Drużynowe Mistrzostwa Europy Juniorów na Żużlu 2017
| |||
Dyscyplina | |||
---|---|---|---|
Organizator | FIM Europe | ||
Szczegóły turnieju | |||
I miejsce | |||
II miejsce | |||
III miejsce |
Drużynowe mistrzostwa Europy juniorów 2017 — dziesiąta edycja rozgrywek mających wyłonić najlepszą młodzieżową reprezentację żużlową w Europie. Obrońcami tytułu byli Polacy, którzy zwyciężali w pięciu poprzednich latach.
Zaplanowano dwa turnieje półfinałowe w Dyneburgu i Abensbergu, w których rywalizowało osiem zespołów. Zwycięzcy tych półfinałów oraz najlepsza drużyna z drugiego miejsca brali udział w finale rozegranym w Krośnie, gdzie czekali gospodarze — reprezentacja Polski.
W Dyneburgu zwyciężyli gospodarze — Łotysze. W drugim półfinale triumfowali Duńczycy, a drugie miejsce premiujące awans do finału przypadło reprezentacji Niemiec. Finał w Krośnie zakończył się zwycięstwem młodzieżowców z Polski, srebro zdobyli Duńczycy, a brąz reprezentanci Łotwy. Dla Polski był to ósmy tytuł mistrzowski w historii[1].
Półfinały
I półfinał — Dyneburg
Pierwszy półfinał został rozegrany 29 lipca w łotewskim Dyneburgu. W zawodach wzięły udział reprezentacje Łotwy, Rosji, Szwecji i Ukrainy. Opady deszczu opóźniły rozpoczęcie rywalizacji, a po przeprowadzeniu 10. wyścigów, deszcz był na tyle mocny, że zawody zakończono. Wyniki zostały zaliczone i zwycięzcami zostali gospodarze — Łotysze. Kolejne miejsca zajęli Szwedzi, Rosjanie i Ukraińcy[2].
Msc | Drużyna / Zawodnik | Biegi | Punkty | |
---|---|---|---|---|
1 | ![]() | 23
| ||
9. Oļegs Mihailovs | (3,3,2) | 8 | ||
2 | ![]() | 15
| ||
5. Joel Andersson | (1,–) | 1 | ||
3 | ![]() | 13
| ||
1. Iwan Bolszakow | (3,1) | 4 | ||
4 | ![]() | 7
| ||
13. Andriej Rozaliuk | (0,-,0) | 0 |
Bieg po biegu:
- W. Trofimow, A. Trofimow, Andersson, Łachbaum (t)
- Kostigovs, Czugunow, Kling, Rozaliuk
- Mihailovs, Fajzullin, Woentin, Rososzczuk
- Bolszakow, Wennerstam, Kurmis, Łewiszyn
- Mihailovs, Łewiszyn, Kling (w/u), Łachbaum (w/u)
- Hjelmland, Kurmis, Czugunow, Rososzczuk
- Wennerstam, A. Trofimow, Fajzullin (u), Kowal (w/u)
- Kostigovs, W. Trofimow, Bolszakow, Woentin
- Woentin, Kurmis, Łachbaum, Rozaliuk
- Czugunow, Mihailovs, Wennerstam, W. Trofimow (d/st)
II półfinał — Abensberg
5 sierpnia rozegrano drugi półfinał w niemieckim Abensbergu. W rywalizacji wzięły udział zespoły Niemiec, Norwegii, Danii oraz Czech. Z dużą przewagą triumfowali młodzieżowcy z Danii, a gospodarze – Niemcy powalczyli z Czechami o drugie miejsce premiujące awansem do finału[3].
Msc | Drużyna / Zawodnik | Biegi | Punkty | |
---|---|---|---|---|
1 | ![]() | 50
| ||
9. Tim Soerensen | (w/u,3,2,2,–) | 7 | ||
2 | ![]() | 32
| ||
1. Lukas Fienhage | (1,2,2,1,2) | 8 | ||
3 | ![]() | 28
| ||
13. Eduard Krčmář | (2,3,2,3,3) | 13 | ||
4 | ![]() | 10
| ||
5. Glenn Moi | (2,1,0,0,1) | 4 |
Bieg po biegu:
- Hansen, Moi, Spiller, Mikel
- Jensen, Krčmář, Fredriksen, Geyer
- Moeser, Novak, Figved, Soerensen (w/su)
- Holub, Andersen, Fienhage, Sundvor
- Soerensen, Spiller, Hajek, Kamhaug
- Lyager, Härtel, Moi, Holub (u)
- Krčmář, Hansen, Moeser, Sundvor
- Jensen, Fienhage, Frederiksen, Mikel
- Andersen, Krčmář, Spiller, Figved
- Härtel, Soerensen, Frederiksen, Mikel
- Lyager, Hajek, Moeser, Moi
- Hansen, Fienhage, Kamhaug, Holub (w)
- Lyager, Härtel, Hajek, Frederiksen
- Spiller, Jensen, Novak, Sundvor
- Holub, Andersen, Moeser, Kamhaug
- Krčmář, Soerensen, Fienhage, Moi
- Lyager, Härtel, Holub, Frederiksen
- Andersen, Fienhage, Novak, Kamhaug
- Hansen, Härtel, Hajek, Figved
- Krčmář, Jensen, Moi, Spiller
Finał
Finał Drużynowych mistrzostw Europy juniorów zaplanowano na 19 sierpnia na stadionie MOSiRu w Krośnie. Przed rozpoczęciem zawodów, na krótko, pojawił się deszcz. Po pierwszej serii wyścigów opady powróciły, a tor stał się niebezpieczny do rywalizacji. Jury zawodów zakończyło zmagania po 5. gonitwach[4]. Nowy termin finału wyznaczono na 16 września.
