Heleioporus
Heleioporus[1] | |||
J.E. Gray, 1841[2] | |||
![]() Przedstawiciel rodzaju – samiec zagrzebnicy wielkiej (H. australiacus) z regionu Northern Sydney | |||
Systematyka | |||
Domena | eukarionty | ||
---|---|---|---|
Królestwo | zwierzęta | ||
Typ | strunowce | ||
Podtyp | kręgowce | ||
Gromada | płazy | ||
Rząd | |||
Nadrodzina | Myobatrachoidea | ||
Rodzina | Limnodynastidae | ||
Rodzaj | Heleioporus | ||
Typ nomenklatoryczny | |||
Heleioporus albopunctatus J.E. Gray, 1841 | |||
Synonimy | |||
| |||
Gatunki | |||
| |||
Zasięg występowania | |||
| |||
|
Heleioporus – rodzaj płazów bezogonowych z rodziny Limnodynastidae.
Zasięg występowania
Rodzaj obejmuje gatunki występujące w południowej Australii Zachodniej, południowo-zachodniej Nowej Południowej Walii i wschodniej Wiktorii[8].
Charakterystyka
Wszystkie gatunki z tego rodzaju osiągają średnie do dużych rozmiarów, mają zaokrąglone głowy, krótkie ciała, wyłupiaste oczy, krótkie łapy które nie posiadają błon pławnych. Względnie krótkie palce zachowują jedynie ślad mięsistych błon pławnych. Nie licząc Heleioporus eyrei i niektórych Heleioporus psammophilus, dla gatunku charakterystyczne są ciemne kolce na opuszkach palców pierwszych i okazjonalnie drugich i trzecich. Źrenica ograniczona jest do pionowej szpary. Błona bębenkowa jest wydatna. Wszystkie gatunki łączy nawoływanie samców z jamek, gdzie następuje później złożenie jaj, czyli skrzeku, składanych w formie piankowatych mas, w obrębie których rozwijają się zarodki, zanim się wyklują. Następuje to po zalaniu jamek przez wodę i może opóźniać się do czasu, gdy to nastąpi. Odgłosy wydawane przez osobniki poszczególnych gatunków brzmią podobnie. Różnice dotyczą częstotliwości, długości, tonów i ilości powtórzeń.
Systematyka
Etymologia
- Heleioporus (Helioporus, Heleioforus): gr. ἑλειος heleios „bagnisty”; πoρος poros „przejście”[9].
- Perialia: etymologia nieznana, J.E. Gray nie wyjaśnił znaczenia nazwy zwyczajowej[4]. Gatunek typowy: Perialia eyrei J.E. Gray, 1845.
- Philocryphus: gr. φιλος philos „miłośnik”, od φιλεω phileō „kochać”[10]; κρυφος kryphos „kryjówka”[11]. Gatunek typowy: Philocryphus flavoguttatus Fletcher, 1894 (= Rana australiaca Shaw & Nodder, 1795).
- Paraheleioporus: gr. παρα para „blisko”; rodzaj Heleioporus J.E. Gray, 1841[7]. Gatunek typowy: Heleioporus barycragus Lee, 1967.
Podział systematyczny
Do rodzaju należą następujące gatunki[8]:
- Heleioporus albopunctatus J.E. Gray, 1841
- Heleioporus australiacus (Shaw & Nodder, 1795) – zagrzebnica wielka[12]
- Heleioporus barycragus Lee, 1967 – zagrzebnica żółtoboka[12]
- Heleioporus eyrei (J.E. Gray, 1845)
- Heleioporus inornatus Lee & Main, 1954
- Heleioporus psammophilus Lee & Main, 1954
Uwagi
Przypisy
- ↑ Heleioporus, [w:] Integrated Taxonomic Information System (ang.).
- ↑ J.E. Gray. Description of some new species and four new genera of reptiles from Western Australia, discovered by John Gould, Esq. „The Annals and Magazine of Natural History”. 7, s. 91, 1841. (ang.).
- ↑ J.E. Gray: Appendix E. A catalogue of the species of reptiles and amphibia hiterto described as inhabiting Australia, with a description of some new species from Western Australia, with some remarks on their geographical distribution. W: G. Grey: Journals of Two Expeditions of Discovery in North-west and Western Australia, During the Years 1837, 38, and 39, Under the Authority of Her Majesty’s Government: Describing Many Newly Discovered, Important, and Fertile Districts, with Observations on the Moral and Physical Condition of the Aboriginal Inhabitants, &c.. Cz. 2. London: T. and W. Boone, 1841, s. 447. (ang.).
- ↑ a b J.E. Gray: Appendix. Description of some new Australian animals. W: E.J. Eyre: Journals of Expeditions of discovery into Central Australia, and overland from Adelaide to King George’s Sound, in 1840-1, including an account of the manners and customs of the Aborigines, and the state of their relations with Europeans. Cz. 1. London: T. & W. Boone, 1845, s. 406. (ang.).
- ↑ J.L.G. Krefft. The frogs of Australia. „Papers and Proceedings of the Royal Society of Tasmania”. 1865, s. 17, 1865. (ang.).
- ↑ J.J. Fletcher. Description of a new cytignathoid frog from New South Wales. „Proceedings of the Linnean Society of New South Wales”. Second series. 8, s. 233, 1894. (ang.).
- ↑ a b R.T. Hoser. A new species of Philocryphus Fletcher, 1894 (Amphibia: Myobatrachidae) from north-east Victoria and south-east New South Wales. „Australasian Journal of Herpetology”. 39, s. 7, 2019. (ang.).
- ↑ a b D. Frost: Heleioporus Gray, 1841. [w:] Amphibian Species of the World 6.0, an Online Reference [on-line]. American Museum of Natural History. [dostęp 2020-01-26]. (ang.).
- ↑ Reptilia (Addenda et corrigenda.). W: L. Agassiz: Nomenclator zoologicus, continens nomina systematica generum animalium tam viventium quam fossilium, secundum ordinem alphabeticum disposita, adjectis auctoribus, libris, in quibus reperiuntur, anno editionis, etymologia et familiis, ad quas pertinent, in singulis classibus. Soloduri: Jent et Gassmann, 1842–1846, s. 4. (łac.).
- ↑ Jaeger 1944 ↓, s. 171.
- ↑ Jaeger 1944 ↓, s. 63.
- ↑ a b Praca zbiorowa: Zwierzęta: encyklopedia ilustrowana. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 2005, s. 432. ISBN 83-01-14344-4.
Bibliografia
- Edmund C.E.C. Jaeger Edmund C.E.C., Source-book of biological names and terms, wyd. 1, Springfield: Charles C. Thomas, 1944, s. 1–256, OCLC 637083062 (ang.).