Pectinidae
Mantels | |||||||||||||
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
![]() | |||||||||||||
Taxonomische indeling | |||||||||||||
| |||||||||||||
Familie | |||||||||||||
Pectinidae Rafinesque, 1815 | |||||||||||||
Afbeeldingen op ![]() | |||||||||||||
Mantels op ![]() | |||||||||||||
(en) World Register of Marine Species | |||||||||||||
|
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/b/b8/Amusium_cristatum_Cyprus.jpg/260px-Amusium_cristatum_Cyprus.jpg)
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/7/7c/Underwater_mcmurdo_sound.jpg/260px-Underwater_mcmurdo_sound.jpg)
Mantels[1][2] (Pectinidae), ook wel mantelschelpen, kamschelpen[3] of kamoesters[4] genoemd, zijn een familie van weekdieren die behoren tot de orde Pectinida van de klasse tweekleppigen (Bivalvia).
Alle soorten leven in zee. Een aantal soorten wordt gevangen voor menselijke consumptie. De bekendste soorten zijn de grote mantel (Pecten maximus) en de jakobsmantel (Pecten jacobaeus), die beide wel als sint-jakobsschelp verkocht worden. De naam 'kam'schelp slaat op de karakteristieke schelp met straalsgewijze groeven.
De mantels zijn in staat om aan een vijand te ontvluchten door water uit de schelp te persen en zich zo door het water te verplaatsen, waarbij ze volledig los kunnen komen van de bodem. Ze worden gegeten door onder andere zeesterren.
Classificatie
Onderstaand een lijst met onderfamilies, geslachtengroepen en geslachten, de indeling is gebaseerd op Dijkstra,[5] verschillen met het World Register of Marine Species (zie onder Bronnen) zijn aangegeven.
- Camptonectinae Habe, 1927
- Camptonectes † Agassiz in Meek, 1864
- Ciclopecten Seguenza, 1877 onzeker
- Delectopecten Stewart, 1930
- Hyalopecten Verrill, 1897 onzeker
- Lamellipecten Dijkstra & Maestrati, 2010
- Pleuronectites † von Schlotheim, 1820
- Pseudohinnites Dijkstra, 1989 onzeker
- Chlamydinae von Teppner, 1922
- Aequipectinini Nordsieck, 1969[6]
- Aequipecten Fischer, 1886[7]
- Argopecten Monterosato, 1889
- Cryptopecten Dall, Bartsch & Rehder, 1938
- Flexopecten Sacco, 1897[8]
- Haumea Dall, Bartsch et Rehder, 1938[8]
- Leptopecten Verrill, 1897
- Lindapecten Petuch, 1995
- Paraleptopecten Waller, 2011
- Perapecten Wagner, 1985
- Chlamydini von Teppner, 1922
- Azumapecten Habe, 1977
- Chlamys Röding, 1798
- Complicachlamys Iredale, 1939
- Coralichlamys Iredale, 1939
- Equichlamys Iredale, 1929
- Hemipecten Adams & Reeve, 1848
- Hinnites Defrance, 1821
- Laevichlamys Waller, 1993
- Manupecten Monterosato, 1872
- Notochlamys Cotton, 1930
- Pascahinnites Dijkstra & Raines, 1999
- Pedum Bruguière, 1792
- Scaeochlamys Iredale, 1929
- Semipallium Lamy, 1928
- Swiftopecten Hertlein, 1935
- Talochlamys Iredale, 1935
- Veprichlamys Iredale, 1929
- Volachlamys Iredale, 1939[8]
- Zygochlamys Ihering, 1907
- Crassadomini Waller, 1993
- Caribachlamys Waller, 1993
- Crassadoma Bernard, 1986
- Fortipectini Masuda, 1963
- Mizuhopecten Masuda, 1963
- Patinopecten Dall, 1898
- Mimachlamydini Waller, 1993
- Dimarzipecten † Ward, 1992
- Mimachlamys Iredale, 1929
- Spathochlamys Waller, 1993
- Aequipectinini Nordsieck, 1969[6]
- Palliolinae Korobkov in Eberzin, 1960
- Adamussiini Habe, 1977
- Adamussium Thiele, 1934
- Duplipecten † Marwick, 1928
- Lentipecten † Marwick, 1928
- Eburneopectinini † Waller, 2006
- Palliolini Korobkov in Eberzin, 1960
- Hilberia † von Teppner, 1922
- Karnekampia Wagner, 1988
- Lissochlamys Sacco, 1897 onzeker
- Palliolum Monterosato, 1884
- Placopecten Verrill, 1897
- Pseudamussium Mörch, 1853
- Serripectinini † Waller, 2006
- Mesopeplini Waller, 2006
- Borehamia † Beu, 1978
- Kaparachlamys † Boreham, 1965
- Mesopeplum Iredale, 1929
- Phialopecten † Marwick, 1928
- Sectipecten † Marwick, 1928
- Towaipecten † Beu, 1995
- Adamussiini Habe, 1977
- Pectininae Wilkes, 1810
- Amusiini Waller, 2006
- Amusium Röding, 1798[8]
- Amussiopecten Sacco, 1897
- Dentamussium Dijkstra, 1990[8]
- Euvola Dall, 1898[8]
- Leopecten Masuda, 1971[8]
- Austrochlamydini Jonkers, 2003
- Austrochlamys Jonkers, 2003
- Decatopectinini Waller, 1986
- Anguipecten Dall, Bartsch & Rehder, 1938
- Antillipecten Waller, 2011
- Bractechlamys Iredale, 1939
- Decatopecten Sowerby II, 1839
- Excellichlamys Iredale, 1939
- Glorichlamys Dijkstra, 1991
- Gloripallium Iredale, 1939
- Juxtamusium Iredale, 1939
- Lyropecten Conrad, 1862[9]
- Mirapecten Dall, Bartsch & Rehder, 1938
- Nodipecten Dall, 1898
- Pectinini Lamarck, 1819
- Annachlamys Iredale, 1939
- Gigantopecten † Rovereto, 1899
- Minnivola Iredale, 1939
- Pecten Muller, 1776
- Serratovola Habe, 1951
- Amusiini Waller, 2006
Bronvermelding
Noten en referenties
- ↑ Geologie van Nederland, Pecten grandis - Grote mantel.
- ↑ Bekendmaking van een aanvraag overeenkomstig artikel 6, lid 2, van Verordening (EG) nr. 510/2006 van de Raad inzake de bescherming van geografische aanduidingen en oorsprongsbenamingen van landbouwproducten en levensmiddelen
- ↑ Natuurinformatie, Kamschelpen.
- ↑ Bernhard Grzimek (1971). Het Leven Der Dieren Deel VI: Reptielen. Kindler Verlag AG, Pagina 178 + 183. ISBN 90 274 8626 3.
- ↑ Dijkstra, H.H. Scallop Cabinet, Classification of higher taxa
- ↑ Tribus behoort, met een beperkt aantal geslachten en met uitsluiting van het typegeslacht, volgens WoRMS tot de Pectininae
- ↑ Geslacht wordt door WoRMS ingedeeld bij de Decatopectinini
- ↑ a b c d e f g Geslacht wordt door WoRMS ingedeeld bij de Pectinini
- ↑ Geslacht wordt door WoRMS ingedeeld bij de Camptonectinae
Bronnen
- (en) Pectinidae op WoRMS. Probleem is dat WoRMS niet duidelijk maakt welke autoriteit of literatuur gevolgd wordt.
- (nl) Bernhard Grzimek - Het leven der dieren deel VI: Reptielen - Pagina 178 + 183 - Kindler Verlag AG - 1971 - ISBN 9027486263