Morze otwarte (prawo)
Morze otwarte zwane też morzem pełnym (ang. High Seas) lub jako wody międzynarodowe (ang. international waters) – zgodnie z art. 86 konwencji o prawie morza, są to wszelkie części morza, które nie stanowią wyłącznej strefy ekonomicznej, morza terytorialnego, wód wewnętrznych ani wód archipelagowych żadnego państwa. W strefie tej żadne państwo nie posiada zwierzchnictwa terytorialnego, w związku z czym mogą z niej korzystać na równych zasadach wszystkie państwa.
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/c/c7/Exclusive_Economic_Zones.svg/350px-Exclusive_Economic_Zones.svg.png)
Według art. 87 Konwencji na morzu otwartym państwom przysługują następujące wolności:
- wolność żeglugi,
- wolność rybołówstwa,
- wolność przelotu,
- wolność układania kabli podmorskich i rurociągów,
- wolność badań naukowych,
- wolność budowania wysp i innych instalacji.
Bibliografia
- J. Symonides, Międzynarodowe prawo morza, Warszawa 1986, ISBN 83-01-06688-1.
- D.R. Bugajski, Prawa żeglugowe okrętu w świetle prawa międzynarodowego, Wydawnictwo Naukowe Scholar, Warszawa 2009, ISBN 978-83-7383-351-7.
Linki zewnętrzne
- Konwencja Narodów Zjednoczonych o prawie morza, sporządzona w Montego Bay dnia 10 grudnia 1982 r. (Dz.U. z 2002 r. nr 59, poz. 543)