Daihatsu Taft
Inne nazwy | Daihatsu Wildcat |
---|---|
Producent | Daihatsu |
Zaprezentowany | 1974[1] |
Okres produkcji | 1974-1984[1] |
Miejsce produkcji |
|
Dane techniczne | |
Segment | I |
Typy nadwozia | otwarte (kryte brezentową plandeką) |
Silniki | R4 |
Skrzynia biegów | 4-stopniowa manualna z reduktorem terenowym[1] |
Napęd | 4WD[1] |
Długość | |
Szerokość | 1460 mm[2] |
Rozstaw osi | 2025 mm[2] |
Masa własna | 1020 kg[2] |
Daihatsu Taft (także: Daihatsu Wildcat i F10 Taft) − terenowy samochód osobowy produkowany przez japoński koncern Daihatsu[1].
Historia
Pierwszy Daihatsu Taft, wypuszczony pod koniec 1974 roku, miał silnik R4 produkcji Toyoty o poj. 958 cm3 (45 KM przy 5400 obr./min.) i czterostopniową skrzynię biegów z reduktorem terenowym. W latach 1975–85 produkowano go w wersji kombi, lub soft-top.[3] Rok później, w 1976 roku, zadebiutował model F20 z silnikiem 1587 cm3 (66 KM przy 4800 obr./min.). Wozy F10 L i F20 L wytwarzano również w wersji wydłużonej: F25 miał dziesięć miejsc, podobnie F55 i F65. Model F50 (1978-1982) napędzany był silnikiem R4 o poj. 2530 cm3 (62 KM przy 3600 obr./min.), a F60 - nowość z zimy 1982 roku - z dieslowym silnikiem Toyoty o poj. 2765 cm3 (69 KM przy 3600 obr./min.)[2].
Większość pierwszych wozów z prostokątną maską, jak i ostatnia wersja z maską spłaszczoną , dostępne były (w przeciwieństwie do wozów kombi) w wersjach z otwartym nadwoziem (z brezentową plandeką chroniącą pasażerów i ładunek)[2].
Nazwa
Poza nazwą Daihatsu taft, model ten znany był jako F10 i F60. Niemiecki dystrybutor uznał, że termin ten, brzmiący jak określenie wyrobów tekstylnych nie pasuje do auta terenowego, i nadał mu lepiej pasującą nazwę Daihatsu Wildcat. W Wielkiej Brytanii pojazd pojawił się w 1976 roku jako F10 Taft[2].
Przypisy
- ↑ a b c d e Encyklopedia samochodów terenowych. Jiří Fiala. Warszawa: Bellona, 2010, s. 65. ISBN 978-83-11-11912-3.
- ↑ a b c d e f g h Encyklopedia samochodów terenowych. Jiří Fiala. Warszawa: Bellona, 2010, s. 66. ISBN 978-83-11-11912-3.
- ↑ Encyklopedia samochodów terenowych. Jiří Fiala. Warszawa: Bellona, 2010, s. 65-66. ISBN 978-83-11-11912-3.