- Wiecznie zielony krzew lub niewielkie drzewo, osiąga do 6–7 m wysokości[4].
- Liście
- Ciemnozielone do czarnych, błyszczące, dłoniastozłożone składające się z 7-11 listków, brzegi szeroko ząbkowane, nerw środkowy jasnozielony.
- Kwiaty
- Zebrane w baldaszkach na końcach pędów.
Zastosowanie
- W tropikach jako roślina ozdobna.
- W wielu krajach świata, również w Polsce, jest uprawiana jako ozdobna roślina doniczkowa. Jej urok podkreśla łaciński przymiotnik elegantissima – najwytworniejsza. Główną ozdobą są delikatne, pierzasto rozpostarte, piłkowane liście koloru ciemnozielonego z bordowymi żyłkami. U odmiany 'Variegata' także z jasnymi brzegami. W warunkach domowych w zasadzie nie kwitnie[4], rzadko też dorasta do dwóch metrów.
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/f/f3/Dizygotheca.jpg/270px-Dizygotheca.jpg)
Uprawa
Wymaga jasnego, ale nie bezpośrednio oświetlonego stanowiska. Podlewanie umiarkowane, jednak wymaga wysokiej wilgotności powietrza, co w warunkach domowych często bywa problemem – zwłaszcza zimą. Wskazane częste zraszanie liści. Temperatura w okresie wzrostu powinna wynosić 22-24 stopnie Celsjusza, zimą chłodniej – około 18 stopni. Nawożenie w okresie marca-sierpnia co dwa tygodnie z użyciem nawozów płynnych. Młode egzemplarze powinny być przesadzane co roku, starsze co 2-3 lata. Systematyczne uszczykiwanie końców pędów pobudza roślinę do rozkrzewienia się[5].
Przypisy
- ↑ Michael A.M.A. Ruggiero Michael A.M.A. i inni, A Higher Level Classification of All Living Organisms, „PLOS One”, 10 (4), 2015, art. nr e0119248, DOI: 10.1371/journal.pone.0119248, PMID: 25923521, PMCID: PMC4418965 [dostęp 2020-02-20] (ang.).
- ↑ Peter F.P.F. Stevens Peter F.P.F., Angiosperm Phylogeny Website, Missouri Botanical Garden, 2001– [dostęp 2010-04-16] (ang.).
- ↑ a b Germplasm Resources Information Network (GRIN). [dostęp 2010-05-05].
- ↑ a b c Kirsten Albrecht Llamas: Tropical Flowering Plants. A Guide to Identification and Cultivation. Portland: Timber Press, 2003, s. 89. ISBN 0-88192-585-3. (ang.).
- ↑ Szeflera najwytworniejsza(Dizygoteka wytworna). 2013. [dostęp 2013-04-10]. (pol.).