Louise-Victorine Ackermann
![]() Louise-Victorine Ackermann | |||
Data i miejsce urodzenia | 30 listopada 1813 | ||
---|---|---|---|
Data i miejsce śmierci | 2 sierpnia 1890 | ||
Narodowość | francuska | ||
Język | francuski | ||
Dziedzina sztuki | poezja | ||
![]() | |||
| |||
|
Louise-Victorine Ackermann (ur. 30 listopada 1813 w Paryżu, zm. 2 sierpnia 1890 w okolicach Nicei) – francuska poetka związana z parnasizmem[1][2][3].
Życie i twórczość
Urodziła się jako Louise-Victorine Choquet w Paryżu. Ojciec przyszłej poetki był wolnomyślicielem i zapewnił jej edukację daleką od religijnej. W 1838 roku Louise-Victorine wyjechała do Berlina dla nauki języka niemieckiego. W 1843 roku wyszła za Paula Ackermanna[2], francuskiego lingwistę i przyjaciela Proudhona. „Małżeństwo z rozsądku” okazało się szczęśliwe, lecz bardzo krótkie: po trzech latach Ackermann zmarł na gruźlicę.
Po śmierci męża poetka zamieszkała wraz z siostrami w Nicei, gdzie poświęciła się rolnictwu, a w końcu również powróciła do pracy literackiej. Jej pierwsze publikacje, inspirowane poezjami Victora Hugo, nie zostały zauważone przez krytyków, późniejsze zaś krytykowane były za głęboko pesymistyczny[2] wydźwięk. Polski krytyk Zenon Miriam-Przesmycki nazwał Ackermann „znakomitą pesymistką francuską”[4]. Ackermann została w końcu doceniona za erudycję i swoją lirykę filozoficzną. Przez Victora Fiori, późniejszego edytora dzieł zebranych poetki, nazwana została uczennicą Denisa Diderota[5].
Za najważniejsze i najbardziej charakterystyczne dzieło poetyckie Ackermann uważany jest zbiór Poésies philosophiques (Poezje filozoficzne); popularność zdobył również jej dziennik, pisany w latach 1849-1869 i wydany pod tytułem Les Pensées d'une solitaire (Myśli samotniczki)[6].
Wybrane dzieła
- Contes, Paryż 1855
- Poésies philosophiques, Nicea 1861
- Poésies, premières poésies, poésies philosophiques, Paryż 1873
- Pensées d'une solitaire, Paryż 1883
Przypisy
- ↑ Louise-Victorine Ackermann, [w:] Encyclopædia Britannica [dostęp 2017-03-21] (ang.).
- ↑ a b c Louise Victorine Choquet Ackermann (1813–1890). Bartleby.com. [dostęp 2017-03-21]. (ang.).
- ↑ Louise Ackermann – biographie. poetica.fr. [dostęp 2017-03-21]. (fr.).
- ↑ Zenon Przesmycki, Wybór pism krytycznych, tom 1, Kraków 1967, s. 176.
- ↑ François Le Guennec, Le Livre des femmes de lettres oubliées, Paris 2013, s. 13.
- ↑ Domna C. Stanton, The Defiant Muse. French Feminist Poems from the Middle Ages to the Present: A Bilingual Anthology, [b.m.] 1986, s. 198.
Bibliografia
- Louise Ackermann: Poésies: premières poésies - poésies philosophiques. Archive.org, 1874. [dostęp 2017-03-21]. (fr.).
Linki zewnętrzne
- Louise-Victorine Ackermann: Oeuvres. fr.wikisource.org. [dostęp 2017-03-21]. (fr.).
- ISNI: 0000000108851609
- VIAF: 32090720
- LCCN: no2007035737
- GND: 117761974
- BnF: 12442371s
- SUDOC: 033568308
- NKC: ola2002139895
- BNE: XX1240635
- NTA: 072360461
- BIBSYS: 6030970
- CiNii: DA13930107
- Open Library: OL1878839A
- PLWABN: 9810698308805606
- NUKAT: n2009129093
- J9U: 987007257588305171
- PTBNP: 1864978
- LIH: LNB:V*381635;=BM
- Britannica: biography/Louise-Victorine-Ackermann
- Catalana: 0000586
- Hrvatska enciklopedija: 302