Przełączka pod Kaczą Turnią
![]() Widok z Niżnych Rysów | |
Państwo |
|
---|---|
Wysokość | ok. 2170 m n.p.m. |
Pasmo | Tatry, Karpaty |
Sąsiednie szczyty | Kaczy Dziób, Kacza Turnia |
Położenie na mapie Tatr ![]() | |
Położenie na mapie Karpat ![]() | |
![]() |
Przełączka pod Kaczą Turnią (słow. Sedielko pod Galériou, ok. 2170 m[1]) – niewielka przełączka znajdująca się w Pustej Grani, odchodzącej na północ od wschodniego skraju Galerii Gankowej w słowackiej części Tatr Wysokich[2]. Oddziela Kaczą Turnię od Kaczego Dziobu. Najłatwiejsze wejście na przełęcz jest z Pustej Ławki drogą nr 2 (jest to fragment najłatwiejszej drogi na Gankową Galerię)[1].
Ku północnemu zachodowi z przełączki opada głęboko wcięty żleb, w dolnej części przechodzący w komin opadający na piargi Doliny Ciężkiej. W dolnej części komin zaklinowany jest kilkoma skalnymi blokami, wyżej jest w nim kilka niewielkich przewieszek. Łączna deniwelacja żlebu wynosi około 150 m. Na przeciwległą stronę, do Doliny Kaczej z przełączki opada depresja będąca lewym odgałęzieniem olbrzymiej Rynny Szczepańskich (przez Władysława Cywińskiego nazywanej Żlebem Świerza)[1].
Polska nazwa Przełączki pod Kaczą Turnią pochodzi od sąsiadującej Kaczej Turni, słowackie nazewnictwo wywodzi się natomiast od Galerii Gankowej[2].
Taternictwo
- Pierwsze wejścia turystyczne
- Jerzy Maślanka i Józef Gąsienica Tomków, 15 października 1907 r. – letnie,
- Włodzimierz Gosławski i Kazimierz Paszucha, 13 kwietnia 1939 r. – zimowe (drogą nr 1)[2].
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/a/a4/Ganek_Pusta_Gra%C5%84_T40_%282%29.jpg/220px-Ganek_Pusta_Gra%C5%84_T40_%282%29.jpg)
- Północno-zachodnią depresją; III w skali tatrzańskiej, czas przejścia 1 godz. 30 min;
- Z Pustej Ławki, omijając Kaczą Turnię po zachodniej stronie; I, 15 min;
- Z Pustej Ławki, omijając Kaczą Turnię po wschodniej stronie; I, dwa miejsca II, 30 min;
- Z Kaczej Zatoki przez lewy filar Kaczej Turni; II lub III, 2 godz.[1]
Przypisy
- ↑ a b c d WładysławW. Cywiński WładysławW., Tatry. Przewodnik szczegółowy. Ganek, t. 16, Poronin: Wydawnictwo Górskie, 2011, ISBN 978-83-7104-042-9 .
- ↑ a b c Witold HenrykW.H. Paryski Witold HenrykW.H., Tatry Wysokie. Przewodnik taternicki. Część IX. Rumanowa Przełęcz – Wschodnie Żelazne Wrota, Warszawa: Sport i Turystyka, 1962 .
- p
- d
- e