Karabin Mauser M1916
![]() | |||
Państwo |
| ||
---|---|---|---|
Producent | |||
Rodzaj | Karabin samopowtarzalny | ||
Historia | |||
Produkcja | 1916–? | ||
Wyprodukowano | około 1000 egzemplarzy | ||
Dane techniczne | |||
Kaliber | 7,92 mm | ||
Nabój | |||
Magazynek | wymienny, 20 lub 25 nabojów[potrzebny przypis] | ||
Wymiary | |||
Długość | 1150 mm | ||
Długość lufy | 600 mm | ||
Masa | |||
broni | 4,9 kg | ||
Dane operacyjne | |||
Użytkownicy | |||
Luftstreitkräfte | |||
|
Mauser Selbstlader M1916 (również: Selbstlader Karabiner Mauser M 1916; Fliegerkarabine 15) – niemiecki karabin samopowtarzalny z okresu I wojny światowej, zaopatrzony w wymienny 20 lub 25 nabojowy[potrzebny przypis] magazynek.
Historia
Broń ta została opracowana jako rozwinięcie innego prototypowego karabinu samopowtarzalnego – M1906/08, który nie wszedł do produkcji seryjnej. Testowany w początkowym okresie wojny przez Armię Cesarstwa Niemieckiego, okazał się jednak kompletnie nieprzydatny jako uzbrojenie piechoty ze względu na ogromną wrażliwość na zanieczyszczenia oraz znaczny odrzut. Mimo to w 1916 został przyjęty przez niemieckie siły powietrzne Luftstreitkräfte jako Mauser Selbstlader M1916, stanowiąc wyposażenie załóg samolotów, balonów i sterowców. Ze względu na skomplikowaną i drogą produkcję, wyprodukowano jedynie około 1000 egzemplarzy, które sukcesywnie były zastępowane przez pochodzące z importu, tańsze (ale równie wrażliwe na zanieczyszczenia) karabiny samopowtarzalne Mondragón. M1916 produkowano w dwóch wersjach, różniących się długością jako: karabin oraz karabinek. Po upowszechnieniu się w lotnictwie karabinów maszynowych, karabiny M1916 zostały całkowicie wycofane z uzbrojenia[1][2].
Zobacz też
Przypisy
- p
- d
- e
Pistolety, pistolety sygnałowe i rewolwery | |
---|---|
Pistolety maszynowe | |
Karabiny i karabinki |
|
Karabiny maszynowe | |
Karabiny przeciwpancerne | |
Granaty ręczne |
|
Granatniki | |
Miotacze ognia |
|