Bolity
Tolypeutinae[1] | |||||
J.E. Gray, 1865[2] | |||||
![]() Przedstawiciel podrodziny – bolita południowa (Tolypeutes matacus) | |||||
Systematyka | |||||
Domena | eukarionty | ||||
---|---|---|---|---|---|
Królestwo | zwierzęta | ||||
Typ | strunowce | ||||
Podtyp | kręgowce | ||||
Gromada | ssaki | ||||
Podgromada | żyworodne | ||||
Infragromada | |||||
Nadrząd | szczerbaki | ||||
Rząd | pancernikowce | ||||
Rodzina | Chlamyphoridae | ||||
Podrodzina | bolity | ||||
Typ nomenklatoryczny | |||||
Tolypeutes Illiger, 1811 | |||||
| |||||
Rodzaje | |||||
| |||||
|
Bolity[11] (Tolypeutinae) – podrodzina ssaków z rodziny Chlamyphoridae.
Zasięg występowania
Podrodzina obejmuje gatunki występujące w Ameryce[12][13].
Podział systematyczny
Do podrodziny należą następujące występujące współcześnie rodzaje[14][12][11]:
- Priodontes F. Cuvier, 1825 – zębolita – jedynym przedstawicielem jest Priodontes maximus (Kerr, 1792) – zębolita olbrzymia
- Cabassous McMurtrie, 1831 – kabassu
- Tolypeutes Illiger, 1811 – bolita
Opisano również rodzaje wymarłe[15]:
- Kuntinaru Billet, Hautier, Muizon & Valentin, 2011[16] – jedynym przedstawicielem był Kuntinaru boliviensis Billet, Hautier, Muizon & Valentin, 2011
- Pedrolypeutes Carlini, Vizcaíno & Scillato-Yané, 1997 – jedynym przedstawicielem był Pedrolypeutes praecursor Carlini, Vizcaíno & Scillato-Yané, 1997
- Vetelia Ameghino, 1891[17]
Uwagi
Przypisy
- ↑ Tolypeutinae, [w:] Integrated Taxonomic Information System (ang.).
- ↑ a b J.E. Gray. Revision of the genera and species of entomophagous edentata, founded on the examination of the specimens in the British Museum. „Proceedings of the Zoological Society of London”. 1865, s. 361, 1865. (ang.).
- ↑ J.E. Gray: Catalogue of carnivorous, pachydermatous, and edentate Mammalia in the British museum. London: The Trustees, 1869, s. 361, 385. (ang.).
- ↑ a b T.N. Gill. Arrangement of the Families of Mammals; with Analytical Tables. „Smithsonian Miscellaneous collections”. 11, s. 24, 1872. (ang.).
- ↑ J.E. Gray: Hand-list of the edentate, thick-skinned and ruminant mammals in the British Museum. London: The Trustees, 1873, s. 20. (ang.).
- ↑ H. Winge: Pattedyr-Slægter. T. 1: Monotremata, Marsupialia, Insectivora, Chiroptera, Edentata. Kobenhavn: Hagerup, 1924, s. 304. (duń.).
- ↑ R.I. Pocock. The External Characters of the South American Edentates. „Proceedings of the Zoological Society of London”. 94 (4), s. 1031, 1924. DOI: 10.1111/j.1096-3642.1924.tb03325.x. (ang.).
- ↑ a b M. Weber: Die Säugetiere: Einführung in die Anatomie und Systematik der recenten und fossilen Mammalia. Jena: Gustav Fischer, 1928, s. 220. (niem.).
- ↑ B. Patterson & R. Pascual. The fossil mammal fauna of South America. „The Quarterly Review of Biology”. 43 (4), s. 423, 1968. JSTOR: 2819014. (ang.).
- ↑ M.T. Alberdi, G. Leone & E.P. Tonni (redaktorzy): Evolución biológica y climática de la región Pampeana durante los últimos cinco millones de años. Un ensayo de correlación con el Mediterráneo occidental. Madrid: Museo de Ciencias Naturales, Consejo de Investigaciones, 1995, s. 371, seria: Monografías del Museo Nacional de Ciencias Naturales. ISBN 84-00-07558-7. (hiszp.).
- ↑ a b Nazwy polskie za: W. Cichocki, A. Ważna, J. Cichocki, E. Rajska-Jurgiel, A. Jasiński & W. Bogdanowicz: Polskie nazewnictwo ssaków świata. Warszawa: Muzeum i Instytut Zoologii PAN, 2015, s. 25. ISBN 978-83-88147-15-9. (pol. • ang.).
- ↑ a b C.J. Burgin, D.E. Wilson, R.A. Mittermeier, A.B. Rylands, T.E. Lacher & W. Sechrest: Illustrated Checklist of the Mammals of the World. Cz. 1: Monotremata to Rodentia. Barcelona: Lynx Edicions, 2020, s. 122–124. ISBN 978-84-16728-34-3. (ang.).
- ↑ D.E. Wilson & D.M. Reeder (redaktorzy): Subfamily Tolypeutinae. [w:] Mammal Species of the World. A Taxonomic and Geographic Reference (Wyd. 3) [on-line]. Johns Hopkins University Press, 2005. [dostęp 2020-10-30].
- ↑ N. Upham, C. Burgin, J. Widness, M. Becker, C. Parker, S. Liphardt, I. Rochon & D. Huckaby: Treeview of Mammalian Taxonomy Hierarchy. [w:] ASM Mammal Diversity Database (Version 1.11) [on-line]. American Society of Mammalogists. [dostęp 2023-08-26]. (ang.).
- ↑ J.S.J.S. Zijlstra J.S.J.S., Tolypeutinae Gray, 1865, Hesperomys project (Version 23.8.0), DOI: 10.5281/zenodo.7654755 [dostęp 2023-08-26] (ang.).
- ↑ G. Billet, L. Hautier, C. Muizon & X. Valentin. Oldest cingulate skulls provide congruence between morphological and molecular scenarios of armadillo evolution. „Proceedings of the Royal Society of London B”. Biological Sciences. 278 (1719), s. 2792, 2011. DOI: 10.1098/rspb.2010.2443. (ang.).
- ↑ F. Ameghino. Caracteres diagnósticos de cincuenta especies nuevas de mamíferos fósiles argentinos. „Revista argentina de historia natural”. 1, s. 162, 1891. (hiszp.).