Ludwik Chałubiński
Data i miejsce urodzenia | 20 sierpnia 1860 |
---|---|
Data i miejsce śmierci | 17 kwietnia 1933 |
Miejsce spoczynku | Cmentarz Zasłużonych na Pęksowym Brzyzku, Zakopane |
Zawód, zajęcie | taternik, chemik |
Rodzice | Tytus Chałubiński, Anna (Leszczyńska) Chałubińska |
Małżeństwo | Antonina (Kamińska) Chałubińska |
Dzieci | Stefan Chałubiński, |
Ludwik Chałubiński (ur. 2[1] lub 20 sierpnia[2] 1860 r. w Warszawie, zm. 17[2] lub 21 kwietnia[1][3] 1933 w Zakopanem) – polski taternik, inżynier-chemik. Syn Tytusa i Anny z Leszczyńskich. Był założycielem korporacji Arkonia. Był jednym z najlepszych taterników swoich czasów. Zaczął wędrować po Tatrach w wieku 14 lat, początkowo razem z ojcem. 19 sierpnia 1875 r. wraz z ojcem i m.in. Walerym Eljaszem wszedł na Gerlach[4]. 28 czerwca 1877 r. wraz z Wojciechem Rojem i Maciejem Sieczką dokonał pierwszego wejścia na Mięguszowiecki Szczyt. Do ważniejszych dokonań należą także pierwsze znane wejście na Młynarza (ok. 1885), drugie wejście na Baranie Rogi (1884) i trzecie wejście na Durny Szczyt (1881). W latach 1884–1885 wspinał się również w Alpach, gdzie wszedł między innymi na Aletschhorn (wraz z Karolem Potkańskim) i na Großglockner[5]. Został członkiem honorowym sekcji turystycznej Towarzystwa Tatrzańskiego.
Według różnych źródeł zmarł 17[2] lub 21[1][3] kwietnia 1933 w Zakopanem. Został pochowany na Cmentarzu Zasłużonych na Pęksowym Brzyzku w Zakopanem. Jego córka Aniela Chałubińska była znanym polskim geografem i geologiem, a syn Stefan – nauczycielem, taternikiem, przewodnikiem tatrzańskim I klasy, instruktorem narciarstwa, ratownikiem TOPR, członkiem honorowym Koła Przewodników Tatrzańskich w Zakopanem (kw. L-III-17)[6].
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/b/b9/Gr%C3%B3b_Tytusa_i_Ludwika_Cha%C5%82ubi%C5%84skich.jpg/220px-Gr%C3%B3b_Tytusa_i_Ludwika_Cha%C5%82ubi%C5%84skich.jpg)
Przypisy
- ↑ a b c Tytus Chałubiński listy 1840–1889 ↓.
- ↑ a b c W księdze zmarłych zakopiańskiej parafii (T. 3 an. 1933 pag.267 nrus 60) przy nazwisku Ludwika Chałubińskiego figurują daty "20 VIII 1860 - 17 IV 1933" (patrz: Andrzej Pacyna: Kilka uwag o rodzinie Chałubińskich, w: "Wierchy" R. 36 (1967), Kraków 1968, s. 286)
- ↑ a b Ludwik Chałubiński. Nekrolog. „Kurier Warszawski”, s. 15, Nr 118 z 30 kwietnia 1933.
- ↑ x: Karta z „Raptularza” W. Eljasza, w: „Wierchy” R. 26, Kraków 1957, s. 293-294
- ↑ Jan Staszel: Chronologiczny wykaz ważniejszych polskich osiągnięć w górach Europy. III. Alpy, w: „Na szczytach gór Europy” („W skałach i lodach świata” t. I), red. Kazimierz Saysse-Tobiczyk, Wydawnictwo „Wiedza Powszechna”, Warszawa 1959, s. 373-377
- ↑ śp. Ludwik Chałubiński
Bibliografia
- Ludwik Chałubiński. Nekrolog. „Kurier Warszawski”, s. 15, Nr 118 z 30 kwietnia 1933.
- Zofia Radwańska-Paryska, Witold Henryk Paryski: Wielka encyklopedia tatrzańska. Poronin: Wydawnictwo Górskie, 2004. ISBN 83-7104-009-1.
- AnielaA. Szwejcerowa AnielaA. (oprac.), ZygmuntZ. Kolankowski ZygmuntZ. (red.), Tytus Chałubiński listy 1840–1889, Wrocław: Ossolineum, 1970 .
- Andrzej Pacyna. Kilka uwag o rodzinie Chałubińskich.. „Wierchy”, s. 286, R. 36 (1967). Kraków.