Halmaheramys
Halmaheramys | |||
P.-H. Fabre, Pagès, Musser, Fitriana, Semiadi & K.M. Helgen, 2013[1] | |||
Systematyka | |||
Domena | eukarionty | ||
---|---|---|---|
Królestwo | zwierzęta | ||
Typ | strunowce | ||
Podtyp | kręgowce | ||
Gromada | ssaki | ||
Podgromada | żyworodne | ||
Infragromada | |||
Rząd | myszowate | ||
Podrząd | Supramyomorpha | ||
Infrarząd | myszokształtne | ||
Nadrodzina | myszowe | ||
Rodzina | myszowate | ||
Podrodzina | myszy | ||
Plemię | Rattini | ||
Rodzaj | Halmaheramys | ||
Typ nomenklatoryczny | |||
Halmaheramys bokimekot P.-H. Fabre, Pagès, Musser, Fitriana, Semiadi & K.M. Helgen, 2013 | |||
Gatunki | |||
| |||
|
Halmaheramys – rodzaj ssaków z podrodziny myszy (Murinae) w obrębie rodziny myszowatych (Muridae).
Zasięg występowania
Rodzaj obejmuje gatunki występujące w Indonezji w archipelagu Moluków na wyspach Halmahera i Obi[2].
Morfologia
Długość ciała (bez ogona) 143,2–241 mm, długość ogona 119,6–210 mm, długość ucha 18,1–28,4 mm, długość tylnej stopy 27,5–50 mm; masa ciała 72–300 g[3][4][5].
Systematyka
Rodzaj zdefiniował w 2013 roku międzynarodowy zespół zoologów (Francuzi Pierre-Henri Fabre i Marie Pagès, Amerykanie Guy Graham Musser i Kristofer Michael Helgen oraz Indonezyjczycy Yuli Sulistya Fitriana i Gono Semiadi) na łamach Zoological Journal of the Linnean Society[1]. Na gatunek typowy autorzy wyznaczyli (oryginalne oznaczenie) Halmaheramys bokimekot.
Etymologia
Halmaheramys: Halmahera, Indonezja; gr. μυς mus, μυος muos ‘mysz’[1].
Podział systematyczny
Do rodzaju należą następujące gatunki[6][5][2]:
- Halmaheramys bokimekot P.-H. Fabre, Pagès, Musser, Fitriana, Semiadi & K.M. Helgen, 2013
- Halmaheramys wallacei P.-H. Fabre, Reeve, Fitriana, K.P. Aplin & K.M. Helgen, 2018
Przypisy
- ↑ a b c P.-H. Fabre, M. Pagès, G.G. Musser, Y.S. Fitriana, J. Fjeldså, A. Jennings, K.A. Jønsson, J. Kennedy, J.R. Michaux, G. Semiadi, N. Supriatna & K.M. Helgen. A new genus of rodent from Wallacea (Rodentia: Muridae: Murinae: Rattini), and its implication for biogeography and Indo-Pacific Rattini systematics. „Zoological Journal of the Linnean Society”. 169 (2), s. 418, 2013. DOI: 10.1111/zoj.12061. (ang.).
- ↑ a b C.J. Burgin, D.E. Wilson, R.A. Mittermeier, A.B. Rylands, T.E. Lacher & W. Sechrest: Illustrated Checklist of the Mammals of the World. Cz. 1: Monotremata to Rodentia. Barcelona: Lynx Edicions, 2020, s. 472. ISBN 978-84-16728-34-3. (ang.).
- ↑ Ch. Denys, P. Taylor & K. Aplin. Opisy gatunków Muridae: Ch. Denys, P. Taylor, C. Burgin, K. Aplin, P.-H. Fabre, R. Haslauer, J. Woinarski, B. Breed & J. Menzies: Family Muridae (True Mice and Rats, Gerbils and relatives). W: D.E. Wilson, R.A. Mittermeier & T.E. Lacher (redaktorzy): Handbook of the Mammals of the World. Cz. 7: Rodents II. Barcelona: Lynx Edicions, 2017, s. 877. ISBN 978-84-16728-04-6. (ang.).
- ↑ P.-H. Fabre, A.H. Reeve, Y.S. Fitriana, K.P. Aplin & K.M. Helgen. A new species of Halmaheramys (Rodentia: Muridae) from Bisa and Obi Islands (North Maluku Province, Indonesia). „Journal of Mammalogy”. 99 (1), s. 190, 2018. DOI: 10.1093/jmammal/gyx160. (ang.).
- ↑ a b Class Mammalia. W: Lynx Nature Books: All the Mammals of the World. Barcelona: Lynx Edicions, 2023, s. 303. ISBN 978-84-16728-66-4. (ang.).
- ↑ N. Upham, C. Burgin, J. Widness, M. Becker, C. Parker, S. Liphardt, I. Rochon & D. Huckaby: Treeview of Mammalian Taxonomy Hierarchy. [w:] ASM Mammal Diversity Database (Version 1.11) [on-line]. American Society of Mammalogists. [dostęp 2023-10-09]. (ang.).