20 złotych wzór 1974 Marceli Nowotko
![]() | |
Dane podstawowe | |
Emitent | Narodowy Bank Polski |
---|---|
Nominał | 20 zł |
Rocznik | 1974, 1975, 1976, 1977, 1983 |
Emisja | |
Mennica | Mennica Państwowa w Warszawie, |
Nakład | 86 192 000 szt. |
Data emisji | 29 marca 1974 |
Data wycofania | 1 stycznia 1995 |
Projektant | |
Opis fizyczny | |
Masa | 10,15 g |
Średnica | 29 mm |
Materiał | miedzionikiel MN25 |
Rant | ząbkowany |
Stempel | zwykły |
Uwagi | moneta obiegowa |
20 złotych wzór 1974 Marceli Nowotko – moneta dwudziestozłotowa, wprowadzona do obiegu 29 marca 1974 r. zarządzeniem z 22 marca 1974 r. (M.P. z 1974 r. nr 10, poz. 78), wycofana z dniem denominacji z 1 stycznia 1995 roku, rozporządzeniem prezesa Narodowego Banku Polskiego z dnia 18 listopada 1994 (M.P. z 1994 r. nr 61, poz. 541)[1].
Była emitowana w latach 1974–1983[1]. Była bita w ramach serii tematycznej Wielcy Polacy.
Awers
W centralnym punkcie umieszczono godło – orła bez korony, poniżej rok bicia, dookoła napis „POLSKA RZECZPOSPOLITA LUDOWA” oraz na dole napis „ZŁ 20 ZŁ”. Na monetach bitych w Warszawie pod łapą orła dodatkowo znajduje się znak mennicy.
Rewers
Na tej stronie monety znajduje się popiersie Marcelego Nowotki, dookoła napis „MARCELI NOWOTKO 1893 – 1942”[1].
Nakład
Monetę bito w mennicach w Warszawie i Kremnicy, w miedzioniklu MN25, na krążku o średnicy 29 mm, masie 10,15 grama, z rantem ząbkowanym, według projektu Stanisławy Wątróbskiej. Nakłady monety w poszczególnych latach przedstawiały się następująco[1]:
Rocznik | Typ rewersu | Mennica | Znak mennicy | Nakład (sztuk) |
---|---|---|---|---|
20 złotych 1974 | Marceli Nowotko | Warszawa | MW | 10 000 000 |
20 złotych 1975 | Marceli Nowotko | Kremnica | 10 000 000 | |
20 złotych 1976 | Marceli Nowotko | Kremnica | 20 000 000 | |
Warszawa | MW | 30 000 000 | ||
20 złotych 1977 | Marceli Nowotko | Warszawa | MW | 16 000 000 |
20 złotych 1983 | Marceli Nowotko | Warszawa | MW | 152 000 |
Opis
Według nieoficjalnych informacji cały nakład rocznika 1983 został rozprowadzony między członków Polskiego Towarzystwa Archeologicznego i Numizmatycznego[1].
W drugiej połowie lat siedemdziesiątych XX w. monetę często fałszowano. Zazwyczaj były to bicia bądź odlewy w miedzi, z nałożoną galwanicznie warstwą niklu, która z biegiem czasu ulegała ścieraniu.
Wersje próbne
Istnieje wersja tej monety należąca do serii próbnej w niklu (rok 1974) z wypukłym napisem „PRÓBA”, wybita w nakładzie 500 sztuk, oraz wersja próbna technologiczna w miedzioniklu z 1974 roku, w nakładzie 20 sztuk[2]. Obserwacja rynku kolekcjonerskiego może jednak sugerować, że w przypadku monety próbnej w miedzioniklu nakład podawany w katalogach jest stanowczo zaniżony.
Zobacz też
Przypisy
Linki zewnętrzne
- wizerunek monety
- wizerunek monety