Jaskinia w Tarnicy
Plan jaskini | |
![]() | |
Państwo |
|
---|---|
Województwo | |
Położenie | Bieszczady, Tarnica |
Właściciel | Skarb Państwa |
Długość | 16 m |
Głębokość | 6 m |
Deniwelacja | 6 m |
Wysokość otworów | 1340 m n.p.m. |
Wysokość otworów nad dnem doliny | 590 m |
Ekspozycja otworów | ku górze |
Data odkrycia | marzec 2003 roku |
Ochrona i dostępność | wejście zasypane w 2008 roku |
Kod | (nr inwentarzowy PIG) K.Bsz-02.12 |
Położenie na mapie Bieszczadów Zachodnich ![]() | |
Położenie na mapie Karpat ![]() | |
Położenie na mapie Beskidów Wschodnich ![]() | |
![]() |
Jaskinia w Tarnicy (Jaskinia pod Szczytem Tarnicy) – jaskinia w polskich Bieszczadach. Wejście do niej znajduje się kilkanaście metrów od szczytu Tarnicy, przy żółtym szlaku turystycznym prowadzącym z Przełęczy pod Tarnicą na Tarnicę, na wysokości 1340 m n.p.m. Długość jaskini wynosi 16 metrów, a jej deniwelacja 6 metrów[1].
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/0/0c/Jaskinia_w_Tarnicy_otw%C3%B3r.jpg/220px-Jaskinia_w_Tarnicy_otw%C3%B3r.jpg)
Opis jaskini
Jaskinia zaczyna się studzienką (2,5-metrów głębokości) dochodzącą do wąskiego korytarza. Na północny zachód korytarz prowadzi stromo w dół, zakręca i kończy się szczeliną nie do przejścia. Na południe natomiast dochodzi do niewielkiego prożka i studzienki, za którymi zwęża się i również kończy szczeliną nie do przejścia. Ze studzienki odchodzi 2-metrowa, ciasna szczelina[1].
Przyroda
Jaskinia jest typu rozpadlinowego. Flory i fauny nie badano[1].
Historia odkryć
Otwór studzienki utworzył się w sposób naturalny w marcu 2003 roku. Znajdował się tuż przy szlaku, dlatego w 2008 roku służby Bieszczadzkiego Parku Narodowego zasypały go ze względu na bezpieczeństwo turystów[1]. Opis i plan jaskini sporządzili T. Mleczek i R. Tęczar ze Speleoklubu Beskidzkiego w lipcu 2003 roku[2].
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/f/f2/Prze%C5%82%C4%99cz_pod_Tarnic%C4%85_04.jpg/220px-Prze%C5%82%C4%99cz_pod_Tarnic%C4%85_04.jpg)