(10250) Hellahaasse
Odkrywca | Cornelis van Houten, |
---|---|
Data odkrycia | 25 marca 1971 |
Numer kolejny | 10250 |
Charakterystyka orbity (J2000) | |
Przynależność obiektu | Pas główny |
Półoś wielka | 2,3361 au |
Mimośród | 0,0397 |
Peryhelium | 2,2432 au |
Aphelium | 2,4291 au |
Okres obiegu wokół Słońca | 3 lata 208 dni 1 godzina |
Inklinacja | 6,55° |
Charakterystyka fizyczna | |
Jasność absolutna | 14,6m |
(10250) Hellahaasse – planetoida z pasa głównego asteroid okrążająca Słońce w ciągu 3 lat i 208 dni w średniej odległości 2,34 j.a. Została odkryta 25 marca 1971 roku przez Cornelisa i Ingrid van Houtenów na płytach Palomar Schmidt wykonanych przez Toma Gehrelsa. Nazwa planetoidy pochodzi od Helli Haasse (ur. 1918), holenderskiej pisarki. Przed nadaniem nazwy planetoida nosiła oznaczenie tymczasowe (10250) 1252 T-1.
Zobacz też
Linki zewnętrzne
- (10250) Hellahaasse w bazie Jet Propulsion Laboratory (ang.)
- Diagram orbity (10250) Hellahaasse w bazie Jet Propulsion Laboratory (ang.)
- (10250) Hellahaasse w bazie Minor Planet Center (ang.)