Kobielnik
wieś | |||
Kobielnik, w tle Lubomir | |||
Państwo |
| ||
---|---|---|---|
Województwo | |||
Powiat | |||
Gmina | Wiśniowa | ||
Wysokość | 400–650 m n.p.m. | ||
Liczba ludności (2022) | 533[2] | ||
Strefa numeracyjna | 12 | ||
Kod pocztowy | 32-412[3] | ||
Tablice rejestracyjne | KMY | ||
SIMC | 0342321 | ||
Położenie na mapie gminy Wiśniowa ![]() | |||
Położenie na mapie Polski ![]() | |||
Położenie na mapie województwa małopolskiego ![]() | |||
Położenie na mapie powiatu myślenickiego ![]() | |||
![]() | |||
|
Kobielnik – wieś w Polsce położona w województwie małopolskim, w powiecie myślenickim, w gminie Wiśniowa.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa krakowskiego.
Położenie
Wieś położona jest na północno-wschodnich zboczach Pasma Lubomira i Łysiny, które według regionalizacji Polski Jerzego Kondrackiego zaliczane jest do Beskidu Wyspowego[4]. Zabudowania i pola uprawne Kobielnika znajdują się w dolinie Krzyworzeki (w jej orograficznie lewej części)[5]. Przez wieś przepływa potok Kobielnik wpadający w Wiśniowej do Krzyworzeki. Potok ten jest zasilany w górnym swym biegu potokiem Smarkawka mającym źródło pod szczytem Lubomira[6]. Dawniej Krzyworzekę nazywano Smarkawą.
Części wsi
Integralne części wsi Kobielnik: Bednarzówka, Brzeg, Burdelówka, Ciepciówka, Dyrdoszówka, Galejówka, Kusówka, Lisówka, Majdówka, Murzynówka, Nawsie, Nowiny, Podjaworzyce, Suktówka, Tokarzówka[7][8].
Historia
W 1350 r. z polecenia Kazimierza Wielkiego została osadzona na prawie niemieckim jedna z dwunastu wsi służebnych królewszczyzny dobczyckiej Cobelniky[9].
Około 1440, prawdopodobnie na wcześniej wykarczowanych polach powstał w Kobielniku folwark[10].
W 1749 wieś nawiedziła plaga szarańczy. W drugiej połowie XVIII w. wystawiono okrągłą kapliczkę w miejscu gdzie szarańcza zatrzymała się[11].
W czasie okupacji niemieckiej wieś była miejscem stacjonowania oddziałów partyzanckich obwodu AK „Murawa”[12].
Przypisy
- ↑ Państwowy Rejestr Nazw Geograficznych – miejscowości – format XLSX, Dane z państwowego rejestru nazw geograficznych – PRNG, Główny Urząd Geodezji i Kartografii, 5 listopada 2023, identyfikator PRNG: 54879
- ↑ NSP 2021: Ludność w miejscowościach statystycznych [online], Bank Danych Lokalnych GUS, 19 września 2022 [dostęp 2022-10-04] .
- ↑ Oficjalny Spis Pocztowych Numerów Adresowych, Poczta Polska S.A., październik 2013, s. 484 [zarchiwizowane z adresu 2014-02-22] .
- ↑ Jerzy Kondracki: Geografia regionalna Polski. Warszawa: Wyd. Naukowe PWN, 1998. ISBN 83-01-12479-2.
- ↑ Beskid Wyspowy 1:50 000. Mapa turystyczna. Kraków: Wyd. Compass, 2006. ISBN 83-89165-86-4.
- ↑ Mapa Topograficzna 1:10000 M-34-77-C-a-4 Główny Urząd Geodezji i Kartografii - Urząd Marszałkowski Woj. Małopolskiego
- ↑ Rozporządzenie Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia 13 grudnia 2012 r. w sprawie wykazu urzędowych nazw miejscowości i ich części. „Dziennik Ustaw”. Nr 29, poz. 200, s. 1867, 2013–02–15. Ministerstwo Administracji i Cyfryzacji. [dostęp 2014-03-09].
- ↑ TERYT (Krajowy Rejestr Urzędowego Podziału Terytorialnego Kraju). Główny Urząd Statystyczny. [dostęp 2015-11-18].
- ↑ Stanisław Piechowicz: W Wiśniowej i na jej granicach - dawniej i dziś. Wiśniowa: Urząd Gminy w Wiśniowej, 1998, s. 18. ISBN 83-909957-0-0.
- ↑ Tamże str. 24.
- ↑ Tamże j.w.
- ↑ Zofia Horodyńska: Dziennik Stokłosy 1944. Kraków: Urząd Miasta i Gminy Myślenice, 2004, s. 103. ISBN 83-918836-8-X.
Linki zewnętrzne
- Kobielnik, [w:] Słownik geograficzny Królestwa Polskiego, t. IV: Kęs – Kutno, Warszawa 1883, s. 202 .
- p
- d
- e
- Siedziba gminy: Wiśniowa
Wsie |
|
---|---|
Integralne części wsi |
|