Juliusz Dzierżanowski
Data i miejsce urodzenia | 12 kwietnia 1873 | ||
---|---|---|---|
Data i miejsce śmierci | 31 marca 1943 | ||
Narodowość | polska | ||
Dziedzina sztuki | architektura | ||
|
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/8/89/Hala_Koszyki_1908.jpg/220px-Hala_Koszyki_1908.jpg)
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/2/2a/Zajezdnia_Praga_ul._Kaw%C4%99czy%C5%84ska_16_w_1937.jpg/220px-Zajezdnia_Praga_ul._Kaw%C4%99czy%C5%84ska_16_w_1937.jpg)
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/1/18/Si%C5%82a_i_%C5%9Awiat%C5%82o_Marsza%C5%82kowska_94_r%C3%B3g_Nowogrodzka_30.jpg/220px-Si%C5%82a_i_%C5%9Awiat%C5%82o_Marsza%C5%82kowska_94_r%C3%B3g_Nowogrodzka_30.jpg)
Juliusz Dzierżanowski (ur. 12 kwietnia 1873 w Beszkówce, zm. 31 marca 1943 w Krakowie)[1][2] – polski architekt.
Życiorys
Studiował w Instytucie Inżynierów Cywilnych w Petersburgu[1]. W latach 1902–1919 pracował w Wydziale Budowlanym Zarządu Miejskiego w Warszawie, a w latach 1921–1931 prowadził własne biuro architektoniczne[1]. W latach 1931–1939 pracował w Ministerstwie Komunikacji, a w 1940–1943 prowadził zajęcia w szkole budowlanej w Krakowie[2].
Ważniejsze prace
Warszawa
- remiza tramwajowa oraz dom dla pracowników z kąpieliskiem przy ul. Kawęczyńskiej 16[2]
- zajezdnia autobusowa oraz budynek administracyjny tzw. Dom pod Syreną przy ul. Inżynierskiej 6[2]
- neorenesansowy pałacyk Z. Okoniewskiego przy ul. Emilii Plater 17 (ok. 1900)[3]
- kamienica Apolinarego i Cecylii Szymborskich przy ul. Mokotowskiej 39 (po 1902)[4]
- kamienica Apolinarego Szymborskiego przy ul. Koszykowej 24 (ok. 1902)[5]
- warsztaty tramwajowe przy ul. Młynarskiej[2]
- remiza tramwajowa „Rakowiec” przy ul. Opaczewskiej 35 (nieistniejąca)[2]
- dom „Pod Messalką” przy ul. Krakowskie Przedmieście 16/18 (1910)[6]
- Hala Koszyki (1906–1909)[7]
- przebudowa kamienicy przy ul. Marszałkowskiej 94 (róg ul. Nowogrodzkiej) dla spółki Siła i Światło[8][9]
- przebudowa kamienicy Adama Pajkowskiego przy ul. Nowy Świat 4 na siedzibę Państwowego Monopolu Tytoniowego[10]
- pawilony dozorców w parku Skaryszewskim[11]
- dom dla towarzystwa Brown Boveri przy ul. Bielańskiej 6 (nieistniejący)[12]
Pozostałe
- siedziba zarządu i hala fabryczna towarzystwa Brown Boveri w Żychlinie[12]
- przebudowa i rozbudowa dworku i zabudowań gospodarczych w Zarybiu pod Podkową Leśną[12]
- kościół w Bąkowie[12]
- dwór w Wierzchowiskach[12]
Przypisy
- ↑ a b c Encyklopedia Warszawy. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 1994, s. 166. ISBN 83-01-08836-2.
- ↑ a b c d e f Stanisław Łoza: Architekci i budowniczowie w Polsce. Warszawa: Budownictwo i Architektura, 1954, s. 68.
- ↑ Juliusz A. Chrościcki, Andrzej Rottermund: Atlas architektury Warszawy. Warszawa: Wydawnictwo Arkady, 1977, s. 60.
- ↑ Marta Leśniakowska: Architektura w Warszawie. Warszawa: Arkada Pracownia Historii Sztuki, 2005, s. 87. ISBN 83-908950-8-0.
- ↑ Jarosław Zieliński: Atlas dawnej architektury ulic i placów Warszawy. Tom 6. Kępna-Koźmińska. Warszawa: Biblioteka Towarzystwa Opieki nad Zabytkami, 2000, s. 223. ISBN 83-88372-04-4.
- ↑ Juliusz A. Chrościcki, Andrzej Rottermund: Atlas architektury Warszawy. Warszawa: Wydawnictwo Arkady, 1977, s. 77.
- ↑ Jarosław Zieliński: Atlas dawnej architektury ulic i placów Warszawy. Tom 6. Kępna–Koźmińska. Warszawa: Biblioteka Towarzystwa Opieki nad Zabytkami, 2000, s. 180. ISBN 83-88372-04-4.
- ↑ Jarosław Zieliński: Atlas dawnej architektury ulic i placów Warszawy. Tom 10. Mackiewicza-Mazowiecka. Warszawa: Biblioteka Towarzystwa Opieki nad Zabytkami, 2004, s. 162. ISBN 83-88372-28-9.
- ↑ Stanisław Herbst: Ulica Marszałkowska. Warszawa: Wydawnictwo Veda, 1998, s. 131. ISBN 83-85584-57-9.
- ↑ Jarosław Zieliński: Atlas dawnej architektury ulic i placów Warszawy. Tom 14 Nowowiejska-Francesco Nullo. Warszawa: Biblioteka Towarzystwa Opieki nad Zabytkami, 2008, s. 11. ISBN 978-83-88372-37-7.
- ↑ Marta Leśniakowska: Architektura w Warszawie. Warszawa: Arkada Pracownia Historii Sztuki, 2005, s. 237. ISBN 83-908950-8-0.
- ↑ a b c d e Stanisław Łoza: Architekci i budowniczowie w Polsce. Warszawa: Budownictwo i Architektura, 1954, s. 69.
Linki zewnętrzne
- Strona o Juliusz Dzierżanowskim
Kontrola autorytatywna (osoba):
- VIAF: 11149233536376511691
- PLWABN: 9810609003605606