Georges Debunne
Georges Debunne | ||||
---|---|---|---|---|
![]() | ||||
Georges Debunne (1983) | ||||
Naam | Georges Debunne | |||
Geboren | Hofstade, 2 mei 1918 | |||
Overleden | 22 september 2008 | |||
Regio | ![]() | |||
Land | ![]() | |||
Functie | Syndicalist | |||
Partij | CAP | |||
Vakbond | ABVV | |||
Mandaten | ||||
1947 - 1956 | Algemeen secretaris ACOD | |||
1957 - 1968 | Voorzitter ACOD | |||
1968 - 1982 | Secretaris-generaal ABVV | |||
1968 - 1978 | Vice-voorzitter IVVV | |||
1982 - 1985 | Voorzitter EVV | |||
1988 - 2003 | Voorzitter FERPA | |||
|
Georges Debunne (Hofstade, 2 mei 1918 - 22 september 2008[1]) was een Belgisch syndicalist.
Levensloop
Debunne kwam uit een familie van West-Vlaamse socialistische militanten en was de kleinzoon van volksvertegenwoordiger August Debunne. Hij groeide op te Menen en studeerde voor onderwijzer aan de Normaalschool Charles Buls.[2] Hijzelf werd onderwijzer en sloot zich aan bij de socialistische vakbond. Tijdens de Tweede Wereldoorlog was hij actief in het verzet tegen de Duitse bezetter.[3]
Op twintigjarige leeftijd werd Debunne voorzitter van de socialistische onderwijzersbond van de stad Halle.[4] Op zijn 31ste, in 1947, werd hij verkozen tot algemeen secretaris en in 1956 tot voorzitter van de Algemene Centrale der Openbare Diensten (ACOD).[5] In april 1968 werd hij algemeen secretaris van het Algemeen Belgisch Vakverbond (ABVV) in opvolging van Louis Major.[6][7]
Als secretaris-generaal van het ABVV vertegenwoordigde hij een strijdbare houding, wat hem onder rechtse politici en journalisten de bijnaam 'Meneer Njet' opleverde.[4] Zijn duidelijk linkse ingesteldheid bewees Debunne ook in 1971, toen hij zich op een ideologisch congres van zijn vakbond uitsprak voor arbeiderscontrole en verregaande structuurhervormingen. Hierin werd hij gesteund door onder andere Jacques Yerna. Deze Luikse vakbondsleider was een prominent medeoprichter van het linkse tendensblad La Gauche binnen de BSP. Tegelijkertijd speelde Debunne een rol in het terugdringen van de invloed van de Kommunistische Partij van België (KPB). Decennia later heeft hij dat echter betreurd.
Zijn naam werd in de jaren zeventig vaak in één adem vermeld met die van Jef Houthuys, zijn evenknie als leider van de christelijke vakbond, alsook die van VBO-topman Raymond Pulinckx tegen wie ze een strijd rond de index voerden. Daarnaast bracht hij met de vrijdagstakingen tegen het Egmontpact in 1977 de Regering-Tindemans IV ten val[8][9] en verzette hij zich fel tegen de besparingsplannen in de jaren 80.[10][11]
Met de Tweede Wereldoorlog in het achterhoofd ontwikkelde Debunne een bewust Europees engagement. Daarnaast wilde hij de vakbonden zien meegroeien met de evoluerende economische realiteit. In dit geval de oprichting van de EEG op 1 januari 1958. Vrij vlug vond hij het noodzakelijk om de vakbondsacties in de zes oprichtende landen te coördineren. Gedurende de jaren zestig bepleitte hij dit regelmatig. Op 8 februari 1973 zat hij de stichtingsvergadering van het Europees Verbond van Vakverenigingen (EVV) voor. Het is vanwege deze voortrekkersrol dat Debunne van 1982 tot 1985 voorzitter werd van het EVV.[12] Vervolgens was hij tussen 1988 en 2003 nog voorzitter van de Europese federatie van gepensioneerden en ouderen (FERPA).[4]
In 1988 publiceerde hij zijn herinneringen: Ik heb mijn zeg gehad. Memoires (Leuven, Kritak, 208 p.).
Ver de tachtig voorbij schreef Debunne nog een nieuw hoofdstuk bij in zijn loopbaan als Europees vakbondsleider. In het boekje 'Wanneer een sociaal Europa?' uit 2004, zette hij zich af tegen de politieke koers die de EU de voorgaande jaren op sociaal vlak vaarde. Toen zich het 'Verdrag tot vaststelling van een Grondwet voor Europa' aandiende, wees hij dit resoluut af wegens naar zijn mening te asociaal. In Frankrijk, waar het ontwerp voorlag bij een referendum, voerde hij campagne met het neen-kamp.
