Jerzy VI (katolikos Ormian)

Jerzy
Գևորգ
Kework Czeorekdżian
Katolikos Wszystkich Ormian
ilustracja
Kraj działania

ZSRR

Data i miejsce urodzenia

2 grudnia 1868
Nachiczewań nad Donem

Data i miejsce śmierci

9 maja 1954
Wagharszapat

Miejsce pochówku ?
Katolikos Wszystkich Ormian
Okres sprawowania

1945–1954

Wyznanie

przedchalcedońskie

Kościół

Apostolski Kościół Ormiański

Śluby zakonne

17 lipca 1889

Diakonat

1889

Prezbiterat

do 1913

Sakra biskupia

1917

Wybór patriarchy

1945

Multimedia w Wikimedia Commons
Sukcesja apostolska
Data konsekracji

1917

Konsekrowani biskupi
Wazgen I 1951

Jerzy VI (także Kework VI, orm. Գևորգ Զ, imię świeckie Kework Czeorekdżian; ur. 20 listopada?/2 grudnia 1868 w Nachiczewaniu nad Donem, zm. 9 maja 1954 w Wagharszapacie) – biskup ormiański, Katolikos Wszystkich Ormian w latach 1945–1954.

Życiorys

Był synem ślusarza. Ukończył ormiańskie seminarium duchowne w Eczmiadzynie w 1889. 17 lipca tego samego roku złożył wieczyste śluby mnisze, a krótko później został wyświęcony na archidiakona. W latach 1890–1894 studiował na uniwersytecie w Lipsku filozofię i teologię, równocześnie kształcąc się w miejscowym konserwatorium w klasie kompozycji. Od 1894 do 1913 wykładał w ormiańskim Nachiczewańsko-Besarabskim seminarium duchownym historię Kościoła, muzykę oraz etykę. W 1913 katolikos Ormian Jerzy V mianował go archimandrytą, wikariuszem diecezji nor-nachiczewańskiej[1][a].

Podczas I wojny światowej archimandryta zasiadał w komitecie pomocy uchodźcom ormiańskim z Turcji, od 1916 był jego przewodniczącym. W tym samym roku wszedł do Świętego Synodu Apostolskiego Kościoła Ormiańskiego, zaś w 1917 został wyświęcony na biskupa. W latach 1921–1927 sprawował urząd egzarchy Apostolskiego Kościoła Ormiańskiego w Gruzji[1]. Od 1924 zasiadał w Wyższej Radzie Duchownej – organie zarządzającym Kościołem po likwidacji Synodu. W 1926 otrzymał godność arcybiskupa, zaś w 1931 ubiegał się o urząd katolikosa, nie został jednak wybrany. W 1937 katolikos Choren mianował go swoim zastępcą[1]. Po zamordowaniu Chorena w roku następnym władze radzieckie nie zgodziły się na wybór nowego katolikosa. Podczas wielkiego terroru ok. 200 ormiańskich duchownych zostało straconych lub zesłanych[2]. Przez siedem lat de facto kierował działającymi jeszcze strukturami Kościoła. Od kwietnia 1941 posługiwał się tytułem wikariusza generalnego katolikosa Eczmiadzynu[1].

Podczas II wojny światowej organizował wśród diaspory ormiańskiej zbiórkę funduszy na utworzenie dwóch kolumn czołgów dla Armii Czerwonej, noszących imiona Dawida Sasuńskiego i gen. Bagramiana. W 1945 Józef Stalin spotkał się z arcybiskupem Jerzym i wyraził zgodę na wybór nowego katolikosa. Jeszcze w tym samym roku sobór Ormian wybrał na katolikosa właśnie Jerzego, w tym samym roku odbyła się jego intronizacja[1].

W okresie sprawowania urzędu przez Jerzego VI restytuowane zostały diecezje ormiańskie na terytorium ZSRR, ponownie rozpoczęła działalność drukarnia kościelna, oficjalne pismo kościelne "Eczmiadzyn" oraz szkoła duchowna i seminarium duchowne w Eczmiadzynie[1]. Dzięki staraniom Jerzego 283 duchownych ormiańskich wróciło z zesłania[2]. Kościół odzyskał również klasztory Chor Wirap i Geghard, a także relikwie świętej Ripsimy[1].

W latach 1945–1947 Jerzy VI zaangażował się w zachęcanie Ormian, dotąd żyjących w diasporze, do osiedlania się w Armeńskiej Socjalistycznej Republice Radzieckiej[1]. Przyczynił się do przybycia do Armenii nawet 80 tys. Ormian, głównie z krajów Bliskiego Wschodu[2]. W 1948 brał udział w uroczystościach 500 lat autokefalii Rosyjskiego Kościoła Prawosławnego. Utrzymywał dobre relacje z Cerkwią Rosyjską, skierował ośmiu archidiakonów swojego Kościoła na studia teologiczne na prawosławnej Moskiewskiej Akademii Duchownej[1]. Zmarł w 1954 i został pochowany w sąsiedztwie katedry w Eczmiadzynie[1].

