Lech Piwowar
![]() | |
![]() | |
Data i miejsce urodzenia | 7 lutego 1909 |
---|---|
Data i miejsce śmierci | wiosna 1940 |
Przebieg służby | |
Lata służby | 1928–1940 |
Siły zbrojne |
|
Jednostki | 40 Pułk Piechoty Dzieci Lwowskich |
Główne wojny i bitwy |
Lech Józef Piwowar (ur. 7 lutego 1909 w Krakowie, zm. wiosną 1940 w Charkowie[1]) – poeta, satyryk, publicysta, tłumacz, krytyk literacki i teatralny, porucznik rezerwy piechoty Wojska Polskiego, ofiara zbrodni katyńskiej.
Życiorys
Syn Adama i Heleny z domu Czechowska. Absolwent gimnazjum w Olkuszu z 1928. Ukończył studia na wydziale filozoficznym Uniwersytetu Jagiellońskiego i w Szkole Nauk Politycznych w Katowicach. Absolwent batalionu podchorążych rezerwy piechoty nr 5 z 1929. Został awansowany do stopnia podporucznika ze starszeństwem z dniem 1 stycznia 1933. Został przydzielony do 40 pułku piechoty Dzieci Lwowskich, później do 1 pułku Strzelców Podhalańskich i w tej jednostce odbywał ćwiczenia rezerwy. Mianowany porucznikiem.
Związany z lewicową awangardą literacką Krakowa, członek Koła Literacko-Artystycznego (Litart) 1932–1935, od 1933 Polskiego Akademickiego Klubu Artystycznego. Współautor szopek politycznych Teatru Artystów Cricot. Autor zbiorów wierszy Raj w nudnym zajeździe (1932)[2], Śmierć młodzieńca w Śródmieściu (1934)[3], Co wieczór (1936[4]).
Po wybuchu II wojny światowej w czasie kampanii wrześniowej został zmobilizowany w 73 pułku piechoty. Po agresji ZSRR na Polskę z 17 września 1939 został aresztowany przez Sowietów i przewieziony do obozu w Starobielsku[5]. Wiosną 1940 został zamordowany przez funkcjonariuszy NKWD w Charkowie i pogrzebany w Piatichatkach. Od 17 czerwca 2000 spoczywa na Cmentarzu Ofiar Totalitaryzmu w Charkowie.
Zobacz też
- jeńcy polscy w niewoli radzieckiej (od 1939 roku)
- obozy NKWD dla jeńców polskich
- ofiary zbrodni katyńskiej – zamordowani w Charkowie
Przypisy
- ↑ BETA Księgi Cmentarne [online], ksiegicmentarne.muzeumkatynskie.pl [dostęp 2018-09-22] .
- ↑ Piwowar Lech, Raj w nudnym zajeździe, 1932. Wersja cyfrowa pierwodruku w serwisie Polona.pl
- ↑ Piwowar Lech, Śmierć młodzieńca w Śródmieściu, 1934. Wersja cyfrowa pierwszego wydania w serwisie Polona.pl
- ↑ Piwowar Lech, Co wieczór, 1936. Wersja cyfrowa pierwszego wydania w serwisie Polona.pl
- ↑ Andrzej Leszek Szcześniak: Katyń. Lista ofiar i zaginionych jeńców obozów Kozielsk, Ostaszków, Starobielsk. Warszawa: Alfa, 1989, s. 337. ISBN 83-7001-294-9.
Bibliografia
- A-Z Mała Encyklopedia, MariaM. Sajko (red.), Warszawa: PWN, 1995, ISBN 83-01-11663-3, OCLC 830049932 .
- Księga Cmentarna Polskiego Cmentarza Wojennego: Charków. Rada Ochrony Pamięci Walk i Męczeństwa, 2003. s. 419. [dostęp 2015-01-14].
- Izabela Filipek: Rocznica Mordu Katyńskiego. naszwojnicz.pl, 14 kwietnia 2012. [dostęp 2014-04-14].
Linki zewnętrzne
- Dzieła Lecha Piwowara w bibliotece Polona
- PWN: 3957813
- ETP: 77496