In België voerden Debunne samen met Jef Sleeckx en Lode Van Outrive gezamenlijk campagne voor een Vlaams referendum over het ontwerp voor een Europese Grondwet. Via het ophalen van 15.000 handtekeningen werd een hoorzitting afgedwongen in het Vlaams Parlement. Het was Sleeckx die de bevoegde commissie zou toespreken. In 2005 ontving hij de Prijs voor de Democratie voor deze inzet.[13]
Naar aanleiding van het Generatiepact richtte Debunne, wederom met Sleeckx en Lode Van Outrive, het Comité voor een Andere Politiek (CAP) op.[14][15] Dit comité moest uitgroeien tot een nieuwe linkse Belgische partij. Op 10 juni 2007 deed het CAP voor het eerst mee aan de federale parlementsverkiezingen in België. Debunne werd ook actief lid van de 15decemberbeweging, een organisatie die syndicalisten warm wil maken voor een links politiek alternatief.
In 2001 werd hij getroffen door een beroerte.[16] Hij overleed in 2008, op 90-jarige leeftijd.[17]
Trivia
- In 2005 werd hij genomineerd voor de Vlaamse versie van De Grootste Belg. Hij eindigde op nr. 142, buiten de officiële nominatielijst.
- In de satirische strip Pest in 't Paleis (1983) door Jan Bosschaert en Guido van Meir werd hij gepersifleerd als "Georges Dedunne, deken van de bontmakers".
- (fr) ALALUF Mateo; Biographie Georges Debunne; Le Maitron; 2 januari 2020
- ↑ Georges Debunne 2 mei 1918 - 22 september 2008 (p.5); De Nieuwe Werker; 3 oktober 2008. Gearchiveerd op 14 juli 2023.
- ↑ DE MULDER Brigitte; Fiche Georges Debunne; Odis
- ↑ Ex-ABVV-voorzitter Georges Debunne overleden; Het Nieuwsblad; 22 september 2008. Gearchiveerd op 14 juli 2023.
- ↑ a b c Oud-vakbondsman Georges Debunne overleden; FM Brussel; 22 september 2008
- ↑ (fr) ALALUF Mateo; Georges Debunne, la solidarité comme seconde nature; Revue Politique; 30 oktober 2008. Gearchiveerd op 4 juni 2023.
- ↑ Oud voorzitter ABVV Georges Debunne overleden; ABVV West-Vlaanderen; 22 september 2008
- ↑ CALLEWAERT Christophe; ABVV viert 90ste verjaardag Georges Debunne; Indymedia; 2 mei 2008. Gearchiveerd op 9 april 2022.
- ↑ Voormalig ABVV-voorzitter Debunne overleden; Het Laatste Nieuws;22 september 2008
- ↑ Algemene stakingen door de eeuwen heen; De Standaard; 6 oktober 2005. Gearchiveerd op 14 juli 2023.
- ↑ Ex-ABVV-voorzitter Georges Debunne overleden; De Standaard; 22 september 2008. Gearchiveerd op 10 oktober 2020.
- ↑ Voormalig ABVV-voorzitter Debunne overleden; De Morgen; 22 september 2008
- ↑ (fr) Décès de Georges Debunne, ancien patron de la FGTB; RTBF; 22 september 2008. Gearchiveerd op 15 oktober 2020.
- ↑ Oud-vakbondsleider Georges Debunne wint Prijs voor Democratie; De Standaard; 22 juli 2005
- ↑ Comité voor Andere Politiek heeft West-Vlaamse Kamerlijst; De Standaard; 12 mei 2007
- ↑ Radicaal-linkse benjamin vecht voor overleving; deredactie.be; 14 mei 2009. Gearchiveerd op 12 oktober 2020.
- ↑ Meneer 'njet' van het ABVV is niet meer; De Standaard; 23 september 2008. Gearchiveerd op 10 oktober 2020.
- ↑ (fr) Le monde socialiste a dit adieu à Georges Debunne; La Dernière Heure; 25 september 2008. Gearchiveerd op 11 oktober 2020.
Voorganger: Henri Janssen | Voorzitter van de ACOD 1957 - 1968 | Opvolger: Edmond Hamont |
Voorganger: Louis Major | Secretaris-generaal van het ABVV 1968 - 1982 | Opvolger: Alfred Delourme |
Voorganger: Wim Kok | Voorzitter van het EVV 1982 - 1985 | Opvolger: Ernst Breit |
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/4/4a/Commons-logo.svg/25px-Commons-logo.svg.png)