Elżbieta Piwek-Białoborska
Data i miejsce urodzenia | 6 lutego 1922[1] |
---|---|
Data i miejsce śmierci | |
Dziedzina sztuki | ceramika |
Epoka | modernizm |
Elżbieta Piwek-Białoborska (ur. 6 lutego 1922 r. w Koźminie Wielkopolskim, zm. 14 maja 1989 r. we Włocławku) – artystka ceramik, projektantka dekoracji malarskich oraz wzorów przemysłowych dla Włocławskich Zakładów Ceramiki Stołowej.
Życiorys
W latach 1974–1950 studiowała w Państwowej Wyższej Szkole Sztuk Plastycznych w Poznaniu, uzyskując w 1950 r. absolutorium. Następnie kontynuowała studia w zakresie ceramiki w Państwowej Wyższej Szkole Sztuk Plastycznych we Wrocławiu, gdzie uzyskała w 1953 r. dyplom. Podczas studiów w Poznaniu była asystentką prof. Rudolfa Krzywca, pod którego kierunkiem studiowała następnie we Wrocławiu[2][3][4]. Swoją pracę dyplomową zrealizowała w Spółdzielni Rękodzieła Artystycznego "Ceramika Artystyczna" w Bolesławcu[3].
W 1953 r. została zatrudniona wraz z Janem Sowińskim jako projektantka w nowo powstającym Ośrodku Wzorcującym Zakładów Ceramiki Stołowej we Włocławku (w 1957 r. do projektantów wzorcowni dołączył jeszcze Wit Płażewski), gdzie pracowała do przejścia na emeryturę w 1983 r.[4]
Została pochowana na Cmentarzu Komunalnym we Włocławku, w kwaterze 71/5/118[1].
Wystawy
- 1953 - III Wystawa Prac Kobiet, ZPAP Poznań[2]
- 1954 - I Ogólna Wystawa Ceramiki i Szkła Artystycznego, CBWA Wrocław[2]
- 2003 - "Ceramika w Poznaniu. Od roku 1945 do teraźniejszości", Muzeum Sztuk Użytkowych, Poznań[2]
Twórczość
W okresie szkolnym i wczesnych latach 50. Elżbieta Piwek-Białoborska tworzyła prace w glinie szkliwionej, niekiedy malowanej angobami, stylistycznie nawiązujące do twórczości ludowej. Podczas studiów we Wrocławiu tworzyła różnorodne naczynia z kamionki malowanej emaliami[2]. W swojej pracy twórczej zajmowała się niemal wyłącznie ceramiką, poświęcając wiele czasu formom unikatowym[4].
Pracując we Włocławku, artystka zajmowała się przede wszystkim projektowaniem dekoracji na fajansie, ale również projektowaniem ceramiki - zaprojektowała ponad 100 form galanterii fajansowej, w tym garnitury do ciast, tacki, patery, serwis do herbaty, ale również lampy i figurki postaci ludzkich[4]. Jej dekoracje początkowo wykonywane były techniką sgraffita, później do produkcji weszły dekoracje malowane w nowoczesnej (ówcześnie) stylistyce[2]. W dekorowaniu rozpowszechniła technologię wylewanego reliefu zwanego korą[4][5].
Prace artystki znajdują się w zbiorach Muzeum Narodowego we Wrocławiu[3], Muzeum Ziemi Kujawskiej i Dobrzyńskiej we Włocławku[4] oraz w zbiorach prywatnych.
Przypisy
- ↑ a b c śp. BIAŁOBORSKA ELŻBIETA PIWEK. „BAZA” Spółka z o.o.. [dostęp 2019-08-15]. (pol.).
- ↑ a b c d e f MagdalenaM. Weber-Faulhaber MagdalenaM., Ceramika w Poznaniu. Od roku 1945 do teraźniejszości, Wrocław: Muzeum Narodowe w Poznaniu, 2003, ISBN 83-89053-17-9 .
- ↑ a b c MariaM. Jeżewska MariaM., Ceramika i szkło polskie XX wieku. Katalog zbiorów, MariuszM. Hermansdorfer (red.), Wrocław: Muzeum Narodowe we Wrocławiu, 2004, ISBN 83-86766-87-5 .
- ↑ a b c d e f PiotrP. Nowakowski PiotrP., Fantastyczna ceramika użytkowa. Włocławskie fajanse z lat 1953-1965 w kolekcji Muzeum Ziemi Kujawskiej i Dobrzyńskiej we Włocławku, Włocławek: Muzeum Ziemi Kujawskiej i Dobrzyńskiej we Włocławku, 2008, ISBN 978-83-87950-36-1 .
- ↑ Joanna Hübner-Wojciechowska: Lata 60. XX wieku. Sztuka użytkowa. Warszawa: Arkady, 2014. ISBN 978-83-213-4856-8.
- NUKAT: n2018144810