Anna Maria Lane
Anna Maria Lane | |
---|---|
Bizitza | |
Jaiotza | 1755 |
Heriotza | 1810 (54/55 urte) |
Jarduerak | |
Jarduerak | militarra |
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/6/69/Detail%2C_Battle_of_Germantown.jpg/260px-Detail%2C_Battle_of_Germantown.jpg)
Anna Maria Lane (1755 – 1810eko ekainaren 13a) Virginian Ameriketako Estatu Batuetako Independentzia Gerran Armada Kontinentalarekin borrokatu zuen lehen emakume soldadu dokumentatua izan zen. Gizonez jantzita, bere senarrari lagundu zion guduan, eta geroago pentsio bat eman zioten Germantowneko guduan erakutsitako adorearengatik.
Bizitza
Anna Maria Lanen bizitzako lehen urteez ezer gutxi dakigu, baina New Hampshirekoa izan zitekeela uste da. 1776an, John Lanerekin ezkondu zen.[1]
Zerbitzua gerran
Lane eta bere senarra, John, 1776an Armada Kontinentalean sartu ziren, eta hasiera batean Israel Putnam jeneralaren agindupean zerbitzatu zuten.[2][3] Independentzia Gerran, emazte batzuek soldaduei "kanpamentuko jarraitzaile" gisa laguntzen zieten, sukaldari, erizain edo garbitzaile gisa, baina Lane, Virginian gizonez mozorrotu eta gudu-zelaian borroka egin zuen emakume dokumentatu bakarra da. Historialariek uste dute segur aski ez zitzaiola bereziki zaila izan engainuari eustea, soldaduak ez baitziren askotan bainatzen eta uniformeak erantzi gabe lo egiten baitzuten.[4][5] Joyce Henry historialariak azaldu zuenez, "Alistamenduari dagokionez, XVIII. mendean armadan sartzen zenean, ez zegoen azterketa fisikorik. Soldadu batek aurreko hortzak eta erpuru eta erakusle operatiboak izan behar zituen kartutxo bat hartu, papera kendu eta zuen mosketea kargatu ahal izateko".
Lane eta bere senarra New York, New Jersey, Pennsylvania eta Georgiako kanpainetan borroka egin zuten. 1777ko urriaren 3an, George Washingtonen menpean zerbitzatu zuten Germantowneko guduan, Filadelfiatik gertu, non Anna Marie larri zauritu zuten, betiko herren geratuz. Borrokaldia hasi aurretik, George Washingtonek ediktu bat eman zuen "kanpamentuko emakume jarraitzaileek" gizonei batailara laguntzea debekatzeko, beraz, historialari batzuek iradoki dute Anna Mariek ez zuela zauria sendatzeko tratamendurik jaso nahi izan, ziur aski emakumea zela konturatuko ziren beldurrez.
Lesionatuta egon arren, Anna Mariak borrokan jarraitu zuen senarrarekin batera, senarra berriro Virginiako Dragoi Arinetan izena eman zuenean. Savannahko setioan zauritu zen 1779an.[6] Biek zerbitzatu zuten 1781. urtera arte.
Bizitza berantiarragoa
1783an gerra amaitu ostean, Lanetarrak Virginian finkatu ziren. John Lanek Fluvanna konderriko Point of Fork estatu-armategian lan egin zuen denbora batez. 1801ean Richmond-era mugitu ziren, Virginiara, eta han Guardia Publikoarekin bat egin zuten. Guardia Publikoaren kuarteletan bizi ziren hiru seme-alabekin, eta egunero jasotzen zituzten errazioak.[6] Richmonden, Anna Maria boluntario eskaini zen soldaduak ospitale militarrean artatzeko. Han, John H Foushee doktorea ezagutu zuen, eta hark eskatu zien James Monroe gobernadoreari eta Estatu Kontseiluari ordainsari txiki bat baimentzeko, erizain lanarengatik.
Dirudienez, Anna Maria Lanek 1804. urtearen amaieran utzi zion ospitalean lan egiteari, bere izena jada ez baita agertzen kontseiluaren egunkariko erizainen zerrendan. 1808an, bere senarra eta beste gizon asko desgaitasunarengatik guardia publikotik kendu ostean, William H Cabell gobernadoreak Asanblada Orokorrari eskatu zion gizonezko soldadu haiei pentsioak emateko, baita emakume batzuei ere.[7] Cabellek Anna Maria Lane aipatu zuen zehazki, "oso gaixo" zegoela idatziz, "soldadu arrunt gisa borrokatzen ari zela jaso zuen zauri larri batengatik elbarritua izan ostean, gure bataila iraultzaileetako batean, zeinetatik ez den inoiz errekuperatu, eta beharbada ez da inoiz errekuperatuko". Bere pentsioaren arabera, Anna Maria Lanek 100 dolar jaso zituen urtero, "Gerra Iraultzailean, Germantowneko guduan gizonezko soldadu baten jazkiarekin eta adorearekin zerbitzu militar bikaina egiteagatik".[7]
Heriotza eta legatua
Lane 1810eko ekainaren 13an hil zen. Ez da ezagutzen John senarra noiz hil zen. Bere figura ez zitzaien historialariei interesatu, harik eta 1920ko hamarkadan Richmond Magazine-ko editoreak bere pentsio erregistroak aurkitu eta hari buruzko artikulu bat idatzi zuen arte.
1997an, Virginiako Amerikar Iraultzaren Semeek Anna Marie Lane ohoratu zuten Richmond-en, VA-n, Kapitolio Plazako Kanpandorrearen dorretik gertu, Baliabide Historikoen Departamentuak altxatu zuen markatzaile deskriptibo bat .[8]
Erreferentziak
- ↑ Education from LVA: Anna Maria Lane. .
- ↑ T endrich, Lisa Frank, An Encyclopedia of American Women at War: From the Home Front to the Battlefields, Volume 1 ABC-CLIO, 2013, p 350-51
- ↑ «Anna_Maria_Lane_biography» isdar.org (Noiz kontsultatua: 2024-07-02).
- ↑ Joy Hakim; D.C. Heath; Oxford University Press. (1993-01-01). From Colonies to Country (A History Of US, Book 3). Not Avail ISBN 978-0-669-36834-5. (Noiz kontsultatua: 2024-07-02).
- ↑ Colonial Williamsburg: Women Soldiers. .
- ↑ a b (Ingelesez) Frank, Lisa Tendrich. (2013-01-17). An Encyclopedia of American Women at War: From the Home Front to the Battlefields [2 Volumes. ] Bloomsbury Academic ISBN 978-1-59884-443-6. (Noiz kontsultatua: 2024-07-02).
- ↑ a b Working Out Her Destiny - Where are the Women: Examples from the LVA Collections. .
- ↑ Anna Marie Lane-Soldier of the American Revolution SA-47 - Marker History. 13 de junio de 1810.
Ikus, gainera
- Agustina Aragoikoa
- Beatriz de Palacios
- Cathay Williams
- Deborah Sampson
- Eleonore Prochaska
- Hannah Snell
- Margaret Corbin (Molly)
- Molly Pitcher
- Sally St. Clair
Kanpo estekak
Datuak: Q26207411