Galeria Miejska Arsenał w Poznaniu
![]() | |||
Państwo |
| ||
---|---|---|---|
Miejscowość | Poznań | ||
Data założenia | 1962 | ||
Prezentuje | sztuka współczesna | ||
Dyrektor | Marek Wasilewski | ||
Właściciel | Urząd Miasta Poznania | ||
Adres | Stary Rynek 6 | ||
Położenie na mapie Poznania ![]() | |||
Położenie na mapie Polski ![]() | |||
Położenie na mapie województwa wielkopolskiego ![]() | |||
![]() | |||
| |||
Strona internetowa |
Galeria Miejska Arsenał w Poznaniu[1] – galeria sztuki w Poznaniu, samorządowa instytucja kultury, której organizatorem jest Urząd Miasta Poznania. Organizuje wystawy indywidualne i zbiorowe artystów polskich i zagranicznych oraz wystawy problemowe.
Działalność
Galeria miejska, przez lata działała pod różnymi nazwami oraz w różnych miejscach na terenie Poznania. Od 1997 roku nosi nazwę Galeria Miejska Arsenał, a od 1962 roku działa na terenie Starego Rynku w Poznaniu[2]. Jej zadaniem są prezentacje środowiska poznańskiego w formie wystaw indywidualnych i salonów sztuki. Zakres działalności galerii obejmuje również wystawy ogólnopolskie i zagraniczne[3].
W Galerii Miejska Arsenał wystawiane są głównie dzieła malarskie, grafika, rzeźba, rysunek, performance, sztuka wideo, a także widowiska offowe. Dzięki trzem dużym poziomom wystawienniczym, w ciągu roku w Arsenale prezentowanych jest ponad 30 wystaw.
Historia
Kalendarium[4]
- 1946 – Salon Sztuk Plastycznych ZPAP przy al. Marcinkowskiego,
- 1949 – Delegatura Centralnego Biura Wystaw Artystycznych,
- 1957 – CBWA zostało przeniesione do budynku Odwachu na Starym Rynku,
- 1962 – przeprowadzka do nowo wybudowanego budynku „Arsenału” z nazwą Biuro Wystaw Artystycznych i funkcją oficjalnej galerii miasta,
- 1997 – zmiana nazwy na Galeria Miejska Arsenał,
- 2009 – instalacja na ścianie zewnętrznej elektronicznego zegara, odliczającego czas do rozpoczęcia Euro 2012[5],
- 2014–2018 – siedziba poznańskiego fotoplastykonu.
Dyrekcja[3]
- W latach 1997–2014 dyrektorem naczelnym Galerii Arsenał był historyk i krytyk sztuki – Wojciech Makowiecki. W 1998 roku uhonorowany Nagrodą Artystyczną Miasta Poznania za liczne inicjatywy, które w ostatnich latach uczyniły z Poznania stolicę polskiej fotografii[6]. Stanowisko wicedyrektora pełniła Zofia Starikiewicz.
- W latach 2014–2017 roku funkcję dyrektora pełnił Piotr Bernatowicz a wicedyrektora kolejno: Georgi Gruew, Krystyna Różańska-Gorgolewska
- Od 2017 roku dyrektorem jest Marek Wasilewski, a wicedyrektorem Zofia Nierodzińska.
Architektura
Modernistyczny budynek wystawowy zlokalizowany w ramach bloku śródrynkowego, przy ul. Jana Baptysty Quadro.
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/1/1c/Arsenal_BWA_Poznan.jpg/250px-Arsenal_BWA_Poznan.jpg)
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/9/94/BWA_WMW_Poznan.jpg/250px-BWA_WMW_Poznan.jpg)
Odbudowa bloku śródrynkowego poznańskiego Starego Rynku, był po II wojnie światowej przedmiotem licznych rozważań. Ze względu na brak szczegółowych przekazów ikonograficznych, dotyczących sukiennic poznańskich, rejon ten stał się poligonem doświadczalnym dla różnorakiej myśli architektonicznej. W 1954 ogłoszono konkurs na zabudowę terenu dawnych sukiennic, do którego zaproszono cztery zespoły z Poznania i jeden z Warszawy, pod kierunkami:
- Jana Cieślińskiego,
- Aleksandra Holasa,
- Stanisława Pogórskiego,
- Zbigniewa Zielińskiego,
- Mieczysława Kuzmy (Warszawa).
Wyróżniono zespoły Cieślińskiego i Zielińskiego. Oba pracowały następnie wspólnie nad realizacją zadania. Odbudowano część Arsenału w formach nowoczesnych (trójkątne szczyty). Resztę Arsenału i sukiennice zaprojektowano w formie nowoczesnych pawilonów, opartych na autentycznych fundamentach.
Autorami byli: Jan Cieśliński, Zygmunt Lutomski i Regina Pawulanka. Arsenał pierwotnie planowano przeznaczyć na sklep i serwis RTV, a sukiennice na Cepelię. Ostatecznie (po otwarciu w 1962) w pierwszym budynku zagościło Biuro Wystaw Artystycznych, a w drugim Wielkopolskie Muzeum Wojskowe.
Nowoczesna zabudowa bloku śródrynkowego jest jedną z najbardziej kontrowersyjnych realizacji architektonicznych w powojennym Poznaniu i nieustannie zbiera głosy krytyki, ale i aprobaty ze strony znawców i miłośników architektury XX wieku[7].
Przypisy
- ↑ (Statut §1. ust. 1.) Uchwała Nr XXXI/466/VI/2012 Rady Miasta Poznania z dnia 22 maja 2012r. (Dz. Urz. Woj. Wielkopolskiego z 2012 r. poz. 2536)
- ↑ historia | Arsenał [online], arsenal.art.pl [dostęp 2017-11-23] (pol.).
- ↑ a b o galerii « Galeria Miejska Arsenał w Poznaniu. [dostęp 2012-01-20]. [zarchiwizowane z tego adresu (2012-02-02)].
- ↑ Galeria Miejska Arsenał, Poznań [online], info.galerie.art.pl [dostęp 2017-11-23] [zarchiwizowane z adresu 2011-01-09] .
- ↑ Przegląd wydarzeń. Sierpień-październik 2009, w: Kronika Miasta Poznania, nr 4/2009, s. 546, ISSN 0137-3552
- ↑ Nagroda Artystyczna 1998 - kulturapoznan.pl [online], www.poznan.pl [dostęp 2017-11-23] (pol.).
- ↑ Atlas architektury Poznania, JanuszJ. Pazder (red.), AleksandraA. Dolczewska, Poznań: Wydawnictwo Miejskie, 2008, s. 275, ISBN 978-83-7503-058-7, OCLC 316600366 .
Linki zewnętrzne
- Zdjęcia Arsenału