Mazda RX-7
Mazda RX-7 FD | |||
Producent | Mazda | ||
---|---|---|---|
Okres produkcji | 1978–2002 | ||
Miejsce produkcji |
| ||
Poprzednik | Mazda RX-3 | ||
Następca | Mazda RX-8 | ||
|
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/d/d7/1980_Mazda_RX-7_SE_Limited_%2817888386539%29.jpg/240px-1980_Mazda_RX-7_SE_Limited_%2817888386539%29.jpg)
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/a/a8/1986_Mazda_RX-7_%28FC%29_coupe_%2821105743820%29.jpg/240px-1986_Mazda_RX-7_%28FC%29_coupe_%2821105743820%29.jpg)
Mazda RX-7 – samochód sportowy, oficjalnie zaprezentowany w marcu 1978 roku[2]. Było to auto, które charakteryzowało się bardzo niskim jak na tamte czasy współczynnikiem oporu powietrza Cx=0,36. We wszystkich modelach tego auta montowany był oryginalny silnik z tłokiem obrotowym skonstruowany według patentu Feliksa Wankla nazwany od jego nazwiska silnikiem Wankla.
Pierwszą generację stworzył zespół konstruktorów pod przewodnictwem Sumio Mochizukiego, a za stylizację odpowiadał Matsaburo Maeda[3]. Pierwszy model RX-7 był wyposażony w silnik o pojemności 1146 cm³ (2x573 cm³) porównywalny z pojemnością 2292 cm³ silnika konwencjonalnego[2]. Początkowo był produkowany w dwóch wersjach silnikowych o mocy 95 KM i 105 KM. Od roku 1983 pojazd otrzymał nowy turbodoładowany silnik i elektroniczny system wtrysku paliwa. Wyprodukowano ponad 471 000 egz.[3] W roku 1985 pojawiła się druga generacja modelu RX-7 skonstruowana pod kierownictwem Akio Uchijamy[3]. Wyposażona była w silnik o pojemności 2x654 cm³ z turbodoładowaniem. Do 1992 roku na rynek trafiło 272 000 egz.[3] Trzecia generacja tego modelu weszła do sprzedaży w 1991 roku, jeszcze przed zakończeniem produkcji drugiej generacji. Szefem konstruktorów był Takaharu Kobayakawa. Do zakończenia produkcji w 2003 roku, wyprodukowano ponad 68 000 egz.[3]
Następcą modelu RX-7 była Mazda RX-8[3].
1992 – 2002 Trzecia generacja
![]() Mazda RX7 FD | |
Inne nazwy | Ẽfini RX-7 |
---|---|
Producent | Mazda |
Projektant | Kazumasu Takagi |
Zaprezentowany | 1992 Tokio |
Okres produkcji | 1992–2002 |
Miejsce produkcji |
|
Poprzednik | Mazda RX-7 FC |
Następca | Mazda RX-8 |
Dane techniczne | |
Segment | |
Typy nadwozia | |
Silniki | Mazda |
Skrzynia biegów | manualna |
Napęd | |
Długość | 4295 mm |
Szerokość | 1760 mm |
Wysokość | 1230 mm |
Rozstaw osi | 2425 mm |
Masa własna | 1270–1310 kg |
Zbiornik paliwa | 76 l |
Liczba miejsc | 2 |
Bagażnik | 160 l |
RX-7 FD był logicznym rozwinięciem serii RX-7 FC. Ulepszony silnik nadal występował z turbodoładowaniem – oznaczony kodem 13B-REW. W stosunku do poprzednika moc wzrosła o 39 KM. Nowy model FD legitymował się 176 kW (239 KM) przy 6500 obrotach na minutę i maksymalnym momentem obrotowym rzędu 294 Nm osiąganym przy 5000 obr./min. W ostatniej generacji RX-7 zastosowano wydajniejsze, duże tarcze hamulcowe i fotele kubełkowe.
Na rynku europejskim RX-7 była dostępna tylko od początku 1992 r. do początku 1996 r. W związku z wprowadzeniem nowych norm emisji zanieczyszczeń sprzedaż nowych aut tego typu była już niemożliwa. Sukces tego modelu na europejskim i niemieckim rynku był umiarkowany. Z powodu stosunkowo wysokiej ceny pierwotnej na początku produkcji 80 000 DM (w 1993 roku wzrosła już do 85 500 DM), w Niemczech zostało sprzedanych niewiele sztuk. Ponieważ była to ostatnia i najpotężniejsza Mazda z seryjnych RX-7, model jest rzadko spotykanym okazem dla kolekcjonerów. W Japonii, RX-7 był oferowany pod marką Efini.
