Magnisowie
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/a/a5/Magnis-Gr-Wappen.png/210px-Magnis-Gr-Wappen.png)
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/2/22/2014_Bo%C5%BCk%C3%B3w%2C_pa%C5%82ac_01.jpg/260px-2014_Bo%C5%BCk%C3%B3w%2C_pa%C5%82ac_01.jpg)
Magnisowie (wł. Magni) – ród arystokratyczny pochodzenia włoskiego, mający swoje posiadłości w Austrii, Czechach, na Morawach, na ziemi kłodzkiej i Śląsku.
Rodzina
Ród Magnisów wywodzi się z północnych Włoch. Ich pierwotną siedziba było Lurago nad jeziorem Como. Zajmowali się początkowo kupiectwem na terenie Lombardii, w tym Mediolanu, a następnie weszli w skład świty cesarskiej[1].
Magnisowie zostali sprowadzeni do Rzeszy Niemieckiej w XVI wieku za sprawą Giovanniego Pietra Magniego (1555–1618), który sprawował funkcję nadwornego lekarza cesarskiego. W 1622 zostali zaliczeni w poczet niemieckiej szlachty, otrzymując tytuł Freiherra (niem. wolny pan, baron).
2 czerwca 1637 otrzymali tytuł hrabiów Rzeszy (Reichsgraf). W tym czasie uzyskali wysoką pozycję na dworze nabywając posiadłości na Morawach.
Przez nabycie dóbr na terenie hrabstwa kłodzkiego w 1780 zostali włączeni w obręb szlachty pruskiej. Po II wojnie światowej przenieśli się na zachód Niemiec.
Siedziby
Morawy
- 1624–1630 Moravec. W skład w tych włości wchodziły ponadto: Mitrov, Rožná, Meziboří, Bukov i Jabloňov.
- 1628–1945 Straßnitz
- 1917–1945 pałac w Bzencu
- 1780–1945 Albendorf (Wambierzyce)
- 1791–1945 Eckersdorf (Bożków)
- 1793–1945 Ullersdorf (Ołdrzychowice Kłodzkie)
- 1821–1945 Neurode (Nowa Ruda)
- posiadłości w: Gabersdorf (Wojborzu), Mittelsteine (Ścinawce Średniej), Möhlten (Gorzuchowie), Mühldorf (Młynowie), Niedersteine (Ścinawce Dolnej), Rothwaltersdorf (Czerwieńczycach), Seifersdorf (Raszkowie), Volpersdorf (Woliborzu) i Wiesau (Łącznej).
Członkowie rodu
- Giovanni Battista Magni (zm. 1562), kupiec w Como
- Constantin Magni (1527–1606), członek cesarskiej Tajnej Rady w Wiedniu, od 1588 w Pradze
- Valerian von Magnis (1586–1661), prowincjał austriacko-czeskiej prowincji o. kapucynów, dyplomata cesarski, syn Constantina Magni (1527–1606)
- Franz von Magnis (1598-1652)(inne języki) , cesarski dowódca. W 1628 nabył miasto i posiadłość w Straßnitz, syn Constantina Magni (1527–1606), bezdzietny
- Giovanni Pietro Magni (1555–1618), cesarski lekarz
- Maximilian Philipp von Magnis (1685–1738), pan na Straßnitz i Přestavlkach, syn Stepana Ferdinanda von Magnis[2]
- Franz Johann von Magnis (1727–1757), pan na Straßnitz, żonaty z Marią Franciszką von Götzen (1721–1780), córką Franza Antona von Götzena (1693–1738)
- Anton Alexander von Magnis (1751–1817), pan na Přestavlkach. Odziedziczył po matce Marii von Götzen (zm. 1780) Bożków; syn Franza von Magnis (1727–1757)
- Wilhelm von Magnis (1787–1851), posiadacz ziemski, syn Antona von Magnis (1751–1817)
- Anton von Magnis (1786–1861), posiadacz ziemski, syn Antona von Magnis (1751–1817)
- Anton Alexander von Magnis (1751–1817), pan na Přestavlkach. Odziedziczył po matce Marii von Götzen (zm. 1780) Bożków; syn Franza von Magnis (1727–1757)
- Franz von Magnis (1773–1848), mecenas sztuki
- Anton Franz von Magnis (1862–1944), przemysłowiec, poseł do Reichstagu i pruskiej Izby Panów, syn Wilhelma Ernesta von Magnisa (1828-1888)
- Gabriele von Magnis (1896–1976), hrabina, zaangażowana społecznie, córka Antona von Magnis (1862–1944),
- Franz Magnis-Suseno (ur. 1936 jako Franz Graf von Magnis), jezuita, rektor Wyższej Szkoły Filozoficznej w Dżakarcie (Indonezja), syn Marii Ferdinanda von Magnis
- Antonius Graf von Magnis (1943–1999), ekonomista, dyrektor Heskiego Stowarzyszenia Przedsiębiorców
Przypisy
- ↑ Deutsche Biographie (NDB), t. 15, wyd. Duncker & Humblot, Berlin 1987, s. 659.. [dostęp 2021-09-23]. [zarchiwizowane z tego adresu (2020-09-20)].
- ↑ Stepan Ferdinand von Magnis. [dostęp 2024-08-14]. (ok.1620 do 1680}
- ↑ W Victor, tł. J. Mądry. Zamek Bożków 3. , s. 4, IX 1994. Parafia śś. Piotra i Pawła w Bożkowie.
- ↑ Philipp Graf von Magnis-Strassnitz, 1822 - 1857. [dostęp 2024-08-14].
Bibliografia
- H. Haushofer, Magnis (Magni), Grafen v. (kath), [w:] Neue Deutsche Biographie (NDB), t. 15, wyd. Duncker & Humblot, Berlin 1987, s. 659–661.
- Handbuch der historischen Stätten Schlesien, pod red. H. Weczerka, Stuttgart 1977.