Łąkówka skalna
Neophema petrophila[1] | |||
(Gould, 1841) | |||
![]() | |||
Systematyka | |||
Domena | eukarionty | ||
---|---|---|---|
Królestwo | zwierzęta | ||
Typ | strunowce | ||
Gromada | ptaki | ||
Podgromada | Neornithes | ||
Infragromada | ptaki neognatyczne | ||
Rząd | papugowe | ||
Rodzina | papugi wschodnie | ||
Podrodzina | damy | ||
Plemię | Platycercini | ||
Rodzaj | Neophema | ||
Gatunek | łąkówka skalna | ||
Synonimy | |||
| |||
Kategoria zagrożenia (CKGZ)[3] | |||
![]() najmniejszej troski | |||
Zasięg występowania | |||
![]() | |||
| |||
|
Łąkówka skalna[4] (Neophema petrophila) – gatunek średniej wielkości ptaka z podrodziny dam (Loriinae) w obrębie rodziny papug wschodnich (Psittaculidae). Występuje na południowym i południowo-zachodnim wybrzeżu Australii. Nie jest zagrożony.
Systematyka
Łąkówka skalna została po raz pierwszy opisana jako Euphema petrophila przez angielskiego ornitologa Johna Goulda. Opis ukazał się w 1841 roku na łamach „Proceedings of the Zoological Society of London”. Jako miejsce typowe autor wskazał Australię Zachodnią[2][5]. Obecnie gatunek ten umieszczany jest w rodzaju Neophema[4][6].
IOC wyróżnia dwa podgatunki[6]:
- N. p. petrophila (Gould, 1841)
- N. p. zietzi (Mathews, 1912)
Morfologia
Na głowie pas pomiędzy oczyma ciemnoniebieski z lekkim obrzeżeniem bladoniebieskim; reszta głowy i górnych partii ciała brązowawo-oliwkowa, na piersi bardziej szara i przechodząca w żółtą na reszcie ciała; centralne i zewnętrzne pióra lotne ciemnoniebieskie; ogon ciemnoniebiesko-oliwkowy, z żółtym obrzeżem. Samice są bardziej matowe[7].
Długość ciała dorosłych osobników 22 cm, masa ciała 47–54 g[7].
Zasięg występowania
Łąkówka skalna występuje na południowym i południowo-zachodnim wybrzeżu Australii[7]. Poszczególne podgatunki zamieszkują[6]:
- N. p. petrophila – południowo-zachodnia i południowa Australia Zachodnia
- N. p. zietzi – południowo-środkowa i południowo-wschodnia Australia Południowa
Pożywienie
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/1/1c/Neophema_petrophila_-Greens_Pool%2C_Western_Australia%2C_Australia-8.jpg/220px-Neophema_petrophila_-Greens_Pool%2C_Western_Australia%2C_Australia-8.jpg)
Dieta łąkówki skalnej składa się głównie z nasion i owoców traw, krzewów i halofitów[7].
Rozmnażanie
Okres lęgowy: sierpień – grudzień.
Gniazdo: gniazdo w szczelinie w niskim klifie, skale lub nawisie, gdzie wejścia ukryte są za zasłoną z roślinności.
Jaja: 4–5.
Wysiadywanie: około 18 dni.
Pisklęta: opuszczają gniazdo po około 30 dniach od wyklucia[7].
Status zagrożenia i ochrona
Międzynarodowa Unia Ochrony Przyrody (IUCN) uznaje łąkówkę skalną za gatunek najmniejszej troski (LC – Least Concern). Liczebność populacji nie została oszacowana, ale ptak ten opisywany jest jako zazwyczaj pospolity. BirdLife International ocenia trend liczebności populacji jako spadkowy ze względu na drapieżnictwo gatunków inwazyjnych[3].
Gatunek ten jest ujęty w II załączniku konwencji waszyngtońskiej (CITES)[8].
Przypisy
- ↑ Neophema petrophila, [w:] Integrated Taxonomic Information System (ang.).
- ↑ a b D. Lepage: Rock Parrot Neophema petrophila. [w:] Avibase [on-line]. [dostęp 2022-11-18]. (ang.).
- ↑ a b Neophema petrophila, [w:] The IUCN Red List of Threatened Species (ang.).
- ↑ a b Systematyka i nazewnictwo polskie za: P. Mielczarek & M. Kuziemko: Plemię: Platycercini Selby, 1836 (Wersja: 2022-09-13). [w:] Kompletna lista ptaków świata [on-line]. Instytut Nauk o Środowisku Uniwersytetu Jagiellońskiego. [dostęp 2022-11-17].
- ↑ J. Gould. Descriptions of new Birds from Australia. „Proceedings of the Zoological Society of London”. 8, s. 148, [1840]. (ang.).
- ↑ a b c F. Gill, D. Donsker & P. Rasmussen (red.): IOC World Bird List (v12.2). [dostęp 2022-11-18]. (ang.).
- ↑ a b c d e HBW 1997 ↓, s. 383.
- ↑ Neophema petrophila. [w:] Species+ [on-line]. UNEP-WCMC, CITES Secretariat. [dostęp 2022-11-18]. (ang.).
Bibliografia
- Josep del Hoyo, Andrew Elliot, Jordi Sargatal: Handbook of the Birds of the World. Volume IV Sandgrouse to Cuckoos. Barcelona: Lynx Edicions, 1997. ISBN 84-87334-22-9. (ang.).
Linki zewnętrzne
- Zdjęcia, nagrania głosów i krótkie filmy. [w:] eBird [on-line]. Cornell Lab of Ornithology. (ang.).
- SNL: klippeparakitt