Uwagi

  1. Z siedzibą w Nachiczewaniu nad Donem - ormiańskim mieście, które od 1928 jest częścią Rostowa nad Donem

Przypisy

  1. a b c d e f g h i j W. Dewrikian, ГЕВОРГ VI
  2. a b c Vrej Nerses Nersissian, Armenian Christianity [w:] red. Parry K.: The Blackwell Companion to Eastern Christianity. Victoria: Blackwell Publishing, 2007, s. 42.
  • p
  • d
  • e
Era Apostolska
  • Juda Tadeusz Apostoł (43–66)
  • Bartłomiej Apostoł (60–68)
  • Św. Zachariasz (68–72)
  • Św. Zementus (72–76)
  • Św. Atrnerseh (77–92)
  • Św. Mushe (93–123)
  • Św. Shahen (124–150)
  • Św. Shavarsh (151–171)
  • Św. Leontius (172–190)
Era Sophene
Pierwsza era
Eczmiadzyn
Arcasydzi
Dynastia Syryjska
  • Daniel I (347)
Asziszattowie
  • Pharen I (348–352)
Arcasydzi
Albaniosidzi
  • Izaak I (373–377)
  • Zawen (377–381)
  • Aspuraces I (381–386)
Arcasydzi
Dynastia Syryjska
  • Brkisho (428–432)
  • Samuel (432–437)
Bezdynastyczny
  • Św. Howsep I (437–452)
Era Dwin
  • Melitus (452–456)
  • Mojżesz I (456–461)
  • Św. Kyud (461–478)
  • Św. Jan I (478–490)
  • Papken I (490–516)
  • Samuel I (516–526)
  • Mushe I (526–534)
  • Sahak II (534–539)
  • Krzysztof I (539–545)
  • Ghevond (545–548)
  • Nerses II (548–557)
  • Jan II (557–574)
  • Mojżesz II (574–604)
  • wakat 604–607, Verthanes Qerthol jako administrator
  • Abraham I (607–615)
  • Gomidas (615–628)
  • Krzysztof II (628–630)
  • Ezra (630–641)
  • Nerses III (641–661)
  • Anastasius (661–667)
  • Israel (667–677)
  • Sahak III (677–703)
  • Eliasz (703–717)
  • Św. Jan III Filozof (717–728)
  • Dawid I (728–741)
  • Dertad I (741–764)
  • Dertad II (764–767)
  • Sion (767–775)
  • Izajasz (775–788)
  • Stefan I (788–790)
  • Joab (790–791)
  • Solomon (791–792)
  • Jerzy I (792–795)
  • Józef I (795–806)
  • Dawid II (806–833)
  • Jan IV (833–855)
  • Zachariasz I (855–876)
  • Jerzy II (877–897)
  • Św. Mashdotz (897–898)
Era Aghtamar
  • Jan V Historyk (898–929)
  • Stefan II (929–930)
  • Teodor I (930–941)
  • Yeghishe (941–946)
Era Arghina
  • Ananiasz (949–968)
  • Vahan (968–969)
  • Stefan III (969–972)
  • Khachig I (973–992)
Era Ani
Druga era
Eczmiadzyn
  • Giragos (1441–1443)
  • Jerzy X (1443–1465)
  • Aristaces II (1465–1469) koadiutor
  • Sarkis II (1469–1474)
  • Jan VII (1474–1484)
  • Sarkis III (1484–1515)
  • Zachariasz II (1515–1520)
  • Sarkis IV (1520–1536)
  • Grzegorz XI (1536–1545)
  • Stefan V (1545–1567)
  • Michał (1567–1576)
  • Grzegorz XII (1576–1590)
  • Dawid IV (1590–1629)
  • Mojżesz III (1629–1632)
  • Filip (1633–1655)
  • Jakub IV (1655–1680)
  • Eliazar (1681–1691)
  • Nahabed (1691–1705)
  • Aleksander I (1706–1714)
  • Asdvadzadur (1715–1725)
  • Garabed II (1725–1729)
  • Abraham II (1730–1734)
  • Abraham III (1734–1737)
  • Lazar (1737–1751)
  • Minas (1751–1753)
  • Aleksander II (1753–1755)
  • Sahak V (niewyświęcony, 1755)
  • wakat (1755–1759)
  • Jakub V (1759–1763)
  • Symeon (1763–1780)
  • Łukasz (1780–1799)
  • Józef II(niewyświęcony, 1800)
  • Dawid V (1801–1807)
  • Daniel II (1802–1808, rywal)
  • Yeprem (1809–1830)
  • Jan VIII (1831–1842)
  • Nerses V (1843–1857)
  • Madteos I (1858–1865)
  • Jerzy IV (1866–1882)
  • wakat (1882–1885)
  • Magar (1885–1891)
  • Mkrticz Chrimian (1892–1907)
  • Madteos II (1908–1910)
  • Jerzy V (1911–1930)
  • wakat (1930–1932)
  • Choren (1932–1938)
  • wakat (1938–1945)
  • Jerzy VI (1945–1954)
  • Wasken I (1955–1994)
  • Karekin I (1995–1999)
  • Karekin II (od 1999)
  • ISNI: 0000000374444539
  • VIAF: 45534226
  • LCCN: n00049455
  • GND: 1070716251
  • BnF: 15603766g
  • NTA: 294716734