Superintendentura Inowrocław Ewangelickiego Kościoła Unijnego
Superintendentura Inowrocław Ewangelickiego Kościoła Unijnego – jednostka organizacyjna Ewangelickiego Kościoła Unijnego w Polsce istniejąca w okresie II Rzeczypospolitej i obejmująca grupę gmin kościelnych (zborów) czyli parafii tego Kościoła, mająca siedzibę w Inowrocławiu.
Dane statystyczne
Parafia | Liczba wiernych (1937)[1] |
---|---|
Gniewkowo pow. Inowrocław | 480 |
Gąski pow. Inowrocław | 660 |
Dąbrowo Wielkie pow. Bydgoszcz | 950 |
Rojewice pow. Inowrocław | 2200 |
Złotniki Kujawskie pow. Inowrocław | 325 |
Inowrocław | 900 |
Kruszwica pow. Strzelno | 380 |
Chełmce pow. Strzelno | 140 |
Dąbrowa Biskupia pow. Inowrocław | 948 |
Mątwy nad Notecią pow. Inowrocław | Liczba wiernych mieści się w liczbie wiernych zboru w Inowrocławiu |
Murzynko pow. Inowrocław | 268 |
Wielka Nowa Wieś pow. Bydgoszcz | 2600 |
Pakość pow. Mogilno | 350 |
Radojewice pow. Inowrocław | 475 |
Rojewo pow. Inowrocław | 675 |
Przypisy
- ↑ Stefan Grelewski, Wyznania protestanckie i sekty religijne w Polsce współczesnej, Lublin 1937, s. 330.