Przed powtórzonym finałem w składach reprezentacji Polski oraz Danii doszło do zmian. Decyzją trenera Rafała Dobruckiego Jakub Miśkowiak zastąpił kontuzjowanego Maksyma Drabika, a z pozycji rezerwowego do głównego składu wskoczył Rafał Karczmarz. W reprezentacji Danii wymieniono trzech zawodników względem pierwotnego zestawienia. W składzie pojawili się Tim Soerensen, Mads Hansen i Kasper Andersen[5].
W czasie zawodów doszło do niebezpiecznego incydentu. W gonitwie 16. Mihailovs nie opanował motocykla, uderzył w bandę, a maszyna bez kontroli wjechała na murawę stadionu i uderzyła w baner reklamowy. Za reklamą znajdowało się stanowisko podprowadzających. Spiker zawodów w porę odsunął się z drogi motocykla. Nikt nie ucierpiał w zdarzeniu[6].
Finał zakończył się zwycięstwem reprezentacji Polski. Najskuteczniejszym zawodnikiem został Rafał Karczmarz, zdobywca 14 punktów. Na podium znaleźli się zawodnicy z Danii oraz Łotwy[1].
Msc | Drużyna / Zawodnik | Biegi | Punkty | |
---|---|---|---|---|
1 | ![]() | 45
| ||
Jakub Miśkowiak | (–,1,–,–,–) | 1 | ||
2 | ![]() | 35
| ||
1. Tim Soerensen | (2,2,1,–,1) | 6 | ||
3 | ![]() | 33
| ||
1. Oļegs Mihailovs | (2,1,3,w,1) | 7 | ||
4 | ![]() | 6
| ||
1. Lukas Fienhage | (0,1,1,2,0) | 4 |
Bieg po biegu:
- (69,34) Karczmarz, Mihailovs, K.Andersen, Spiller
- (69,35) M.B.Andersen, Smektała, Kurmis, Fienhage
- (69,25) Woryna, Kostigovs, Hansen, Moeser
- (68,84) Kubera, Soerensen, Trofimow, Härtel
- (70,32) Kurmis, K.Andersen, Miśkowiak, Geyer (t)
- (69,03) M.B.Andersen, Kubera, Mihailovs, Moeser
- (68,34) Jakobsen, Karczmarz, Fienhage, Trofimow
- (69,35) Kostigovs, Soerensen, Smektała, Härtel
- (68,71) Kostigovs, Jakobsen, Fienhage, Kubera
- (69,59) Woryna, Trofimow, M.B.Andersen, Spiller
- (70,31) Mihailovs, Smektała, Hansen, Geyer
- (69,25) Karczmarz, Kurmis, Soerensen, Härtel
- (68,87) Karczmarz, M.B.Andersen, Kostigovs, Geyer
- (69,78) Smektała, Trofimow, K.Andersen, Moeser
- (69,28) Kubera, Jakobsen, Kurmis, Spiller
- (70,16) Jakobsen, Fienhage, Mihailovs (w), Woryna (w)
- (70,47) Woryna, Härtel, Trofimow, Hansen
- (69,32) Smektała, Jakobsen, Mihailovs, Spiller
- (71,44) Kurmis, Kubera, Soerensen, Moeser
- (69,90) Karczmarz, M.B.Andersen, Kostigovs, Fienhage
Zobacz też
Przypisy
- ↑ a b WojciechW. Ogonowski WojciechW., DMEJ: Mamy kolejny złoty medal, ale Duńczycy i Łotysze nas postraszyli (relacja) [online], WP SportoweFakty, 16 września 2017 [dostęp 2022-10-15] (pol.).
- ↑ MateuszM. Kozanecki MateuszM., DMEJ: Deszczowy półfinał w Daugavpils zwieńczony pewną wygraną Łotyszy (relacja) [online], WP SportoweFakty, 29 lipca 2017 [dostęp 2022-10-16] (pol.).
- ↑ MateuszM. Domański MateuszM., DMEJ: Duńczycy nie zawiedli. Czesi minimalnie słabsi od Niemców (relacja) [online], WP SportoweFakty, 5 sierpnia 2017 [dostęp 2022-10-18] (pol.).
- ↑ WojciechW. Ogonowski WojciechW., DMEJ: W Krośnie przegrali z pogodą. Finał przełożony! [online], WP SportoweFakty, 19 sierpnia 2017 [dostęp 2022-10-18] (pol.).
- ↑ TomaszT. Janiszewski TomaszT., DMEJ: Złoto na świecie już jest, teraz Europa. Polska faworytem finału w Krośnie (zapowiedź) [online], WP SportoweFakty, 16 września 2017 [dostęp 2024-01-24] (pol.).
- ↑ MaciejM. Kmiecik MaciejM., O krok od tragedii w Krośnie. Motocykl mógł staranować podprowadzające [online], WP SportoweFakty, 16 września 2017 [dostęp 2024-01-24] (pol.).