Charles Eyck
Charles Eyck | ||||
---|---|---|---|---|
![]() | ||||
Charles Eyck in 1953 | ||||
Persoonsgegevens | ||||
Geboren | 24 maart 1897 | |||
Overleden | 2 augustus 1983 | |||
Geboorteland | Nederland | |||
Beroep(en) | Kunstschilder | |||
Oriënterende gegevens | ||||
Stijl(en) | Expressionisme | |||
RKD-profiel | ||||
|
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/5/55/Monument_Eeuwfeest_NS_Utrecht_Eyck.jpg/260px-Monument_Eeuwfeest_NS_Utrecht_Eyck.jpg)
Charles Hubert Eyck (Meerssen, 24 maart 1897 – Schimmert, 2 augustus 1983) was een Nederlands beeldend kunstenaar. Met Henri Jonas en Joep Nicolas was hij een voortrekker van de Limburgse School.
Leven en werk
Charles Eyck kreeg zijn opleiding monumentale kunst, zoals wandschilderingen, glas in lood, grisailles op opaline glas, aan de Rijksacademie in Amsterdam. Vooraf was hij begonnen als plateelschilder op de aardewerkfabriek Céramique in Maastricht.[2] In 1922 won hij de Prix de Rome. Tijdens zijn reis door Italië leerde hij de Zweedse schilderes Karin Meyer (1901-1996) kennen. Zij trouwden in 1924. Na korte verblijven in Zweden, Curaçao, Zuid-Frankrijk, Amsterdam, Clamart en Utrecht, vestigden zij zich in Schimmert.
Aanvankelijk was zijn werk expressionistisch van vormgeving. Later is hij bekritiseerd omdat hij bleef volharden in een min of meer gelijkblijvende religieuze stijl. Mede door deze kritieken en zijn toenemende doofheid leefde hij meer en meer in afzondering in het door hem zelf ontworpen huis "Ravensbos" in Schimmert.
Eyck kreeg na de onthulling van het bevrijdingsraam in de Goudse Sint-Janskerk (1947) de versierselen overhandigd van ridder in de Orde van Oranje-Nassau. Hij stuurde de onderscheiding bijna twintig jaar later terug, omdat hij zich niet kon verenigen met een huwelijk tussen prinses Beatrix en de Duitse Claus.[3]
Charles Eyck stierf op 86-jarige leeftijd.
Werken
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/d/d5/Drie_kruiswegstaties_door_Charles_Eyck_in_Sint_Jan_Waalwijk.jpg/260px-Drie_kruiswegstaties_door_Charles_Eyck_in_Sint_Jan_Waalwijk.jpg)
- Begraafplaats van Aubel (1920), grafkapel in Meerssen
- "Christophorus", muurschildering in kantoren van tijdschrift De Gemeenschap, Oudegracht 55, Utrecht (1931?) (vermoedelijk verdwenen)
- drie glas-in-loodramen in de (voormalige) Heilig Hartkerk te Utrecht (1935)
- fresco (1937) in de refter van Klooster Mariënhage (Augustijnen) in Eindhoven
- Het Verkeer (1939), ontwerp in het kader van 100 jaar spoorwegen, uitgevoerd door Jo Uiterwaal, in Utrecht
- Polyptiek (1941) in de Onze-Lieve-Vrouw-van-Goede-Raadkerk te Beverwijk (zevenluik)
- ramen (1945) in het gemeentehuis van Uithuizermeeden
- kruiswegstaties (1946) in de Sint-Franciscuskerk (Groningen)
- bevrijdingsraam (1947) in de Sint-Janskerk van Gouda.
