Kamienica pod Koroną w Poznaniu
![]() | |||
![]() Kamienica w maju 2014 | |||
Państwo |
| ||
---|---|---|---|
Miejscowość | Poznań | ||
Adres | ul. Górna Wilda 107 | ||
Typ budynku | kamienica | ||
Styl architektoniczny | neorenesans | ||
Ukończenie budowy | 1904 | ||
Położenie na mapie Poznania ![]() | |||
Położenie na mapie Polski ![]() | |||
Położenie na mapie województwa wielkopolskiego ![]() | |||
![]() | |||
|
Kamienica pod Koroną – zabytkowa, neorenesansowa kamienica w Poznaniu, stanowiąca jeden z elementów neorenesansowego programu zabudowy Rynku Wildeckiego z początku XX wieku.
Charakterystyka
Dom znajduje się przy ul. Górna Wilda 107 i został z budowany w 1904, w ramach procesu regulacji i urbanizacji Wildy, włączonej do Poznania w 1900. Należy do najlepszych w Poznaniu zastosowań stylu neorenesansowego.
Fasada kamienicy jest przełamana i dostosowana do biegu pierzei Rynku oraz ulicy w tym miejscu. Dominantą obiektu jest neorenesansowy, monumentalny szczyt, wieżyczka i loggie w centrum. Całość zdobi ornament okuciowy, charakterystyczny dla zdobnictwa renesansowego. Nad jednym z wejść umieszczono koronę, co wiązało się z nazwą apteki, zlokalizowanej w części parterowej do dziś (jest to jedna z najstarszych działających aptek w mieście).
Kamienica pod Koroną jest jednym z monumentalnych obiektów w stylu neorenesansowym przy Rynku Wildeckim. Z pozostałych najważniejsze to:
- Kościół Maryi Królowej, dawniej św. Mateusza, 1904 – 1907, architekt Oskar Hossfeld,
- Państwowa Wyższa Szkoła Budowy Maszyn (Königlische Höhene Maschinenbauschule), obecnie rektorat Politechniki, 1907, architekt Adolf F. Binder,
- Dom Starców (obecnie część Politechniki), sierpień 1909, architekt Fritz Teubner.
Budynek sąsiaduje bezpośrednio z postmodernistyczną siedzibą Regionalnego Oddziału Detalicznego PKO BP, zbudowaną po 1994.
- detal – korona
Inne budynki
W pobliżu znajdują się inne istotne elementy zabudowy Wildy:
Przypisy
- ↑ Rejestr zabytków nieruchomych – województwo wielkopolska [online], Narodowy Instytut Dziedzictwa, 23 lipca 2024 .
Bibliografia
- MagdalenaM. Mrugalska-Banaszak MagdalenaM., Wilda – dzielnica Poznania 1253-1939, Poznań: Wydawnictwo Miejskie, 1999, ISBN 83-87847-20-8, OCLC 177304975 .
- Atlas architektury Poznania, JanuszJ. Pazder (red.), AleksandraA. Dolczewska, Poznań: Wydawnictwo Miejskie, 2008, s. 139, ISBN 978-83-7503-058-7, OCLC 316600366 .
- Praca zbiorowa, Poznań – spis zabytków architektury, Wydawnictwo Miejskie, Poznań, 2004, s.104, ISBN 83-89525-07-0
- Poznań – atlas aglomeracji 1:15.000, wyd. CartoMedia/Pietruska & Mierkiewicz, Poznań, 2008, ISBN 978-83-7445-018-8
- Praca zbiorowa, 75 lat minęło – ilustrowane dzieje poznańskiego PKO, Wydawnictwo Miejskie, Poznań, 1996, ISBN 83-906391-2-2
- p
- d
- e
nawias grupuje części miasta położone w tym samym obszarze SIM
- Wikiprojekt:Poznań