Women human rights defenders
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/c/ca/Women_Human_Rights_Defenders_International_Coalition_Logo.jpg/260px-Women_Human_Rights_Defenders_International_Coalition_Logo.jpg)
Women human rights defenders (WHRDs, 'Vrouwelijke mensenrechtenverdedigers') zijn vrouwen die opkomen voor mensenrechten, en verdedigers van alle geslachten die opkomen voor de rechten van vrouwen en rechten met betrekking tot gender en seksualiteit. [1] [2] [3] Hun werk en de uitdagingen waarmee ze worden geconfronteerd, zijn erkend door de VN-resolutie 68/181 van 18 december 2013, waarin wordt opgeroepen tot specifieke bescherming voor vrouwelijke mensenrechtenverdedigers.[4]
Een vrouwelijke mensenrechtenverdediger kan een inheemse vrouw zijn die vecht voor de rechten van haar gemeenschap, een vrouw die opkomt tegen foltering, een LHBTI-mensenrechtenactivist, een rechtencollectief voor sekswerkers of een man die vecht voor seksuele en reproductieve rechten.[1]
Net als andere mensenrechtenverdedigers kunnen vrouwelijke mensenrechtenverdedigers het doelwit zijn van aanvallen omdat ze de verwezenlijking van mensenrechten eisen. Ze krijgen te maken met aanvallen zoals discriminatie, aanranding, bedreiging en geweld binnen hun gemeenschap. Vrouwelijke mensenrechtenverdedigers worden echter geconfronteerd met extra obstakels op basis van wie ze zijn en de specifieke rechten die ze verdedigen. Dit betekent dat ze het doelwit zijn alleen omdat ze vrouwen zijn, LHBTI-mensen of omdat ze zich identificeren met hun strijd. Ze worden ook geconfronteerd met extra obstakels die verband houden met systemische discriminatie en ongelijkheid en omdat ze de patriarchale macht en sociale normen uitdagen of als uitdagend beschouwen. Ze lopen meer risico op gendergerelateerd geweld thuis en in de gemeenschap, en seksistische, vrouwonvriendelijke, homofobe, transfobe bedreigingen, laster en stigmatisering, evenals uitsluiting van middelen en macht. [5] [6] [7]
Voorbeelden van hedendaagse WHRDs
- Morena Herrera (El Salvador)
- Estela de Carlotto (Argentinië)
- Sonia Pierre (Haïti)
- Su Changlan (China)
- Leila de Lima (Filipijnen)
- Azza Soliman (Egypte)
- Narges Mohammadi (Iran)
- Katana Gégé Bukuru (DR Congo)
- Salimata Lam (Mauritanië)
- Delphine Djiraibe (Tsjaad)
- Lydia Foy (Ierland)
- Marjan Sax (Netherlands)
- Anna Mokrousova (Ukraïne)
- Caoimhe Butterly (Ierland)
- Geraldine Chacón (Venezuela)
Dit zijn enkele van de WHRDs die de afgelopen jaren zijn omgekomen vanwege hun mensenrechtenactivisme
- Marielle Franco (1979-2018) (Brazilië)
- David Kato (1964-2011) (Uganda)
- Natalia Estemirova (1958-2009) (Rusland)
- Hande Kader (1993-2016) (Turkije)
- Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Women human rights defenders op de Engelstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
- Women human rights defenders. UN Office of the High Commissioner for Human Rights
- Women Human Rights Defenders International Coalition (WHRD-IC)
- #Defendher campaign
- ↑ a b Over WHRDIC, gecontroleerd op 7 mei 2021
- ↑ Women Human Rights Defenders, AWID, 17 december 2014, gecontroleerd op 7 mei 2021
- ↑ Rapport van de speciale rapporteur over de situatie van mensenrechtenverdedigers, Margaret Sekaggya, 20 december 2010, gecontroleerd op 7 mei 2021
- ↑ VN resolutie 68/181, gecontroleerd op 7 mei 2021
- ↑ Rapport van Amnesty International, gecontroleerd op 7 mei 2021
- ↑ OHCHR | International Women Human Rights Defenders Day –29 November 2016, gecontroleerd op 7 mei 2021
- ↑ Our Work, gecontroleerd op 7 mei 2021