Latarnia Morska Gąski
![]() | |||
![]() Latarnia Morska Gąski | |||
Państwo |
| ||
---|---|---|---|
Województwo | |||
Miejscowość | Gąski | ||
Wysokość wieży | 49,80 m | ||
Wysokość światła | 51,10 m n.p.m. | ||
Zasięg światła | 23,50 Mm | ||
Charakterystyka światła | Przerywane grupowe | ||
Data budowy | 1878 | ||
Administrator | |||
Położenie na mapie gminy Mielno ![]() | |||
Położenie na mapie Polski ![]() | |||
Położenie na mapie województwa zachodniopomorskiego ![]() | |||
Położenie na mapie powiatu koszalińskiego ![]() | |||
![]() | |||
|
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/c/c0/Audio-input-microphone.svg/32px-Audio-input-microphone.svg.png)
Latarnia Morska Gąski – latarnia morska na Wybrzeżu Słowińskim, nad Morzem Bałtyckim, położona w woj. zachodniopomorskim, powiecie koszalińskim, gminie Mielno, we wsi Gąski[2].
Latarnia znajduje się pomiędzy Latarnią Morską w Kołobrzegu (około 22 km na zachód) a Latarnią Morską w Darłowie (około 40 km na wschód).
Informacje ogólne
Latarnia jest administrowana przez Urząd Morski w Szczecinie (przed 1 kwietnia 2020 roku przez Urząd Morski w Słupsku) i jest udostępniona do zwiedzania.
Latarnia Gąski jest uznawana za miejsce graniczne Zatoki Pomorskiej. Obszar morski na wschód od latarni należy do właściwego Basenu Bornholmskiego (Niecki Wschodniobornholmskiej), a na zachód do Zatoki Pomorskiej.
Zespół latarni morskiej, obejmujący latarnię, dom latarników, stodołę, budynek inwentarski, ogrodzenie oraz mur zostały wpisane do rejestru zabytków[1].
Znajduje się tu jedna z 11 stacji brzegowych na polskim wybrzeżu systemu AIS-PL projektu HELCOM, który umożliwia automatyczne monitorowanie ruchu statków w strefie przybrzeżnej. Antena stacji w Gąskach ma wysokość 50 m[3].
Dane techniczne
- Wysokość wieży: 49,80 m
- Wysokość światła: 51,10 m n.p.m.
- Zasięg nominalny światła: 23,50 Mm (43,522 km)
- Charakterystyka światła: Przerywane grupowe[4]
- Okres: 15,0 s
- Przerwa: 1,2 s
- Światło: 2,5 s
- Przerwa: 1,2 s
- Światło: 2,5 s
- Przerwa: 1,2 s
- Światło: 6,4 s
Wyposażona w AIS[4] MMSI 2614500[5]
Historia
Latarnię zbudowano w latach 1876–1878[6]. Warty uwagi jest fakt, że materiały do jej budowy dowożono statkami i wyładowywano na specjalnie postawionym pomoście. Jest przykładem typowej trójczłonowej konstrukcji, której podstawą jest ośmiokąt o średnicy 11,3 metra, na nim opiera się okrągła wieża o grubych na 3,3 metra licowanych obustronnie ścianach. Pod kopułą w latarni umieszczono pierwotnie naftowy aparat Fresnela, który dawał białe światło naftowe o zasięgu 18 Mm. Latarnię obsługiwało dwóch latarników, którzy mieszkali w budynku położonym na południe od wieży[7]. Według dokumentacji z roku 1927 w laternie zainstalowana została optyka zasilana energią elektryczną i urządzenie przesłonowe, regulowane mechanizmem zegarowym z wahadłem dla utrzymania charakterystyki światła. Ponownie uruchomiono ją po II wojnie światowej, w 1948 roku. Obecnie w laternie umieszczona jest soczewka pierścieniowo-bębnowa z 1500 W żarówką.
Turystyka
Kompleks zabudowań latarni stanowi rzadko spotykaną całość o wysokich walorach historyczno-architektonicznych. Na terenie kompleksu umiejscowiły się punkty gastronomiczne, sprzedaży pamiątek oraz w niedalekiej odległości parking samochodowy, co przyczyniło się do określenia jej, jako „przyjazną dla turystów” i godną odwiedzin[7].
W pobliżu latarni znajduje się węzeł znakowanych szlaków turystycznych:
Szlaki piesze:
Szlaki rowerowe:
EV10 Szlak Wokół Bałtyku
Szlak Rowerowy Pałacowy
W filatelistyce
Latarnia została przedstawiona na polskim znaczku pocztowym o numerze katalogowym 4092, wydanym przez Pocztę Polską w obiegu od 29 maja 2006 roku[8].
Zdjęcia
- Latarnia Morska Gąski
- Latarnia Morska Gąski
- Latarnia Morska Gąski – widok z okna
- Światło latarni
Przypisy
- ↑ a b Rejestr zabytków nieruchomych – województwo zachodniopomorskie [online], Narodowy Instytut Dziedzictwa, 23 lipca 2024, s. 69 [dostęp 2024-07-01] .
- ↑ Latarnia Morska Gąski, [w:] Polskie latarnie morskie [online] [dostęp 2021-04-07] .
- ↑ MarekM. Dziewicki MarekM., MarcinM. Waraksa MarcinM., Status AIS – PL, Urząd Morski w Gdyni [zarchiwizowane z adresu 2011-11-07] .
- ↑ a b Pub. 116 List of lights radio aids and fog signals Baltic Sea with Kattegat, Belts and Sound and Gulf of Bothnia, Springfield, VA: NATIONAL GEOSPATIAL-INTELLIGENCE AGENCY, 2013, s. 93 [dostęp 2013-07-08] [zarchiwizowane z adresu 2017-08-01] (ang.).
- ↑ Latarnia morska Gąski w marinetraffic.com [online] [dostęp 2013-07-05], Cytat: 2610800 (pol.).
- ↑ Marian Czerner: Latarnie polskiego wybrzeża. Poznań: Wydawnictwo Poznańskie, 1986, s. 128-130. ISBN 83-210-0602-7.
- ↑ a b RenataR. Baczyńska RenataR., Polskie latarnie morskie i ich związek z gospodarką turystyczną, Bydgoszcz 2010, s. 38-41 [dostęp 2021-04-03] .
- ↑ Latarnie morskie :: Katalog Znaków Pocztowych [online], www.kzp.pl [dostęp 2022-06-11] (pol.).
Linki zewnętrzne
- Latarnia morska w Gąskach, [w:] Polskie Latarnie [online] [dostęp 2014-09-02] [zarchiwizowane z adresu 2019-06-20] .
- p
- d
- e
Czynne | |
---|---|
Nieczynne istniejące | |
Zniszczone nieistniejące |