- het officiële inhuldigingsschilderij (1948) van koningin Juliana
- glas-in-loodramen (1948/1950) in de Stadskerk Sint Cathrien in Eindhoven: de profeten, Mariaraam, en alle ramen in de omgang
- Limburgs bevrijdingsmonument (1952) op het Koningsplein in Maastricht
- wandschildering (1953) in de officiersmess van het R.K. Zeemanshuis in Willemstad, Curaçao[4]
- tegeltableau (1954) van Elisabeth van Thüringen aan de achtergevel van het voormalig Sint Elisabeth Hospitaal in Willemstad, Curaçao[5]
- Uniformen (1957) Schuttersgezelschap Sint Sebastiaan Schimmert
- schilderingen en glas-in-loodramen (1958) voor de Jozef Arbeiderkerk in Meerssen
- muurschilderingen (1962) in de kerk van Jeantes (Picardië)
- altaarwand en kruiswegstaties in Zeist
- ramen in de Rooms Katholieke HBS in Heerlen
- 24 glas-in-loodramen in de Sint Jozef kerk van Achterveld
- glas-in-loodramen in de Sint-Martinuskerk in Venlo
- kruiswegstaties in Enschede, in de Koepelkerk in Maastricht en in Schijndel
- kruiswegstaties Sint-Jan de Doperkerk in Waalwijk (1940-1943): door de weigering van Eyck toe te treden tot de door de Duitse bezetter ingestelde Kultuurkamer zijn 3 van de 14 staties niet gepolychromeerd maar nog in originele terracotta-kleur.
- kruiswegstaties in de Sint-Martinuskerk Genk (B)
- de beschildering van het gewelf en de apsis in de St. Hubertuskerk in Groot Genhout (gemeente Beek)
- beschilderingen in de Onze Lieve Vrouwe Kerk in Helmond, geassisteerd door Daan Wildschut en Ries Mulder.
- beschilderingen in huis aan de Warandelaan in Helmond
- kerkschildering in de kerk van het Redemptoristenklooster in Wittem
- kerkschildering in de Sint-Barbarakerk in Bunnik
- glas-in-loodraam in de voormalige Kamer van Koophandel Venlo.
- Illustraties voor "Karel en Elegast", door Jef Spuisers
- glas-in-loodramen in de H. Gerardus Majella Kerk in Nederweert-Eind
- Apsis van de Sint-Gerardus Majellakerk in Heksenberg-Heerlen
- glas-in-loodraam in het voormalige gemeentehuis van Hoensbroek
- Muurschilderingen van twee patroonheiligen van de H. Andreas en Antoniuskerk in Oostelbeers.
Trivia
- Openbaarvervoerbedrijf Veolia vernoemde een van zijn Velios-treinen naar hem.[6]
- De hele maand juni in 1952 was er een overzichtstentoonstelling van Charles Eyck in de zalen van het Genootschap Kunstliefde in de Nobelstraat in Utrecht.[7]
Externe links
- Het leven van Charles Eijck [Charles Eyck]
- Dagboek van de restauratie van de vestigingskerk te Jeantes 1993 - 1996
- KEC Universiteit Maastricht over Charles Eijck
- Documentatiecollectie Charles Eyck, samengesteld door Wim Aerts
- Documentatiecollectie Charles Eyck, samengesteld door Wim Aerts
- ↑ Muurvast & Gebeiteld - Beeldhouwkunst in de bouw 1840 - 1940, Ype Koopmans, 1997 NAi Uitgevers ISBN 9056620762
- ↑ Tegeltableau van Charles Eyck in rubberfabriek Ceylon in Maastricht teruggevonden. NOS 7 november 2021. Gearchiveerd op 19 maart 2023.
- ↑ "CHARLES EYCK stuurt onderscheiding terug Protest legen huwelijk Beatrix", Amigoe di Curaçao, 5 februari 1966; "Schilder zendt „lintje” terug", Friese koerier, 7 februari 1966.
- ↑ Charles Eyck schiep kunstwerk voor R.K. Zeemanshuis. Amigoe (10 april 1953). Geraadpleegd op 10 november 2021.
- ↑ Charles Eyck voltooit tegelpaneel voor Elisabeth ziekenhuis. Amigoe (31 juli 1954). Geraadpleegd op 10 november 2021.
- ↑ 'Veolia heeft nog wel dertig namen voorradig'. De Gelderlander, 21 november 2007.
- ↑ Jaaroverzicht Jaarboek Oud-Utrecht, 1953.