Kościół i klasztor franciszkanów w Klużu-Napoce
Widok od zachodu | |||||||||||||
Państwo |
| ||||||||||||
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
Miejscowość | Kluż-Napoka | ||||||||||||
Adres | Strada Émile Zola 2, Cluj-Napoca 400394, Rumunia | ||||||||||||
Wyznanie | katolicyzm | ||||||||||||
Kościół | |||||||||||||
| |||||||||||||
| |||||||||||||
Położenie na mapie okręgu Kluż ![]() | |||||||||||||
Położenie na mapie Rumunii ![]() | |||||||||||||
![]() | |||||||||||||
|
Kościół i klasztor franciszkanów w Klużu-Napoce (rum. Mănăstirea și Biserica Franciscană din Cluj-Napoca) – kościół i klasztor franciszkański zlokalizowany w historycznym centrum rumuńskiego miasta Kluż- Napoca, przy wschodniej pierzei Piața Muzeului[1].
Historia
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/0/0a/Cluj-Napoca_Franciscan_Church_%282%29.jpg/200px-Cluj-Napoca_Franciscan_Church_%282%29.jpg)
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/4/43/Cluj-Napoca_Franciscan_Church_%283%29.jpg/200px-Cluj-Napoca_Franciscan_Church_%283%29.jpg)
Kościół i franciszkański stanowią jeden z najstarszych budynków w mieście. Początkowo w tym miejscu znajdował się starszy kościół rzymskokatolicki, pierwszy w Klużu, który zbudowano w XI-XII wieku, ale został on zniszczony podczas najazdu tatarskiego w 1241. W latach 1260–1290 posadowiono na jego miejscu późnoromańską świątynię, przebudowaną potem w XV wieku w stylu gotyckim. Obiekt wówczas powiększono i dobudowano doń klasztor dominikański, co finansowo poważnie wspierał Ioan z Hunedoary. Po wypędzeniu katolickich zakonów przez protestantów w marcu 1556, klasztor stracił funkcję religijną. Do 1557 mieszkała tam królowa Węgier, Izabela Jagiellonka, po czym budynek przekształcono w szkołę, gdzie studiował m.in. Nicolaus Mirabilis, późniejszy profesor na Uniwersytecie we Florencji. Od 1609, na życzenie księcia Gabriela Batorego budynek został przekazany kalwinom. W 1728 franciszkanie wrócili do Klużu i poddali kościół renowacji. Wznieśli też barokową wieżę[2].
W 1949 klasztor został przez komunistów skonfiskowany franciszkanom (likwidacja zakonów), a w budynku umieszczono szkołę muzyczną, która później przekształciła się w Wyższą Szkołę Muzyczną im. Zygmunta Toduță. W 1990 kościół powrócił na własność zakonu franciszkanów wraz z częścią klasztoru[2].
Budynki zespołu rozmieszczone są wokół trzech pierzei wewnętrznego dziedzińca. Wewnątrz pomieszczeń klasztornych znajduje się bogata w zbiory biblioteka franciszkanów. W latach 1906–1948 w klasztorze działała drukarnia św. Bonawentury, która drukowała m.in. różne czasopisma religijne. W 1898 przed kościołem ustawiono Obelisk Karoliny, przeniesiony z Piața Unirii (głównego rynku miasta)[2].
Prace restauracyjne gmachu przeprowadzono w latach 1976-1978, a następnie w latach 1980-1986. Przy tych okazjach na odkryto szereg gotyckich elementów zespołu[2].