Jerzy Koenig
Data i miejsce urodzenia | 21 listopada 1931 | ||
---|---|---|---|
Data i miejsce śmierci | 11 lipca 2008 | ||
Specjalność: teatr i dramat rosyjski, teatr telewizyjny, teatr współczesny | |||
Profesor uczelniany | |||
Uczelnia | |||
Okres zatrudn. | 1975-1996 | ||
Dziekan Wydziału Wiedzy o Teatrze | |||
Okres spraw. | 1975–1981 | ||
Następca | Marta Fik | ||
Prorektor PWST w Warszawie | |||
Okres spraw. | 1974–1981 | ||
Odznaczenia | |||
![]() | |||
|
Jerzy Koenig (ur. 21 listopada 1931 w Łodzi, zm. 11 lipca 2008 w Warszawie)[1][2] – polski krytyk teatralny, publicysta, rusycysta.
Życiorys
W młodości uczył się w Gimnazjum im. Stefana Żeromskiego w Łodzi. Po zdanej maturze w 1951 rozpoczął studiował filolofię rosyjską na Uniwersytecie Łódzkim, tytuł magistra uzyskał na Uniwersytecie Warszawskim w 1955[1][2].
Jako krytyk teatralny współpracował z tygodnikiem Współczesność, Tygodnikiem Kulturalnym. W latach 1968–1972 był redaktorem naczelnym „Teatru”. Współpracował z miesięcznikiem „Dialog”.
W latach 1961–1962 był kierownikiem literackim Teatru Narodowego, a w 1972-1981 – Teatru Dramatycznego w Warszawie. W latach 1982–1996 był szefem Teatru Telewizji. W 1998 objął stanowisko kierownika literackiego Starego Teatru im. Heleny Modrzejewskiej w Krakowie, jako współpracownik dyrektora artystycznego tego teatru Jerzego Bińczyckiego – po jego nagłej śmierci, w latach 1998-2002 pełnił funkcję dyrektora artystycznego Starego Teatru.
Wykładowca Akademii Teatralnej im. Aleksandra Zelwerowicza (do 1996 – Państwowej Wyższej Szkoły Teatralnej). W 1975 został dziekanem Wydziału Wiedzy o Teatrze PWST, który zorganizował wspólnie z ówczesnym rektorem Tadeuszem Łomnickim. Pełnił tę funkcję do 1981. Wrócił na stanowisko dziekana w latach 1993-1996. Na WWoT prowadził wykłady Rosjanie, na których omawiał historię teatru i dramatu rosyjskiego, oraz zajęcia Teatr dzisiejszy.
Tłumacz z języka rosyjskiego, m.in. pism Wsiewołoda Meyerholda, sztuk Ignatija Dworieckiego (Człowiek znikąd), Aleksandra Gelmana (Protokół z pewnego zebrania, Ławeczka) i języka niemieckiego (Topdogs Ursa Widmera).
Był członkiem wielu gremiów: Rady Teatru Ministerstwa Kultury i Sztuki (1990-1992), Rady Artystycznej Związku Pracodawców Unia Polskich Teatrów (od 2006). W 1969 był członkiem Komisji Nagród Ministerstwa Kultury i Sztuki[3]. W latach 2002–2005 wchodził w skład kapituły Nagrody Prezydenta RP za Twórczość dla Dzieci i Młodzieży „Sztuka Młodym”.
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/5/59/Jerzy_Koenig_gr%C3%B3b_01.jpg/220px-Jerzy_Koenig_gr%C3%B3b_01.jpg)
Jerzy Koenig zmarł 11 lipca 2008 w Warszawie i został pochowany 18 lipca na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach w Warszawie (kwatera C29-tuje-2)[4].
Od października 2008 roku Wydział Wiedzy o Teatrze Akademii Teatralnej w Warszawie przyznaje absolwentom Nagrodę im. Jerzego Koeniga za osiągnięcia w ciągu 3 lat od ukończenia studiów.
Publikacje
Wydał tom tekstów Rekolekcje teatralne (KAW, 1979). Był autorem wyboru dwutomowej Antologii dramatu (PIW, 1976). W serii Teorie Współczesnego Teatru wydał pisma Wsiewołoda Meyerholda i Aleksandra Tairowa. W 2014 roku Instytut Książki we współpracy z miesięcznikiem „Teatr” wydał Kto ma mieć pomysły? Szkice i felietony teatralne z lat 1978–2008 jako pierwszy tom serii miesięcznika „Teatr” – Teatr. Krytycy[5].
Nagrody i odznaczenia
Był laureatem Superwiktora (1993) i Ludwika – nagrody krakowskiego środowiska teatralnego (2001). W 2003 został Kawalerem Krzyża Oficerskiego Orderu Odrodzenia Polski.
Przypisy
- ↑ a b Jerzy Koenig, [w:] Encyklopedia teatru polskiego (osoby) [dostęp 2022-05-08] .
- ↑ a b AlicjaA. Szałagan AlicjaA., Zbigniew DOMINIAK – Polscy pisarze i badacze literatury przełomu XX i XXI wieku [online], www.ppibl.ibl.waw.pl [dostęp 2022-05-08] .
- ↑ Dziennik Polski, r. XXV, nr 169 (7905), s. 3.
- ↑ Wyszukiwarka cmentarna – Warszawskie cmentarze. cmentarzekomunalne.com.pl. [dostęp 2019-11-27].
- ↑ Instytut Książki [online], instytutksiazki.pl [dostęp 2017-02-28] (pol.).
Bibliografia
- Andrzej Tadeusz Kijowski, Opis obyczajów w 15-leciu międzysojuszniczym 1989-2004, Warszawa 2010, t.III, rozdz. XV Teatr to miejsce spotkania; Paradoks o Ogródkach.
- Jerzy Koenig w bazie filmpolski.pl
- p
- d
- e
|
- p
- d
- e
|