Stefan Komornicki
![]() | |
Data i miejsce urodzenia | 29 listopada 1877 |
---|---|
Data i miejsce śmierci | 17 kwietnia 1942 |
Alma Mater | |
Habilitacja | 1932 |
Uczelnia | Uniwersytet Jagielloński |
Okres zatrudn. | 1932-1939 |
Stefan Saturnin Komornicki (ur. 29 listopada 1877[1] lub 1887[2] w Zawadce koło Kałusza, zm. 17 kwietnia 1942 w Krakowie[1]) – polski muzeolog, historyk sztuki, taternik i narciarz.
Życiorys
Jego ojcem był Stanisław Komornicki herbu Nałęcz (1835–1904), a matką Zofia Helena Słonecka herbu Korab (1848–1936). w latach 1905-1910 studiował historię sztuki i archeologię na Uniwersytecie Jagiellońskim. Był docentem na Uniwersytecie Jagiellońskim (od 1932 również wykładał na tej uczelni[3]). W 1909 był członkiem założycielem AZS Kraków. Był też działaczem Polskiego Towarzystwa Tatrzańskiego. Dokonał kilku pierwszych wejść w Tatrach, m.in. północno-zachodnią ścianą Krywania w 1910. W czasie I Wojny Światowej służył w Legionach. Od 1920 był kustoszem w Muzeum Książąt Czartoryskich w Krakowie[3]. W latach 1928–1930 był prezesem Sekcji Turystycznej PTT. W 1939 został zgłoszony na członka korespondenta Polskiej Akademii Umiejętności, ale nie doszło to do skutku z uwagi na wybuch II wojny światowej[1].
6 listopada 1939 został aresztowany wraz z innymi profesorami w ramach Sonderaktion Krakau. Był więziony przez Niemców w ich obozie koncentracyjnym w Sachsenhausen, gdzie poważnie się rozchorował. Powrócił do Krakowa w lutym 1940. Zmarł na skutek postrzału podczas napadu rabunkowego na jego mieszkanie przy ul. Tynieckiej 7[1][4]. Został pochowany na cmentarzu Rakowickim[5] (kwatera KD).
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/a/a8/Gr%C3%B3b_Stefana_Komornickiego.jpg/220px-Gr%C3%B3b_Stefana_Komornickiego.jpg)
Publikacje
Wybrane publikacje:
- Kultura artystyczna w Polsce czasów Odrodzenia (1929),
- Kaplica Zygmuntowska w katedrze na Wawelu (1932)[3].
Rodzina
20 czerwca 1914 ożenił się w Okocimiu z Marią Immakulatą Pią baronówną Götz-Okocimską z Okocimia. Mieli trójkę dzieci: Tomasza Jana (1916–1994), Juliusza Sylwestra (1917–1998) i Zofię Marię Annę (1919–1990). Miał dziewiątkę rodzeństwa[2].
Przypisy
- ↑ a b c d Ryszard Wryk, Straty osobowe Akademickiego Związku Sportowego w latach II wojny światowej 1939–1945, Wydawnictwo Naukowe UAM, Poznań, 1991, s. 57, ISBN 83-232-0356-3
- ↑ a b Sejm Wielki, Stefan Saturnin Komornicki z Komornik h. Nałęcz (ID: cz.I025539)
- ↑ a b c Komornicki Stefan Saturnin, [w:] Encyklopedia PWN [online], Wydawnictwo Naukowe PWN [dostęp 2019-09-23] .
- ↑ Stefan Saturnin Komornicki na stronie Archiwum ofiar terroru nazistowskiego i komunistycznego w Krakowie 1939 - 1956
- ↑ Jan WiktorJ.W. Tkaczyński Jan WiktorJ.W. (red.), Pro Memoria III. Profesorowie Uniwersytetu Jagiellońskiego spoczywający na cmentarzach Krakowa 1803-2017, Kraków: Wydawnictwo Uniwersytetu Jagiellońskiego, 2018, s. 133, ISBN 978-83-233-4527-5 .
Linki zewnętrzne
- Publikacje Stefana Komornickiego w bibliotece Polona
- PWN: 3924526