Superintendentura Wolsztyn-Nowy Tomyśl Ewangelickiego Kościoła Unijnego
Superintendentura Wolsztyn-Nowy Tomyśl Ewangelickiego Kościoła Unijnego – jednostka organizacyjna Ewangelickiego Kościoła Unijnego w Polsce istniejąca w okresie II Rzeczypospolitej i obejmująca grupę gmin kościelnych (zborów) czyli parafii tego Kościoła, skupionych wokół miast Wolsztyn i Nowy Tomyśl.
Dane statystyczne
Parafia | Liczba wiernych (1937)[1] |
---|---|
Kaszczor pow. Wolsztyn | 450 |
Buk pow. Grodzisk | 443 |
Grodzisk | 912 |
Boruja Kościelna pow. Wolsztyn | 2200 |
Jabłonna pow. Wolsztyn | 1200 |
Kąkolewo pow. Nowy Tomyśl | 1045 |
Kuślin pow. Nowy Tomyśl | 1100 |
Opalenice pow. Grodzisk | 482 |
Rakoniewice pow. Wolsztyn | 1630 |
Rostarzewo pow. Wolsztyn | 1300 |
Tuchorka pow. Wolsztyn | 845 |
Wolsztyn | 2112 |
Zbąszyń pow. Nowy Tomyśl | 1617 |
Jastrzębsko pow. Nowy Tomyśl | 1150 |
Kopanica pow. Wolsztyn | 300 |
Miedzichowo pow. Nowy Tomyśl | 1531 |
Nowy Tomyśl | 3722 |
Sątopy pow. Nowy Tomyśl | 911 |
Przypisy
- ↑ Stefan Grelewski, Wyznania protestanckie i sekty religijne w Polsce współczesnej, Lublin 1937, s. 328.