W ostatnich latach produkcji RX-7 była oferowana tylko w Japonii.
Silnik tej konstrukcji został opatentowany już w roku 1936. Zamiast cylindrów znanych z normalnego silnika, silnik Wankla ma komory spalania z obrotowymi tłokami (stąd nazwa silnik rotacyjny lub z wirującym tłokiem). Wewnątrz tłoka znajduje się wał, który umożliwia przekazanie momentu obrotowego do skrzyni biegów i dalej na koła. Wankel nie ma zaworów i ma prostą konstrukcję, ale silnik przy zużywa dość dużo paliwa, zaś szybko zużywające się uszczelnienia tłoka są jego czułym punktem, na który trzeba zwracać uwagę. W modelu FD zastosowano awangardowe sekwencyjne turbodoładowanie, był to pierwszy masowo produkowany pojazd z takim rozwiązaniem – wcześniej (Porsche 959 – 337 sztuk i Alpina B10-Biturbo – 507 sztuk).
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/a/a6/Mazda-rx7-3rd-generation01.jpg/250px-Mazda-rx7-3rd-generation01.jpg)
Specyfikacja modelu RX-7 FD
Wersja | Mazda RX-7 FD – III generacja |
Produkcja | 1992–2002 |
Silnik | Mazda 13B-REW 2x Turbo Hitachi, silnik rotacyjny z wirującym tłokiem, Wankel Elektroniczny wtrysk paliwa Bosch Motronic, |
Umiejscowienie silnika | Wzdłużnie do osi pojazdu |
Napęd | tylny |
Pojemność skokowa | 2x654 / 1308 cm³ |
96,9 × 75,00 mm | |
Stopień sprężania | 9,0:1 |
Ciśnienie doładowania | 1 turbina – 0,7 bara 2 turbina – 0,7 bara |
Moc maksymalna | 169 kW (239 KM) @ 6500 rpm |
Moc na jeden litr | 183,2 KM / 1 litr pojemności skokowej cm³ |
Maksymalny moment obrotowy | 294 Nm @ 5000 rpm |
Prędkość maksymalna | 250 km/h (dane producenta) |
Przyśpieszenie 0–100 km/h | 5,3 s (dane producenta) 5,3–5,5 s (testy motoryzacyjne) |
Poziom głośności przy 100 km/h | - dB (dane producenta) |
Zużycia paliwa na 100 km | Średnie – przy prędkości: 90 km/h – 10,1 l / przy prędkości: 120 km/h – 11,5 l (dane producenta) (98 RON) |
Cykl miejski – 5,5 l / maks. 17,3 l (dane producenta) (98 RON) | |
Zbiornik paliwa | 76 litrów |
Układ hamulcowy | Aluminiowe tarcze (przednie wentylowane) 4-tłoczkowe zaciski z przodu 2-tłoczkowe zaciski z tyłu Średnica tarcz – przód: Ø 302 mm tył: Ø 290 mm |
Nadwozie / karoseria | Stalowa karoseria z komponentami i lekką stalą aluminium 2-drzwiowe coupe |
Masa własna | 1270 kg |
Skrzynia biegów | 5-biegowa manualna lub 4-biegowa automatyczna |
Przełożenia skrzyni biegów | 1 – 2,785; 2 – 1,545; 3 – 1,000; 4 – 0,697; wsteczny – 2,272 |
Felgi / opony | Goodyear Przód: 225/50 ZR16 / Tył: 225/50 ZR16 |
Rozstaw osi | 2425 mm |
Pojemność bagażnika | 160–276 l cm³ |
Długość / szerokość / wysokość | 4295 / 1760 / 1230 mm |
Przypisy
- ↑ Long, Brian: RX-7. Veloce Publishing, 2004, s. 206. ISBN 1-904788-03-3.
- ↑ a b c Wielka Księga Samochodów. Michael Bowler, Giuseppe Guzzardi, Enzo Rizzo. Warszawa: Carta Blanca, 2011, s. 457. ISBN 978-83-7705-129-0.
- ↑ a b c d e f JerzyJ. Kossowski JerzyJ., Mazda: perfekcja poza konwencjami, „Automobilista” (6 = 146), Warszawa: Automobilista, 2012, s. 45, ISSN 1507-7357 (pol.).
- p
- d
- e
B |
|
---|---|
C |
|
D |
|
E |
|
sportowe |
|
Minivan |
|
Crossover | |
SUV |
|
Pickup |
|
Użytkowe |
|
Kei-car |
|