IAR-14
![]() | |
Dane podstawowe | |
Państwo |
|
---|---|
Producent | Intreprinderea Română Aeronautica |
Typ | |
Konstrukcja | mieszana |
Załoga | 1 osoba |
Historia | |
Data oblotu | 1932 |
Dane techniczne | |
Napęd | silnik gwiazdowy Lorraine-Dietrich 12Eb |
Moc | 450 KM |
Wymiary | |
Rozpiętość | 11,70 m |
Długość | 7,32 m |
Wysokość | 2,50 m |
Powierzchnia nośna | 20,30 m² |
Masa | |
Własna | 1150 kg |
Startowa | 1540 kg |
Osiągi | |
Prędkość maks. | 294 km/h |
Pułap | 7500 m |
Zasięg | 600 km |
Dane operacyjne | |
Uzbrojenie | |
2 x karabin maszynowy wz. Vickers kal. 7,7 mm | |
Użytkownicy | |
Rumunia | |
Rzuty | |
![]() |
IAR-14 – rumuński samolot myśliwski opracowany w 1933 roku przez wytwórnię Intreprinderea Română Aeronautica i używany przez Siły Powietrzne Rumunii. Następca IAR-12.
Historia
Rozwój IAR-14 rozpoczął jego poprzednik IAR-12, który został zaprojektowany przez Elie Carafoli na początku 1930 roku i oblatany w 1932 roku. Samolot był wyposażony w 450-konny silnik Lorraine-Dietrich 12 Rb oraz uzbrojony w karabiny Vickers. Poprawa aerodynamiki i wymiana silnika na Hispano-Suiza 12 Mc nastąpiła w 1934 roku. Samolot dostał oznaczenie IAR-13, który miał konkurować z polskim samolotem PZL P.11 o wyposażenie w myśliwce Rumuńskich Sił Powietrznych. Ostatecznie zwyciężył projekt z Polski.
Porażka w walce o kontrakt dla Sił Powietrznych nie spowodowała zakończeniem projektu. Dalej go rozwijano. Poprawiono aerodynamikę, powrócono do silnika Lorraine-Dietrich 12Eb. Tak poprawiona maszyna otrzymała oznaczenie IAR-14. Wyprodukowano serię 20 samolotów do celów testowych. Do końca 1934 roku dostarczono je dla wojska. Do czasu II wojny światowej były używane do celów szkoleniowych.
Bibliografia
- IAR-14 opis i zdjęcia (ang.)