Fangyuan
Państwo | |||
---|---|---|---|
Prowincja | Tajwan | ||
Powiat | Zhanghua | ||
Powierzchnia | 91,38 km²[1] | ||
Populacja (2016) • liczba ludności |
| ||
• gęstość | 372 os./km²[1] | ||
Położenie na mapie![]() | |||
23°55′30″N 120°18′57″E/23,925000 120,315833 | |||
| |||
Strona internetowa |
Fangyuan[a] (chiń. upr. 芳苑乡; chiń. trad. 芳苑鄉; pinyin Fāngyuàn xiāng; Wade-Giles Fang-yüan hsiang) – gmina wiejska (chiń. 鄉, xiāng) powiatu Zhanghua, wchodzącego w skład prowincji Tajwan, na zachodzie Republiki Chińskiej.
Populacja gminy Fangyuan w 2016 roku liczyła 34 039 mieszkańców – 16 041 kobiet i 17 998 mężczyzn. Liczba gospodarstw domowych wynosiła 10 136, co oznacza, że w jednym gospodarstwie zamieszkiwało średnio 3,36 osób[1].
Demografia (1996–2016)
Rok | Liczba ludności | Gęstość zaludnienia | Kobiety | Mężczyźni | Gospodarstwa domowe |
---|---|---|---|---|---|
1996 | 40 111 | 438 | 18 909 | 21 202 | 9166 |
1997 | 40 452 | 442 | 18 931 | 21 521 | 9084 |
1998 | 39 683 | 434 | 18 567 | 21 116 | 9192 |
1999 | 39 330 | 430 | 18 340 | 20 990 | 9251 |
2000 | 38 902 | 426 | 18 171 | 20 731 | 9385 |
2001 | 38 591 | 422 | 18 048 | 20 543 | 9438 |
2002 | 38 306 | 419 | 17 950 | 20 356 | 9486 |
2003 | 38 131 | 417 | 17 870 | 20 261 | 9603 |
2004 | 37 980 | 416 | 17 806 | 20 174 | 9750 |
2005 | 37 781 | 413 | 17 739 | 20 042 | 9801 |
2006 | 37 402 | 409 | 17 530 | 19 872 | 9802 |
2007 | 37 065 | 405 | 17 411 | 19 654 | 9799 |
2008 | 36 784 | 403 | 17 261 | 19 523 | 9862 |
2009 | 36 637 | 401 | 17 185 | 19 452 | 9934 |
2010 | 36 320 | 397 | 17 092 | 19 228 | 9967 |
2011 | 35 752 | 391 | 16 842 | 18 910 | 10 013 |
2012 | 35 337 | 387 | 16 648 | 18 689 | 10 053 |
2013 | 35 104 | 384 | 16 491 | 18 613 | 10 093 |
2014 | 34 744 | 380 | 16 346 | 18 398 | 10 116 |
2015 | 34 352 | 376 | 16 175 | 18 177 | 10 136 |
2016 | 34 039 | 372 | 16 041 | 17 998 | 10 136 |
Uwagi
- ↑ Zgodnie z zaleceniem Komisji Standaryzacji Nazw Geograficznych poza Granicami Rzeczypospolitej Polskiej do zapisu nazw na Tajwanie stosuje się transkrypcję hanyu pinyin. Zob. Urzędowy wykaz polskich nazw geograficznych świata. Warszawa: Główny Urząd Geodezji i Kartografii, 2013, s. XXXII; ISBN 978-83-254-1988-2.